Identification des dermatophytes causant des teignes de la peau glabre (Tinea glabra) et du cuir chevelu (Tinea capitis) par PCR

Contexte: Le nombre de teignes du cuir chevelu et de la peau glabre étant en nette augmentation, l'identification du pathogène qui est indispensable pour un traitement ciblé, a, par conséquence, un grand intérêt pour la santé publique. Dans divers cas, un animal de compagnie peut être identifié en tant que source du pathogène. La fréquence de cultures restant stériles est particulièrement élevée en cas de prétraitement antifongique. Objectif: Le but de ce travail est de mettre au point une méthode rapide d'identification du dermatophyte pathogène in situ par PCR/séquençage dans les cas de teignes du cuir chevelu et/ou de la peau glabre. Matériel et méthodes : De l'ADN a été extrait de squames (N=5) et cheveux (N=21) dont l'examen direct démontrait une infection fongique (N=26) ou se révèlait négatif (N=1). Ensuite, une première PCR du segment 28s de l'ADN ribosomale fongique a été effectuée, suivie par une PCR nichée intérieure à ce segment. L'amplicon a été séquencé et le champignon est identifié par alignement. Résultats : Seule la PCR enchainée a permis d'obtenir une quantité suffisante d'amplicon pour permettre le séquençage. Dans 4 cas sur 5 de tinea pedis, 10 sur 12 de tinea glabra, respectivement 4 sur 4 de tinea capitis, dans lesquels un dermato- phyte a été identifié en culture, le même dermatophyte a été identifié par PCR/séquençage. Une fois sur 27 prélèvements, un autre dermatophyte a été identifié par PCR/séquençage. Ce résultat pourrait être dû à une fausse identification du champignon en culture. Dans un cas de tinea pedis et un cas de tinea corporis, la culture est restée stérile, mais un dermatophyte a pu être identifié par PCR et séquençage. Conclusions : La méthode décrite est à la fois rapide (24 h au lieu de deux semaines pour la culture), sensible et très spécifique. Elle est particulièrement utile dans les cas de teigne du cuir chevelu, dans lesquels le traitement est différent selon l'espèce de dermatophyte et où il s'agit d'un traitement systémique lourd, souvent chez l'enfant

Les onychomycoses à moisissures

Onychomycoses represent about 30% of superficial mycosis that are encountered in Dermatology consults. Fungi such as dermatophytes, which are mainly found on the feet nails, cause nearly 50% of these onychopathies. Yeasts are predominantly present on hands, whereas non-dermatophytic moulds are very seldom involved in both foot and hand nails infections. According to literature, these moulds are responsible for 2 to 17% of onychomycoses. Nevertheless, we have to differentiate between onychomycoses due to pseudodermatophytes such as Neoscytalidium (ex-Scytalidium) and Onychocola canadensis, which present a high affinity for keratin, and onychomycoses due to filamentous fungi such as Aspergillus, Fusarium, Scopulariopsis, Acremonium… These saprophytic moulds are indeed most of the time considered as colonizers rather than real pathogens agents. Mycology and histopathology laboratories play an important role. They allow to identify the species that is involved in nail infection, but also to confirm parasitism by the fungus in the infected nails. Indeed, before attributing any pathogenic role to non-dermatophytic moulds, it is essential to precisely evaluate their pathogenicity through samples and accurate mycological and/or histological analysis. The treatment of onychomycoses due to non-dermatophytic moulds is difficult, as there is today no consensus. The choice of an antifungal agent will first depend on the species that is involved in the infection, but also on the severity of nail lesions and on the patient himself. In most cases, the onychomycosis will be cured with chemical or mechanical removing of the infected tissues, followed by a local antifungal treatment. In some cases, a systemic therapy will be discussed

Onychomycoses. Journal of Medical Mycology

International audienc

Kinetik der minimalen Hemmkonzentration verschiedener Antimykotika gegenüber den klinisch isolierten Erregern der Onychomykosen während einer Beobachtungszeit von 20 Wochen

Ziel dieser Studie war es zu zeigen, ob die Dermatophyten (Trichophyton rubrum und Trichophyton mentagrophytes) und der Schimmelpilz Scopulariopsis brevicaulis in Nagelspäne, die von Onychomykosepatienten isoliert wurden, unter ex-vivo Bedingungen 20 Wochen überleben können und ob dieses ex-vivo Bedingungen die Empfindlichkeit dieser Pilze gegenüber Antimykotika beeinflussen. Die Zehnägel von 47 Patienten mit dem klinischen Bild einer Onychomykose wurden mittels einer elektrischen Fräse abradiert. Die hierbei entstandene Nagelspäne wurde für 20 Wochen in sterilen Petrischalen bei Raumtemperatur aufbewahrt. Sofort nach der Nagelabrasion und nach 4,8,12,16 und 20 Wochen wurde ein Teil der Nagelspäne auf 2 verschiedenen Nährböden kultiviert. Nach 20 Wochen erfolgte die Kultivierung der verbleibenden Nagelspäne. Immer wenn ein Pilzwachstum beobachtete werden konnte, erfolgte die Bestimmung der minimalen Hemmkonzentration (MHK) gegenüber den Antimykotika Amorolfin, Ciclopirox, Fluconazol, Itraconazol und Terbinafin mittels Mikrodilutionstest. Es konnten 12 Stämme von Trichophyton rubrum, 5 Stämme von Trichophyton mentagrophytes und 9 Stämme des Schimmelpilzes Scopulariopsis brevicaulis von 47 Onychomykosepatienten isoliert werden. Nach 20 Wochen konnten noch 50 % der T. rubrum Stämme, 40 % der T. mentagrophytes Stämme und sogar 77,8% der S. brevicaulis Stämme kulturell nachgewiesen werden. Die minimalen Hemmkonzentrationen von Amorolfin (0,01-0,5 µg/ml), Ciclopirox (2-8 µg/ml) und Terbinafin zeigten einen weitestgehend stabilen Verlauf während des Testzeitraumes von 20 Wochen. Die Triazole Fluconazol (64-2048 µg/ml) und Itraconazol (0,5-40 µg/ml) zeigten eine große Breite ihrer minimalen Hemmkonzentrationen gegenüber den beiden Dermatophyten, was mit der bekannten verminderten Reproduzierbarkeit der minimalen Hemmkonzentrationen bei Triazolantimykotika erklärbar ist. Eine Wirksamkeit von Fluconazol und Itraconazol gegenüber dem Schimmelpilz Scopulariopsis brevicaulis konnte nicht nachgewiesen werden. Zusammenfassend lässt sich feststellen, dass sich 40-50 % der Dermatophyten und 77,8 % der Scopulariopsis brevicaulis Stämme nach 20 Wochen unter ex-vivo Bedingungen noch kulturell nachweisen lassen. Eine Änderung der minimalen Hemmkonzentrationen in dem Beobachtungszeitraum konnte nicht festgestellt werden

Les onychomycoses, quoi de neuf en 2014 ?

International audienc

Méthodes de diagnostic d’une onychomycose

Onychomycosis represents about 50% of ungueal pathology. Dermatophytes (especially Trichophyton rubrum and Trichophyton interdigitale) are the main species involved in tinea pedis. Yeasts of the Candida (Candida albicans, Candida parapsilosis,…) genus are predominant on hands and very often associated with ungueal disease and perionyxis. Fungi other than the classic dermatophytes and yeasts can be rarely isolated from nail diseases. Among them, species belonging to Scopulariopsis, Aspergillus and Fusarium genus are mainly found, but their involvement in the disease must be proved. Other fungi, presenting a special affinity to keratin (pseudodermatophytes), such as Neoscytalidium dimidiatum (ex Scytalidium dimidiatum) from tropical and subtropical areas and Onychocola canadensis from Northern America and Europe, are considered as real pathogens in nail diseases. A multidisciplinary approach, including clinicians and biologists, is required to confirm the mycosis. This comparative review emphasizes the importance of histological examination, as well as molecular approaches, which are very contributive to the diagnosis of onychomycosis. The role of the laboratory is to identify at the species level the fungus isolated from nail scrapings and to show its involvement in the ungueal lesions

Структурные изменения ногтевых пластин в процессе комплексного лечения больных онихомикозами

Враховуючи велику поширеність, хронічний перебіг, різноманітність клінічних форм оніхомікозів та високу частоту розвитку ускладнень, актуальною є розробка комплексних методів лікування на основі вивчення структурних змін нігтьових пластин. Вивчені і виділені переваги поєднаної комплексної терапії хворих на оніхомікози з використанням системних антимікотиків і вітамінного препарату «Волвіт». Отримані результати клінічних, молекулярних, мікологічних і апаратних методів дослідження дозволяють відмітити, що розроблений комплекс є ефективним і безпечним у застосуванні, дозволяє досягти клінічного й етіологічного вилікування. Taking into account large prevalence, chronic course, variety of clinical forms of onychomycoses and high frefrequency of development of the complications, the urgent research issue is development of integrated methods of the treatment on basis of studying the structural changes of nail plates. The advantages of the integrated therapy of patients with onychomycosis with the use of systemic antimycotic agents and vitamin preparation “Volvit” have been studied and marked out. The obtained results of clinical, molecular, mycology and hardware investigation techniques allow marking that the worked out treatment package is effective and safe in application; allow attaining clinical and etiologic recovery

بررسی فراوانی اونيکومايکوزيس ناشی از قارچ های مخمری در ناخن های ديستروفيک بيماران مراجعه کننده به بيمارستان رازی 90-1389

زمينه و هدف : مخمرها يکی از شايع‌ترين عوامل ايجادکنندۀ اونيکومايکوزيس می‌باشند. در کشورهايی مثل ايران، عربستان، ايتاليا و اسپانيا مخمرها بيشترين فراوانی گزارش شده را دارند. عوامل مهار کنندۀ سيستم ايمنی مثل شيمی درمانی، پرتودرمانی، استفاده از آنتی بيوتيک‌های وسيع‌الطيف، درمان با کورتيکواستروئيدها، ايدز و ديابت شيرين زمينه‌ساز عفونت‌های ناشی از اين قارچ‌ها می‌شوند. عوامل مخمری ايجادکنندۀ اونيکومايکوزيس در ناخن‌های دست شيوع بيشتری دارد و فراوانی آن در زنان 3-2 برابر مردان است. در بعضی از مشاغل مانند پرستاران، مستخدمين، آشپزها، ظرفشوران، قنادان و خانم‌های خانه دار بيشتر مشاهده می‌شود. در بين مخمرها، کانديدا آلبيکنس شايع‌ترين عامل ايجادکنندۀ اونيکومايکوزيس می‌باشد. هدف از اين مطالعه بررسی فراوانی اونيکومايکوزيس ناشی از قارچ‌های مخمری در بيماران مراجعه‌کننده به آزمايشگاه قارچ شناسی بيمارستان رازی بود. روش کار : در يک بررسی توصيفی - مقطعی، 700 نمونه ناخن ديسترفی شده مورد آزمايش مستقيم و کشت قرار گرفت. در آزمايش مستقيم نمونه‌ها با هيدروکسيد پتاسيم 20 درصد بررسی شدند و برای کشت، نمونه‌ها روی محيط سابورودکستروز آگار ( S )، کشت داده شدند. برای آزمايش‌های تکميلی از محيط کروم آگار کانديدا، محيط کورن ميل آگار، تست جرم تيوب و تست API استفاده شد. برای تجزيه و تحليل داده‌ها از آزمون‌های Chi- Square test و Fisher exact test استفاده شد. يافته‌ها : از700 نمونه ناخن ديستروفيک، با توجه به آزمايش مستقيم و کشت،110( 71/15 درصد) مورد مخمر جدا شد که 31 مورد مربوط به مردها و 79 مورد مربوط به زن‌ها بود. محدودۀ سنی بيماران 50 تا 59 سال بود (3/27 درصد). ازاين تعداد ،80 مورد مربوط به ناخن‌های دست و 16 مورد مربوط به ناخن‌های پا بود و 14 مورد مشترکاً مربوط به ناخن های دست و پا بود. شايع‌ترين عامل کانديدايی جدا شده، کانديدا آلبيکنس (7/42 درصد ( بود. ساير عوامل اتيولوژيک به ترتيب فراوانی: کانديدا پاراپسيلوزيس ) 9/20 درصد ( ، کانديدا تروپيکاليس ) 5/14 درصد، کانديدا کروزه ای ) 7/12 درصد ( ، کانديدا گلابراتا ) 6/3 درصد ( ، کانديدا گيلرموندی ) 7/2درصد ( و کانديدا لوسيتانی، کانديدا فاماتا ورودوترولا ) 9/0 درصد ( بودند. شايع‌ترين فرم تهاجمی ناخن، فرم Distal subungual onychomycosis (50%) بود. 52 نفر از افراد مبتلا به اونيکومايکوزيس مخمری، مبتلا به بيماری‌های زمينه‌ای بودند که ديابت ) 1/48 درصد ( بيشترين بيماری زمينه‌ای گزارش شده بود. نتيجه گيری: تشخيص اونيکومايکوزيس مخمری بسيار مهم است چرا که وضعيت ايمنی شخص را نشان می‌دهد. شناسايی گونه‌های مخمری بيماری زا، از نقطه نظر همه‌گير شناسی و نيز از لحاظ انتخاب درمان مناسب و مؤثر، اهميت دارد

Fungicidal activity plus reservoir effect allow short treatment courses with terbinafine in tinea pedis

Terbinafine, a synthetic allylamine, exerts fungicidal activity against dermatophytes, the causative pathogens of tinea pedis. As proven in numerous clinical trials, tinea pedis can be effectively and safely treated by topical terbinafine. In fact, a 1-week application of terbinafine 1% cream eradicated fungal pathogens at least as effectively as 4-week treatment courses with topical azole derivative antifungals and showed lower relapse rates. A new innovative single-application formulation of terbinafine 1% in a film-forming solution produces a high concentration gradient on the skin surface and enables a prolonged (up to 13 days) exposure of the skin to terbinafine. High drug penetration into the skin results in an otherwise not obtained drug reservoir in the horny layer, the location of dermatophytes in tinea pedis. Although azole antimycotics can also effectively penetrate into the horny layer of the skin, short-term therapy might not be feasible due to its primarily fungistatic activity against dermatophytes. Thus, we conclude that the high efficacy of short-term treatment with terbinafine in patients with tinea pedis is possible due to its fungicidal activity coupled with a distinct reservoir formation in the upper layers of the epidermis. Copyright (C) 2008 S. Karger AG, Basel

Reflectance confocal microscopy for the diagnosis of skin infections and infestations

Reflectance confocal microscopy (RCM) is a noninvasive real-time imaging technique that has been widely used for the diagnosis of skin cancer. More recently, it has been reported as a useful tool for the diagnosis and management of several inflammatory and infectious skin disorders. This article provides an overview of the current available applications of RCM use in cutaneous infections and infestations. PubMed was used to search the following terms in various combinations: reflectance confocal microscopy, skin, hair, nail, infection, parasitosis, mycosis, virus, bacteria. All papers were accordingly reviewed. In most cutaneous infections or infestations, the main alterations are found in the epidermis and upper dermis, where the accuracy of confocal microscopy is nearly similar to that of histopathology. The high resolution of this technique allows the visualization of most skin parasites, fungi, and a few bacteria. Although viruses cannot be identified because of their small size, viral cytopathic effects can be observed on keratinocytes. In addition, RCM can be used to monitor the response to treatment, thereby reducing unnecessary treatments