90 research outputs found
Chirurgiczne leczenie zmian nowotworowych piersi Konsensus Polskiego Towarzystwa Chirurgii Onkologicznej
Clinical and molecular aspects of gastrointestinal stromal tumors
Nowotwory podścieliskowe przewodu pokarmowego (GIST) to grupa najczęstszych nowotworów pochodzenia
mezenchymalnego w obrębie przewodu pokarmowego. Postępy w poznaniu ich mechanizmów
molekularnych spowodowały opracowanie metod leczenia, które stały się wzorcem leczenia ukierunkowanego
molekularnie w onkologii. Wprowadzenie do terapii metanosulfonianu imatynibu (hamującego
m.in. kinazy KIT/PDGFRA) zrewolucjonizowało terapię zaawansowanych (nieoperacyjnych i/lub
przerzutowych) GIST. Lek ten zarejestrowano również do leczenia uzupełniającego po wycięciu pierwotnego
GIST o znaczącym ryzyku nawrotu. U większości chorych leczonych imatynibem ostatecznie
dochodzi do rozwoju oporności. Postępy wiedzy w ciągu ostatnich lat pozwoliły na częściowe wyjaśnienie
mechanizmów progresji choroby podczas terapii imatynibem, które w większości przypadków wiążą
się z powstawaniem wtórnych mutacji w genach KIT i/lub PDGFRA. Obecnie jedynym lekiem zarejestrowanym
do terapii drugiej linii w GIST jest jabłczan sunitynibu - inhibitor wielokinazowy hamujący między
innymi KIT, PDGFRA/B, receptory naczyniowo-śródbłonkowego czynnika wzrostu (VEGFR), FLT3,
RET i CSF-1R . Trwają również badania nad innymi inhibitorami kinaz tyrozynowych nowej generacji, jak
również lekami działającymi w aternatywnych miejscach szlaków przekazywania sygnału (np. białko
wstrząsu termicznego 90, mTOR, receptor insulinopodobnego czynnika wzrostu).Gastrointestinal stromal tumors (GIST) comprise the entity of the most common mesenchymal neoplasms
of gastrointestinal tract. Advances in knowledge of molecular mechanisms of GISTs led to development
of therapy methods, which are the model of molecular targeted therapy in oncology. Introduction
to clinical practice imatinib mesylate [inhibiting kinases - KIT/PDGFRA (platelet-derived growth
factor receptor-α)] revolutionized therapy of advanced (inoperable and/or metastatic) GISTs. Imatinib
has been recently registered also for adjuvant therapy after resection of primary GIST with significant
risk of recurrence. In majority of patients treated with imatinib the resistance to this therapy developes.
Scientific advances allowed for partial explanation of mechanisms of disease progression during imatinib
therapy. The development of secondary mutations in KIT and/or PDGFRA genes is the most common
mechanism of resistance. The only registered drug for second line therapy in GIST is sunitinib
mesylate - multikinase inhibitor for e.g. KIT, PDGFRA/B, vascular endothelial growth factor receptors
(VEGFR), FLT3, RET i colony stimulating factor 1 receptor (CSF-1R). Many other tyrosine kinase inhibitors and drugs acting on alternative signaling pathways (as heat shock protein 90, mTOR, insuline-like
growth factor receptor) are currently investigated
Panitumumab and inhibition of the epidermal growth factor receptor signaling in the treatment of metastatic colorectal cancer
Panitumumab is a human monoclonal antibody that targets epidermal growth factor receptor (EGFR)
approved for the treatment of patients with metastatic colorectal cancer (mCRC). The current use of
panitumumab is, however, restricted to the management of patients who have failed chemotherapy
with irinotecan and oxaliplatin. The results of a phase III studies published in 2010 made it possible to
demonstrate clinical benefit from using panitumumab in combination with first- or second-line chemotherapy
in mCRC, at the same time confirming in prospective setting the benefits of using anti-EGFR
treatments only in the group of patients without the KRAS mutation.
We present the results of these studies and discuss selected communications from ASCO 2010 and
WCGI 2010 related to anti-EGFR treatment in mCRC.
Onkol. Prak. Klin. 2010; 6, 6: 290–300Panitumumab jest ludzkim przeciwciałem monoklonalnym nakierowanym na receptor naskórkowego
czynnika wzrostu (EGFR), zarejestrowanym do stosowania u pacjentów z przerzutowym rakiem jelita
grubego. Obecnie stosowanie panitumumabu ogranicza się do leczenia chorych po niepowodzeniu
chemioterapii z wykorzystaniem irynotekanu i oksaliplatyny. Wyniki opublikowanych w 2010 badań
III fazy pozwoliły na wykazanie korzyści klinicznych ze stosowania panitumumabu w połączeniu z chemioterapią
w pierwszej i drugiej linii leczenia raka jelita grubego z przerzutami, jednocześnie potwierdzając
w badaniach prospektywnych korzyść z leczenia anty-EGFR wyłącznie w grupie pacjentów, u których nie
występuje mutacja w obrębie KRAS.
W niniejszym artykule przedstawiono wyniki tych badań, a także omówiono wybrane doniesienia z konferencji
ASCO 2010 i WCGI 2010 dotyczące problematyki leczenia anty-EGFR w przerzutowym raku
jelita grubego.
Onkol. Prak. Klin. 2010; 6, 6: 290–30
Inhibitory kinazy 4/6 zależnej od cyklin w leczeniu zaawansowanego raka piersi z dodatnią ekspresją receptorów estrogenowych
Rak piersi jest najczęstszym nowotworem złośliwym u kobiet w Polsce i główną przyczyną zgonu w tej grupie chorych mimo istotnej poprawy w jego wczesnym rozpoznawaniu i leczeniu. W raku piersi z dodatnią ekspresją receptora estrogenowego bardzo często występuje aktywacja osi CDK4/CDK6/E2F, a jednym z mechanizmów działania terapii hormonalnych jest supresja aktywności kinaz CDK4 i CDK6. Hamowanie kinaz CDK jest ważnym celem działania nowych leków. W niniejszej pracy omówiono dwa inhibitory CDK4/6, które, jak wskazują obiecujące wyniki opublikowanych w ostatnim czasie badań, cechują się skutecznym działaniem: palbocyklib i rybocyklib. W badaniach III fazy z palbocyklibem i rybocyklibem uzyskano wyniki mające wpływ na zmianę praktyki klinicznej, ponieważ wykazały one, że dołączenie tych leków do standardowej terapii hormonalnej w ramach leczenia pierwszej linii powoduje imponującą poprawę przeżycia wolnego od progresji u chorych z ER-dodatnim, HER2-ujemnym rakiem piersi
Adjuvant chemotherapy in patients with early breast cancer — the current state of knowledge
Uzupełniająca chemioterapia jest jednym z elementów skojarzonego leczenia chorych na niezaawansowanego raka piersi. Decyzja o jej zastosowaniu i dobór odpowiedniego schematu powinny mieć indywidualny charakter w zależności od czynników związanych z nowotworem (stopień zaawansowania, stan receptorów hormonalnych i HER2, stopień złośliwości guza, wskaźnik proliferacji Ki-67), stanem chorej (wiek biologiczny, choroby współistniejące) i jej preferencjami. Dotychczas przeprowadzono wiele badań klinicznych oceniających skuteczność różnych schematów uzupełniającej chemioterapii. W artykule omówiono wyniki najważniejszych badań z uwzględnieniem ich ostatnio opublikowanych aktualizacji po dłuższym czasie obserwacji oraz przedstawiono obecne zasady postępowania u chorych poddanych uzupełniającej terapii z powodu raka piersi. Ponadto przedstawiono zagadnienia wymagające dalszych badań (np. ocena skuteczności konkretnych schematów w zależności od biologicznego podtypu raka piersi).Adjuvant chemotherapy is one of the elements used in combined treatment of patients with early breast cancer. The decision if chemotherapy should be given and the choice of regimen must be individualized depending on the nature of the tumor (stage, hormonal receptor and HER2 status, grade, Ki-67 expression) and patient’s characteristic (biological age, comorbidities) and the patient’s preference. A number of clinical trials evaluating the effectiveness of different regimens in adjuvant setting were performed. We discuss the results of the most important studies including their recently published updates which have a longer follow-up period. We present the current management of breast cancer patients receiving adjuvant therapy. We also discuss the issues requiring further research (e.g. the assessment of specific regimens’ efficacy depending on biological subtype of breast cancer)
Capecitabine in the treatment of advanced gastric cancer
Leczenie zaawansowanego raka żołądka ewoluowało w ciągu ostatnich 20 lat od leczenia wspomagającego
do chemioterapii wielolekowej, co wiąże się z poprawą mediany przeżycia całkowitego z 3 do
11 miesięcy. W praktyce klinicznej, ale także w zaleceniach ekspertów, w dalszym ciągu brakuje konsensusu
odnośnie wskazań do leczenia paliatywnego, składu chemioterapii, a także złożoności programów
chemioterapii (programy dwu- czy trójlekowe) oraz zasadności leczenia kolejnych linii.
Klasyczne programy chemioterapii paliatywnej raka żołądka opierają się na przedłużonym wielodobowym
stosowaniu 5-fluorouracylu (5-FU). W tym zakresie istotną odmianę wprowadziło zastosowanie kapecytabiny
— doustnej fluoropirymidyny mającej charakter proleku, która dzięki postaci farmaceutycznej i metabolizmowi
w tkankach guza nowotworowego pozwala na uzyskanie wysokiej aktywności przeciwnowotworowej.
W badaniach III fazy REAL-2 i ML17032 wykazano, że w połączeniu z pochodnymi platyny jest ona nie
mniej skuteczna od 5-FU w analogicznych schematach leczenia u chorych z zaawansowanym rakiem
żołądka. Dodatkowo metaanaliza powyższych badań wykazała, iż stosowanie kapecytabiny zamiast 5-FU
istotnie wydłuża przeżycie całkowite, nie wpływając znacznie na profil toksyczności i czas do progresji.
W pracy przedstawiono aktualny stan wiedzy na temat miejsca kapecytabiny w leczeniu raka żołądka
w kontekście badań rejestracyjnych oraz pozarejestracyjnych, zidentyfikowanych w ramach przeglądu
systematycznego literatury.
Onkol. Prak. Klin. 2011; 7, 3: 119–126Treatment of advanced gastric cancer has evolved over the past 20 years and includes adjuvant treatment
as well as multidrug chemotherapy. Such treatments are associated with improved median overall
survival rates between 3 and 11 months. In clinical practice, and also according to expert opinion, there
is still no consensus regarding: the indications for the use of palliative treatment; the composition of
chemotherapy; the complexity of chemotherapy programs (double- or triple-drug combinations); and
the merits of second line treatments.
Classical programs of palliative chemotherapy of gastric cancer are based on an extended multiday
use of 5-fluorouracil (5-FU). In this respect, a significant change was brought about with the use of
capecitabine, which is an orally-available prodrug form of fluoropyrimidine. The active metabolites of
capecitabine display high anticancer activity.
In Phase III of REAL-2 and ML17032 it was demonstrated that, in combination with platinum derivatives,
capecitabine is not less effective than 5-FU in the same regimens when used for patients with advanced
gastric cancer. A meta-analysis of these studies showed that the use of capecitabine, in place of 5-FU,
significantly extended overall survival. Furthermore, the toxicity profile and time to progression appeared
the same when the two drugs were compared.
The paper presents the current state of knowledge relating to the use of capecitabine in the treatment
of gastric cancer. To this end, both pre-registration and post-registration clinical studies were identified
in the systematic review of the literature.
Onkol. Prak. Klin. 2011; 7, 3: 119–12
Recent advances in the treatment of triple-negative breast cancer
Triple-negative is the rarest breast cancer biological subtype of breast cancer, but has the most aggressive course. The resuls of chemotherapy, especially in advanced disease, are unsatisfactory. Numerous clinical trials have been conducted, that resulted in registrations of new drugs decreasing the risk of recurrence and improving the outcome of patients with metastatic disease. The article summarizes the data on modern therapies registered in recent years. The role of pembrolizumab in perioperative treatment in the early stage was indicated, as well as the importance of olaparib in BRCA mutation carriers. Additionally, in patients with metastatic the indication for immunotherapy (pembrolizumab and atezolizumab), sacituzumab govitecan and PARP inhibitors (olaparib and talazoparib) in BRCA mutation carriers were highlighted
- …