3 research outputs found
Ma艂op艂ytkowo艣膰 wywo艂ana przez heparyn臋 (HIT) z perspektywy nefrologa. Zasady rozpoznawania i leczenia
Ma艂op艂ytkowo艣膰 wywo艂ana przez heparyn臋 jest jednym
z cz臋stszych powik艂a艅 polekowych o pod艂o偶u immunologicznym.
Za powstanie HIT s膮 odpowiedzialne
przeciwcia艂a klasy IgG, skierowane przeciwko kompleksowi
heparyna/czynnik p艂ytkowy 4 (PF4). Wielkocz膮steczkowy
kompleks (przeciwcia艂a typu HIT/heparyna/
PF4) powoduje aktywacj臋 p艂ytek, kom贸rek 艣r贸db艂onka
i monocyt贸w, co zwi臋ksza generacj臋 trombiny.
Ma艂op艂ytkowo艣膰 wywo艂ana heparyn膮 prowadzi do
powik艂a艅 zakrzepowo-zatorowych, zwi臋ksza ryzyko
sercowo-naczyniowe i ryzyko zgonu, zw艂aszcza je艣li
nie jest odpowiednio wcze艣nie rozpoznana i leczona.
Pacjenci dializowani, regularnie otrzymuj膮cy heparyn臋,
s膮 w grupie zwi臋kszonego ryzyka HIT. Cz臋ste
wykrzepianie krwi w kr膮偶eniu pozaustrojowym
w czasie hemodializy i zakrzepica 偶y艂 centralnych zosta艂y
wielokrotnie opisane u dializowanych chorych
z obecno艣ci膮 przeciwcia艂 typu HIT. Ostra reakcja
og贸lnoustrojowa po podaniu bolusa heparyny na
pocz膮tku dializy r贸wnie偶 jest typowa dla zespo艂u HIT.
Om贸wiono pod艂o偶e molekularne, obraz kliniczny
i sposoby leczenia tego zespo艂u. Post臋powanie
w HIT obejmuje nie tylko natychmiastowe zaprzestanie
podawania heparyn w ka偶dej formie (r贸wnie偶
heparyn drobnocz膮steczkowych), ale tak偶e rozpocz臋cie
leczenia alternatywnymi lekami przeciwkrzepliwymi.
Lekami wskazanymi w leczeniu HIT s膮
bezpo艣rednie inhibitory trombiny i inhibitory czynnika
Xa. Antagonist贸w witaminy K mo偶na stosowa膰
dopiero, gdy liczba p艂ytek krwi wr贸ci do normy.
Forum Nefrologiczne 2011, tom 4, nr 4, 295–30
Metody leczenia nerkozast臋pczego a wyniki przeszczepiania nerek
Obecnie dysponujemy trzema formami leczenia nerkozast臋pczego:
dializa otrzewnowa (DO), hemodializa
(HD) i transplantacja nerki. Ta ostatnia metoda
jest uznawana za terapi臋 z wyboru, przewy偶szaj膮c膮
dializoterapi臋 pod wzgl臋dem jako艣ci 偶ycia i zmniejszaj膮c膮
ryzyko zgonu pacjenta. Zwykle czas oczekiwania
na narz膮d od dawcy zmar艂ego jest na tyle
d艂ugi, 偶e wi臋kszo艣膰 potencjalnych biorc贸w wymaga
dializoterapii przed przeszczepieniem. Oczywistym
staje si臋 wi臋c pytanie, czy rodzaj stosowanej
wcze艣niej techniki dializacyjnej mo偶e mie膰 wp艂yw
na wczesne i odleg艂e wyniki transplantacji. Badania
oceniaj膮ce wp艂yw okre艣lonej metody dializoterapii
daj膮 niejednoznaczne wyniki. We wczesnym okresie
po przeszczepieniu niekt贸re opracowania wskazuj膮
na cz臋stsze wyst臋powanie op贸藕nionej funkcji
graftu u pacjent贸w hemodializowanych. Inni sugeruj膮
zwi臋kszone ryzyko zakrzepicy naczy艅 nerki przeszczepionej u pacjent贸w dializowanych otrzewnowo.
W cz臋艣ci analiz wi臋ksza cz臋sto艣膰 epizod贸w
ostrego odrzucania wi膮za艂a si臋 r贸wnie偶 z dializ膮
otrzewnow膮, inne wykazywa艂y takie samo ryzyko
tego powik艂ania u pacjent贸w z grupy DO i HD. Kilka
bada艅 wykaza艂o wi臋cej zaka偶e艅 w przypadku dializy
otrzewnowej, w innych cz臋sto艣膰 infekcji by艂a
por贸wnywalna, a nawet mniejsza ni偶 u chorych hemodializowanych.
W ocenie d艂ugoterminowej wynik贸w
przeszczepiania wi臋kszo艣膰 analiz nie wykazuje
偶adnych r贸偶nic mi臋dzy obiema technikami leczenia
nerkozast臋pczego. Rodzaj leczenia nerkozast臋pczego
przed przeszczepieniem wydaje si臋 nie mie膰 wi臋kszego
wp艂ywu na wyniki transplantacji, mierzone
czasem prze偶ycia pacjenta i narz膮du. Natomiast
d艂u偶szy czas dializowania niezale偶nie od techniki pogarsza
wyniki przeszczepiania nerek.
Forum Nefrologiczne 2011, tom 4, nr 1, 26–3
Ma艂op艂ytkowo艣膰 wywo艂ana przez heparyn臋 u pacjentki rozpoczynaj膮cej leczenie hemodializami — opis przypadku
Pacjenci leczeni nerkozast臋pczo metod膮 hemodializ
znajduj膮 si臋 w grupie ryzyka powstania ma艂op艂ytkowo艣ci
wywo艂anej przez heparyn臋 (HIT).
Opisujemy przypadek HIT powik艂any zatorowo艣ci膮
p艂ucn膮 i zakrzepic膮 偶y艂y g艂贸wnej g贸rnej u pacjentki
ze schy艂kow膮 niewydolno艣ci膮 nerek, rozpoczynaj膮cej
leczenie hemodializami. Kliniczne rozpoznanie
HIT zosta艂o potwierdzone przez wykrycie przeciwcia艂
przeciwko kompleksowi heparyna/PF4.
Przerwano podawanie wszelkich preparat贸w heparyny
i w艂膮czono alternatywne leczenie przeciwkrzepliwe
za pomoc膮 inhibitora czynnika Xa — fondaparynuksu.
Nie obserwowali艣my dalszych powik艂a艅
zakrzepowo-zatorowych ani patologicznych krwawie艅.
Praca prezentuje trudno艣ci w rozpoznawaniu i leczeniu
zespo艂u HIT.
Forum Nefrologiczne 2011, tom 4, nr 4, 331–33