5 research outputs found
Simultaneously performed intravascular treatment of critical, ostial stenosis of common carotid artery and stenosis of internal carotid artery
A 70-year-old patient with multi-level stenosis in the carotid arteries was admitted to the Department of
General And Vascular Surgery and Angiology of the Silesian Medical University in Katowice. The patient
had undergone several episodes of Transitient Iscemic Attack before admission to hospital and was duly
qualified for endovascular treatment. A tension angioplasty and the placement of stents into the internal
and common carotid arteries were performed simultaneously. The very important problem of restenosis
after the endovascular placement of a stent into the carotid artery, and the following procedures required
in such a case, are discussed in this paper.Do Kliniki Chirurgii Ogólnej, Naczyń i Angiologii ŚUM w Katowicach został przyjęty 70-letni chory z wielopoziomowymi
zmianami miażdżycowymi w tętnicach szyjnych. U chorego przed przyjęciem występowały
incydenty przemijającego niedokrwienia mózgu (TIA). Pacjent został zakwalifikowany do leczenia
endowaskularnego. Jednocześnie wykonano angioplastykę z implantacją stentów do tętnicy szyjnej wspólnej
i szyjnej wewnętrznej. W artykule poruszono istotny problem ryzyka restenozy po implantacji stentu
do tętnicy szyjnej oraz omówiono sposób postępowania z takim chorym
The importance of atrial fibrillation and selected echocardiographic parameters for the effectiveness and safety of thrombolytic therapy in patients with stroke
Background
The efficacy and safety of thrombolytic therapy in stroke depend on multiple factors. The aim of this study was to evaluate the significance of atrial fibrillation the prognosis in terms of the functional status in patients with stroke treated with intravenous thrombolysis. An additional aim was also to assess the potential significance of reduced ejection fraction (EF) and enlarged left atrium (LA) of the heart for the prognosis in patients with stroke who underwent thrombolytic therapy.
Methodology
A prospective study involved enrollment of 222 patients, mean age of 72 years with first-in-life ischemic stroke. In all participants there were realized procedures as follows: neurological status before administering rt-PA (NIHSS), selected echocardiographic parameters, functional status on the 14th day from the onset (mRankin scale) and analysis the bleeding events.
Results
Atrial fibrillation was significantly more frequent in women than men; females had higher CHA2DS2VASc scores and heavier neurological conditions on day 1 of stroke. Two independent factors for poor prognosis (3–5 points by mRankin) were found: the NIHSS score and the CHA2DS2VASc score ≥3. We identified 2 independent factors for death within 14 days from the onset: the result by NIHSS and the EF. The NIHSS score turned out to be the only independent predictor of hemorrhage during hospitalization: RR 1.19; CI [1.06–1.33]; p=0.003; p for model=0.0025.
Conclusions
The presence of atrial fibrillation worsens the patient's prognosis in terms of the functional status and survival during the acute period of stroke in patients treated with intravenous thrombolysis.
Higher NIHSS and CHA2DS2VASc scores and reduced EF in patients with stroke treated with thrombolysis are the predictors of unfavorable short-term prognosis
Variability of platelet aggregation in patients with critical limb ischaemia during 6 months of dual anti-platetlet therapy
W pracy przedstawiono analizę zmian aktywności płytek krwi pod wpływem leczenia dwoma lekami
przeciwpłytkowymi — kwasem acetylosalicylowym oraz clopidogrelem — u chorych w IV stopniu niedokrwienia
kończyn dolnych w obserwacji odległej. Praca ma charakter pionierski i wskazuje na postępujący
słabnący charakter działania tych leków w odstępie czasu, mimo blokowania ekspresji receptora IIb/
/IIIa na powierzchni płytki krwi oraz blokowania szlaku tromboksanowego.There was present an analysis of platelet variances in responsibility for dual-antiplatelet therapy — acetylsalicylic
acid and clopidogrel — in patients with IV stage of limb ischaemia in long term follow-up. This is
a pioneer paper and it is focused on the following weakenees effect of antiplatelet drugs in long time period
despite of the blockade of IIbIIIa platelet receptor expression and blockage of thromboxane pathway
Aktywacja układu kinin i pobudzenie proliferacji komórek śródbłonka naczyniowego u pacjentów z wielopoziomową miażdżycą poddanych operacyjnemu leczeniu tętniaka aorty brzusznej
Background. Cellular proliferation plays an important role in the formation
of neointima in the setting of coronary artery disease (CAD). Increased expression
and acetylation of the H3 histone may be one of the pivotal factors in this process.
The inflammatory response in acute coronary syndrome is associated with activation
of the kininogen leading to increased production of bradykinin and expression
of its receptors. The goal of our study was to evaluate the expression of mRNA
for bradykinin BR1 and BR2 receptors, kallistatin (inhibitor of kallikrein) and
H3 histone in samples of aortic intima in patients with generalized atherosclerosis
operated on abdominal aortic aneurysms.
Material and methods. Fifty one patients (age 63.0 ± 6.7 years) were enrolled.
The total mRNA was isolated from tissue samples removed during surgical repair
of aortic aneurysms. Quantitative RT-PCR technique was used to analyze the expression
of mRNA for BR1, BR2, kallistatin and H3 histone. The results are expressed as
the concentration of mRNA for the tested genes per 1 μg of total mRNA (tmRNA).
The expression of β-actin gene was used as the control.
Results. In all tissue samples, the expression of mRNA for BR1 and BR2
receptors was found. Subsequently, based on the relative level of expression,
patients were divided into two groups: I - expression of BR2 < BR1 (n = 31) and
II - BR2 > BR1 (n = 20). In group I, the mean number of BR1 mRNA copies was 3325
± 754/ug tmRNA and in group II 2426 ± 267/ug tmRNA (p = NS). The mean number of
BR2 copies was 818 ± 131/ug tmRNA in group I and 4021 ± 456/ug tmRNA in group
II (p < 0.001). In group II there was also a higher number of mRNA copies for
kallistatin (3634 ± 204 vs 1198 ± 968/ug tmRNA; p < 0.0001) and H3 histone (7795
± 532 vs 3869 ± 366/ug tmRNA; p = 0.0063) in comparison to group I. The expression
of gene encoding for β-actin was comparable in both groups. A positive correlation
between the ratio of BR1/BR2 mRNA copies and number of mRNA copies for kallistatin
(r = 0.6571; p < 0.001) and H3 histone (r = 0.3519; p = 0.0131) was found.
Conclusion. In tissue samples of aortic intima of patients with generalized
atherosclerosis and aortic aneurysm the increased expression of bradykinin BR2
receptor is associated with the higher expression of kallistatin and H3 histone
genes.Wstęp. Podstawowe znaczenie w etiopatogenezie i rozwoju miażdżycy odgrywa
upośledzenie czynności śródbłonka naczyniowego. Aktywacja kininogenezy w odpowiedzi
na czynnik zapalny powoduje wzrost produkcji bradykininy j jej metabolitów, co
w konsekwencji prowadzi do nasilenia miejscowego procesu zapalnego. Aktywność
proliferacyjną komórek śródbłonka ocenia się na podstawie ekspresji genów kodujących
białka histonowe. Celem pracy była ocena ekspresji genów kodujących mRNA receptora
bradykininowego BR1 i BR2 oraz kalistatyny i histonu H3 w ścianie aorty u pacjentów
z wielopoziomową miażdżycą, leczonych operacyjnie z powodu tętniaka aorty brzusznej.
Materiał i metody. Do badania włączono 51 osób (średni wiek 63,9 ± 6,7
roku) operowanych z powodu tętniaka aorty brzusznej. Materiałem badanym były fragmenty
tętniaków aorty brzusznej wycinane w trakcie zabiegu operacyjnego, z których izolowano
mRNA do dalszych badań genetycznych z wykorzystaniem reakcji QRT-PCR. Wszystkie
wyniki porównywano z aktywnością transkrypcyjną genu dla β-aktyny stanowiącą kontrolę
endogenną. Stężenie mRNA badanych genów przedstawiano w przeliczeniu na 1 μg RNA.
Wyniki. We wszystkich badanych fragmentach tętniaków aorty stwierdzono
obecność obu receptorów BR1 i BR2 w błonie wewnętrznej naczynia. Średnia liczba
kopii mRNA BR2 w całej grupie badanej wynosiła 2721 ± 980, a BR1 - 3040 ± 449.
Następnie w zależności od stosunku liczby kopii mRNA BR2 do BR1 pacjentów podzielono
na dwie grupy: I (31 osób) - BR2:BR1 1,0. Średnia
liczba kopii mRNA receptora BR2 w grupie I wynosiła 818 ± 131, a w grupie II -
4021 ± 456 (p < 0,001). Średnia liczba kopii mRNA receptora BR1 w grupie I wynosiła
3325 ± 754, a w grupie II -2426 ± 267 (NS). Średnia liczba kopii mRNA kalistatyny
w grupie I wynosiła 1198 ± 968, a w grupie II - 3634 ± 204 (p < 0.0001), zaś histonu
H3: w grupie I - 3869 ± 366, a w grupie II - 7795 ± 532 (p = 0.0063). Średnie
stężenie genu β-aktyny nie różniło się istotnie pomiędzy grupami i wynosiło: grupie
I - 11 944 ± ± 6463, a w grupie II - 13 710 ± 1010. Ponadto stwierdzono dodatnią
korelację między stosunkiem liczby kopii mRNA genów BR2 do BR1 a liczbą kopii
mRNA genu kalistatyny (r = 0,6571; p < 0,001) oraz histonu H3 (r = 0,3519; p =
0,0131).
Wnioski. W śródbłonku naczyniowym fragmentów tętniaków aorty brzusznej
zaobserwowano obecność obu receptorów bradykininowych BR1 i BR2. Zwiększeniu aktywności
proliferacyjnej komórek śróbłonka naczyniowego ściany aorty towarzyszy wzrost
ekspresji receptora bradykininowego BR2. Aktywacja kininogenezy i wzrost stężenia
kalistatyny są istotnie większe w przypadku zwiększenia ekspresji receptora BR2
w porównaniu z BR1
Senility or frailty — which is more important in clinical practice?
Społeczeństwa, szczególnie w krajach dobrze rozwiniętych starzeją się. Fakt ten stawia przed Służbą
Zdrowia istotne wyzwania. Bardzo konkretnego wymiaru nabierają one wobec chirurgii.
W sposób istotny zwiększa się liczba koniecznych interwencji u pacjentów w wieku 65–75 lat i starszych
— w artykule autorzy starają się przeanalizować możliwości bezpiecznego leczenia operacyjnego takich
właśnie chorych. Równocześnie zwracają uwagę na wątpliwą wartość wieku metrykalnego jako decydującego
czynnika w kwalifikacji i przygotowaniu do zabiegu.Societies, especially in well-developed countries, are growing old, a fact which challenges their health
services. A specific dimension has appeared regarding surgery with the number of necessary surgical
interventions significantly increasing in patients aged sixty five years and older.
In this article the authors try to analyze the possibilities of safe operative treatment in this group of
patients.
At the same time, one must take note doubts regarding the value of chronological age as a decisive
factor in qualification and preparation for surgery