6 research outputs found
Zastosowanie pr贸by Valsalvy w ocenie uk艂adu kr膮偶enia
Pr贸ba Valsalvy polega na wykonaniu nat臋偶onego wydechu przy zamkni臋tej g艂o艣ni, co doprowadza
do wzrostu ci艣nienia wewn膮trz klatki piersiowej. Przebieg Pr贸by Valsalvy mo偶na podzieli膰
na 4 fazy. W ka偶dej z nich zachodz膮 charakterystyczne zmiany ci艣nienia, cz臋sto艣ci pracy serca
i innych zmiennych hemodynamicznych odzwierciedlaj膮cych zmiany zachodz膮ce w uk艂adzie
sercowo-naczyniowym. Do oceny tych zmian wykorzystuje si臋 tzw. wska藕nik Valsalvy (stosunek
najd艂u偶szego odcinka RR do najkr贸tszego odcinka RR). W niniejszej pracy zaprezentowano
wykorzystanie pr贸by Valsalvy w kardiologii
Zastosowanie pr贸by Valsalvy w ocenie uk艂adu kr膮偶enia
Pr贸ba Valsalvy polega na wykonaniu nat臋偶onego wydechu przy zamkni臋tej g艂o艣ni, co doprowadza
do wzrostu ci艣nienia wewn膮trz klatki piersiowej. Przebieg Pr贸by Valsalvy mo偶na podzieli膰
na 4 fazy. W ka偶dej z nich zachodz膮 charakterystyczne zmiany ci艣nienia, cz臋sto艣ci pracy serca
i innych zmiennych hemodynamicznych odzwierciedlaj膮cych zmiany zachodz膮ce w uk艂adzie
sercowo-naczyniowym. Do oceny tych zmian wykorzystuje si臋 tzw. wska藕nik Valsalvy (stosunek
najd艂u偶szego odcinka RR do najkr贸tszego odcinka RR). W niniejszej pracy zaprezentowano
wykorzystanie pr贸by Valsalvy w kardiologii
Wp艂yw norepinefryny na zmiany hemodynamiczne rejestrowane w warunkach stresu ortostatycznego
Wst臋p: Ilo艣膰 krwi dop艂ywaj膮ca do serca jest r贸wna ilo艣ci krwi opuszczaj膮cej serce (rzut serca
— CO) i stanowi jeden z czynnik贸w najsilniej determinuj膮cych wielko艣膰 obj臋to艣ci wyrzutowej
(SV). Zmiany wielko艣ci powrotu 偶ylnego odpowiadaj膮 za odruchow膮 zmian臋 napi臋cia autonomicznego
uk艂adu nerwowego, kt贸ry zwrotnie moduluje zachowanie uk艂adu kr膮偶enia. W pracy
okre艣lano zale偶no艣膰 mi臋dzy CO i SV (jako po艣rednich miar powrotu 偶ylnego) a st臋偶eniem norepinefryny
oraz zwi膮zki mi臋dzy st臋偶eniem norepinefryny a cz臋sto艣ci膮 pracy serca (HR), oporem
naczyniowym (TPR) oraz ci艣nieniem t臋tniczym w czasie pionizacji u zdrowych, m艂odych os贸b.
Materia艂 i metody: Badaniem obj臋to 21 zdrowych ochotnik贸w (w wieku 22–30 lat, w tym
12 kobiet), kt贸rych poddano kontrolowanej pionizacji z ci膮g艂膮 rejestracj膮 parametr贸w hemodynamicznych
za pomoc膮 impedancji elektrycznej klatki piersiowej (BioZ.com, Cardiodynamics,
USA). W celu oznaczenia st臋偶enia norepinefryny (HPLC z elektrochemiczn膮 detekcj膮) pobierano
krew 偶yln膮 po 20 min wypoczynku w pozycji le偶膮cej oraz 1 min po osi膮gni臋ciu k膮ta 90o.
W ocenie zwi膮zk贸w mi臋dzy parametrami hemodynamicznymi a logarytmem naturalnym st臋偶enia
norepinefryny (ln NE) wykorzystano parametryczn膮 korelacj臋 Pearsona.
Wyniki: Pionizacja spowodowa艂a istotny wzrost st臋偶enia norepinefryny (p = 0,0001), spadek
CO (p < 0,0001) i SV (p < 0,0001), zwi臋kszenie skurczowego ci艣nienia t臋tniczego (p < 0,0001),
rozkurczowego ci艣nienia t臋tniczego (p < 0,0001), TPR (p < 0,0001) oraz przyspieszenie HR
(p < 0,0001). Zaobserwowano istotn膮 ujemn膮 korelacj臋 mi臋dzy CO a ln NE (r = –0,3529;
p = 0,0219) oraz SV a ln NE (r = –0,4726; p = 0,0016). Nie stwierdzono istotnej zale偶no艣ci
mi臋dzy ln NE a skurczowym i rozkurczowym ci艣nieniem t臋tniczym. Zanotowano dodatni膮
korelacj臋 mi臋dzy ln NE i TPR (r = 0,3546; p = 0,0212) i HR (r = 0,3980; p = 0,0090).
Wniosek: Istotne zwi膮zki mi臋dzy st臋偶eniem norepinefryny a parametrami hemodynamicznymi
potwierdzaj膮 obecno艣膰 艣cis艂ych interakcji mi臋dzy uk艂adem kr膮偶enia i autonomicznym uk艂adem
nerwowym. (Folia Cardiol. 2005; 12: 117–123
Wp艂yw norepinefryny na zmiany hemodynamiczne rejestrowane w warunkach stresu ortostatycznego
Wst臋p: Ilo艣膰 krwi dop艂ywaj膮ca do serca jest r贸wna ilo艣ci krwi opuszczaj膮cej serce (rzut serca
— CO) i stanowi jeden z czynnik贸w najsilniej determinuj膮cych wielko艣膰 obj臋to艣ci wyrzutowej
(SV). Zmiany wielko艣ci powrotu 偶ylnego odpowiadaj膮 za odruchow膮 zmian臋 napi臋cia autonomicznego
uk艂adu nerwowego, kt贸ry zwrotnie moduluje zachowanie uk艂adu kr膮偶enia. W pracy
okre艣lano zale偶no艣膰 mi臋dzy CO i SV (jako po艣rednich miar powrotu 偶ylnego) a st臋偶eniem norepinefryny
oraz zwi膮zki mi臋dzy st臋偶eniem norepinefryny a cz臋sto艣ci膮 pracy serca (HR), oporem
naczyniowym (TPR) oraz ci艣nieniem t臋tniczym w czasie pionizacji u zdrowych, m艂odych os贸b.
Materia艂 i metody: Badaniem obj臋to 21 zdrowych ochotnik贸w (w wieku 22–30 lat, w tym
12 kobiet), kt贸rych poddano kontrolowanej pionizacji z ci膮g艂膮 rejestracj膮 parametr贸w hemodynamicznych
za pomoc膮 impedancji elektrycznej klatki piersiowej (BioZ.com, Cardiodynamics,
USA). W celu oznaczenia st臋偶enia norepinefryny (HPLC z elektrochemiczn膮 detekcj膮) pobierano
krew 偶yln膮 po 20 min wypoczynku w pozycji le偶膮cej oraz 1 min po osi膮gni臋ciu k膮ta 90o.
W ocenie zwi膮zk贸w mi臋dzy parametrami hemodynamicznymi a logarytmem naturalnym st臋偶enia
norepinefryny (ln NE) wykorzystano parametryczn膮 korelacj臋 Pearsona.
Wyniki: Pionizacja spowodowa艂a istotny wzrost st臋偶enia norepinefryny (p = 0,0001), spadek
CO (p < 0,0001) i SV (p < 0,0001), zwi臋kszenie skurczowego ci艣nienia t臋tniczego (p < 0,0001),
rozkurczowego ci艣nienia t臋tniczego (p < 0,0001), TPR (p < 0,0001) oraz przyspieszenie HR
(p < 0,0001). Zaobserwowano istotn膮 ujemn膮 korelacj臋 mi臋dzy CO a ln NE (r = –0,3529;
p = 0,0219) oraz SV a ln NE (r = –0,4726; p = 0,0016). Nie stwierdzono istotnej zale偶no艣ci
mi臋dzy ln NE a skurczowym i rozkurczowym ci艣nieniem t臋tniczym. Zanotowano dodatni膮
korelacj臋 mi臋dzy ln NE i TPR (r = 0,3546; p = 0,0212) i HR (r = 0,3980; p = 0,0090).
Wniosek: Istotne zwi膮zki mi臋dzy st臋偶eniem norepinefryny a parametrami hemodynamicznymi
potwierdzaj膮 obecno艣膰 艣cis艂ych interakcji mi臋dzy uk艂adem kr膮偶enia i autonomicznym uk艂adem
nerwowym. (Folia Cardiol. 2005; 12: 117–123