38 research outputs found
Porównanie skuteczności i bezpieczeństwa leczenia stentami drugiej generacji uwalniającymi ewerolimus lub paklitaksel. Badanie COMPARE
Kardiologia oparta na faktachStosowanie abciksimabu u chorych z ostrym zespołem wieńcowym bez przetrwałego uniesienia odcinka ST i z podwyższonym stężeniem troponiny, leczonych przezskórną angioplastyką wieńcową po podaniu 600 mg klopidogrelu obniża ryzyko niepomyślnych zdarzeń sercowych. Badanie z randomizacją ISAR-REACT 2
ACE inhibitor therapy: Possible effective prevention of new-onset atrial fibrillation following cardiac surgery
Background: Atrial fibrillation (AF) is a common complication after coronary artery bypass
grafting (CABG). The aims of the study were to assess possible predictors and identify modes
of prevention of new-onset AF following coronary surgery.
Methods: Retrospective clinical and statistical analysis was made of the medical records of
217 patients who had undergone coronary surgery.
Results: AF occurred in 28% (61/217) of the patients. In univariate analysis the age of the
patients with AF was higher (p = 0.0033), they had a longer history of coronary disease (p = 0.0417)
and more had > 3 grafts (p < 0.05). Low ejection fraction (< 40%) was also a risk factor of
arrhythmia (p < 0.0001). In multivariate regression analysis two independent predictors of
AF were identified: no ACE inhibitor treatment before surgery (p = 0.0005) and age > 60 years
(p < 0.01). Patients with AF had a higher mean heart rate after the procedure: 115 ± 34 vs.
78 ± 21/min (p < 0.0005). Patients treated with ACE inhibitors before and after surgery had
a lower incidence of AF than non-treated patients: 8% vs. 48% (p < 0.0001) and 4% vs. 61%,
p < 0.0001) respectively. Beta-blocker treatment before and after surgery resulted in a lower
incidence of AF: at 23% vs. 75% (p < 0.001) and 19% vs. 96% (p < 0.0001), respectively.
Conclusions: No ACE inhibitor therapy before surgery, advanced age, low ejection fraction,
high post-procedure heart rate, duration of coronary disease and the number of grafts (corresponding
to the length of the procedure) were found to be strong probable predictors of AF
following cardiac surgery. ACE inhibitor therapy may be effective in the prevention of newonset
AF. Treatment based on individual variables is crucial for proper treatment and to
diminish the risk of arrhythmia. (Cardiol J 2007; 14: 274-280
Miażdżyca dużych tętnic obwodowych u pacjentów z podejrzeniem choroby wieńcowej
Wstęp: Celem niniejszej pracy była ocena częstości występowania zmian miażdżycowych
w tętnicach szyjnych i udowych u chorych kwalifikowanych do koronarografii oraz ocena
czynników warunkujących ich występowanie.
Materiał i metody: U 410 kolejnych pacjentów przyjętych w celu wykonania koronarografii
przeprowadzono badanie ultradźwiękowe tętnic szyjnych i tętnic udowych. Oceniono grubość błony
wewnętrzno-środkowej i średnicę tętnic oraz występowanie i grubość blaszek miażdżycowych.
Wyniki: U 79,5% pacjentów stwierdzono miażdżycę badanych tętnic obwodowych, u 52,2%
- tętnic szyjnych, a u 68,5% - tętnic udowych. Do czynników ryzyka miażdżycy tętnic
szyjnych należały: u mężczyzn - wiek (OR = 1,05; p < 0,003), obecność typowych bólów
dławicowych (OR = 2,03; p < 0,01) oraz okres palenia tytoniu (OR = 1,2; p < 0,05); u kobiet
- stężenie cholesterolu frakcji HDL w osoczu krwi żylnej (OR = 0,60; p < 0,009). Czynnikami
ryzyka miażdżycy tętnic udowych były: u mężczyzn - wymiar średnicy prawej tętnicy udowej
wspólnej (OR = 0,471; p < 0,008), podwyższone ciśnienie tętna (OR = 2,26; p < 0,02),
przebyty zawał serca (OR = 2,10; p < 0,03), okres palenia tytoniu (OR = 1,47; p < 0,0007);
u kobiet - ciśnienie tętna (OR = 1,56; p < 0,05) i stężenie cholesterolu frakcji HDL w osoczu
krwi żylnej (OR = 0,551; p < 0,004). Grubość blaszek miażdżycowych w tętnicach udowych
była większa u osób z hipercholesterolemią (p < 0,001) oraz u palących tytoń (p < 0,0004). Nie
stwierdzono istotnych statystycznie różnic w grubości blaszek miażdżycowych w tętnicach szyjnych
w zależności od faktu palenia tytoniu i obecności hipercholesterolemii, a we wszystkich
badanych tętnicach obwodowych - w zależności od obecności nadciśnienia tętniczego i cukrzycy.
Wnioski: Miażdżyca dużych tętnic obwodowych występuje u 4/5 chorych kwalifikowanych do
koronarografii. Obecność blaszek miażdżycowych w tętnicach szyjnych zależy od płci męskiej,
wieku, podwyższonego ciśnienia tętna i czasu palenia tytoniu, a w tętnicach udowych - od
płci męskiej, wieku, palenia tytoniu, stężenia cholesterolu całkowitego w osoczu krwi żylnej
i stężenia cholesterolu frakcji LDL
Factors affecting the structure and elasticity of thoracic aorta
Wstęp Celem pracy była ocena za pomocą echokardiograficznego badania przezprzełykowego (TEE) czynników wpływających na strukturę i elastyczność aorty piersiowej.
Materiał i metody Badaniami objęto 102 chorych (26 kobiet) w wieku 57 ± 10 lat. Na podstawie danych z wywiadu analizowano obecność czynników ryzyka miażdżycy. U wszystkich chorych wykonano ze wskazań klinicznych badanie TEE, które rozszerzono o ocenę aorty piersiowej. Analizowano średnicę aorty, grubość błony środkowo-wewnętrznej oraz wskaźniki elastyczności aorty.
Wyniki Średnica aorty oraz grubość błony środkowo- wewnętrznej była dodatnio skorelowana z wiekiem (odpowiednio: r = 0,22, p = 0,03; r = 0,27, p = 0,005). Moduł Younga i moduł elastyczności β również były dodatnio skorelowane z wiekiem
(odpowiednio: r = 0,42, p < 0,0001; r = 0,37, p = 0,0002). Chorzy z nadciśnieniem tętniczym charakteryzowali się grubszą błoną środkowo-wewnętrzną (0,10 ± 0,03 vs. 0,13 ± 0.04, p < 0,05). Zaawansowana miażdżyca wiązała się ze zwiększoną sztywnością
jej ściany.
Wniosek Głównymi czynnikami determinującymi sztywność aorty są wiek i zaawansowanie miażdżycy.Background The purpose of the study was to evaluate by means of transesophageal echocardiography (TEE) the factors affecting the structure and elasticity of the thoracic aorta.
Material and methods The study population consisted of 102 patients (26 women) aged 57 ± 10 years. Information of risk factors of atherosclerosis was obtained by interview. All patients underwent TEE for other reasons, examination was completed by imaging of the thoracic aorta.
Results Aortic diameter, the intima-media thickness and distensibility indices were measured. Diameter and thickness of thoracic aorta were positively correlated with age (r = 0.22, p = 0.03; r = 0.27 p = 0.005 respectively). Young’s modulus and B modulus were also related to age (r = 0.42, p < 0.0001; r = 0.37,
p = 0.0002 respectively). Hypertensive subjects had higher wall thickness (0.10 ± 0.03 vs. 0.13 ± 0.04, p < 0.05). Advanced atherosclerosis of the aorta was related to higher stiffness of the aorta.
Conclusion Aortic elasticity is related mostly to age and atherosclerosis
Miażdżyca dużych tętnic obwodowych u pacjentów z podejrzeniem choroby wieńcowej
Wstęp: Celem niniejszej pracy była ocena częstości występowania zmian miażdżycowych
w tętnicach szyjnych i udowych u chorych kwalifikowanych do koronarografii oraz ocena
czynników warunkujących ich występowanie.
Materiał i metody: U 410 kolejnych pacjentów przyjętych w celu wykonania koronarografii
przeprowadzono badanie ultradźwiękowe tętnic szyjnych i tętnic udowych. Oceniono grubość błony
wewnętrzno-środkowej i średnicę tętnic oraz występowanie i grubość blaszek miażdżycowych.
Wyniki: U 79,5% pacjentów stwierdzono miażdżycę badanych tętnic obwodowych, u 52,2%
- tętnic szyjnych, a u 68,5% - tętnic udowych. Do czynników ryzyka miażdżycy tętnic
szyjnych należały: u mężczyzn - wiek (OR = 1,05; p < 0,003), obecność typowych bólów
dławicowych (OR = 2,03; p < 0,01) oraz okres palenia tytoniu (OR = 1,2; p < 0,05); u kobiet
- stężenie cholesterolu frakcji HDL w osoczu krwi żylnej (OR = 0,60; p < 0,009). Czynnikami
ryzyka miażdżycy tętnic udowych były: u mężczyzn - wymiar średnicy prawej tętnicy udowej
wspólnej (OR = 0,471; p < 0,008), podwyższone ciśnienie tętna (OR = 2,26; p < 0,02),
przebyty zawał serca (OR = 2,10; p < 0,03), okres palenia tytoniu (OR = 1,47; p < 0,0007);
u kobiet - ciśnienie tętna (OR = 1,56; p < 0,05) i stężenie cholesterolu frakcji HDL w osoczu
krwi żylnej (OR = 0,551; p < 0,004). Grubość blaszek miażdżycowych w tętnicach udowych
była większa u osób z hipercholesterolemią (p < 0,001) oraz u palących tytoń (p < 0,0004). Nie
stwierdzono istotnych statystycznie różnic w grubości blaszek miażdżycowych w tętnicach szyjnych
w zależności od faktu palenia tytoniu i obecności hipercholesterolemii, a we wszystkich
badanych tętnicach obwodowych - w zależności od obecności nadciśnienia tętniczego i cukrzycy.
Wnioski: Miażdżyca dużych tętnic obwodowych występuje u 4/5 chorych kwalifikowanych do
koronarografii. Obecność blaszek miażdżycowych w tętnicach szyjnych zależy od płci męskiej,
wieku, podwyższonego ciśnienia tętna i czasu palenia tytoniu, a w tętnicach udowych - od
płci męskiej, wieku, palenia tytoniu, stężenia cholesterolu całkowitego w osoczu krwi żylnej
i stężenia cholesterolu frakcji LDL
Uwarunkowania grubości błony wewnętrzno-środkowej dużych tętnic obwodowych
Wstęp: Pogrubienie błony wewnętrzno-środkowej (IMT) tętnic szyjnych — rzadziej — udowych
uważa się za równoważne z rozwojem miażdżycy. Celem pracy była ocena powiązań
pomiędzy grubością IMT tętnic szyjnych wspólnych oraz tętnic udowych wspólnych a uznanymi
czynnikami ryzyka rozwoju miażdżycy.
Materiał i metody: U 410 kolejnych chorych (73% mężczyzn) w wieku 29–75 lat (średnio
55,6 ± 9,7 roku), przyjętych do szpitala w celu przeprowadzenia koronarografii uzupełniającej
postępowanie diagnostyczne w kierunku choroby wieńcowej wykonano badanie ultarsonograficzne
tętnic szyjnych wspólnych oraz udowych wspólnych. W każdej tętnicy oceniono IMT
ściany dalszej. Przeanalizowano związki IMT poszczególnych tętnic z uznanymi czynnikami
miażdżycy.
Wyniki: Grubość błony wewnętrzno-środkowej tętnic szyjnych wspólnych i udowych wspólnych
korelowała z wiekiem (odpowiednio r = 0,27, p < 0,0001 i r = 0,1, p < 0,06) i grubością
blaszek miażdżycowych wykrywanych w tętnicach obwodowych (tętnice szyjne: r = 0,13, p < 0,003,
tętnice udowe: r = 0,25, p < 0,0001). Średnie wartości grubości błony wewnętrzno-środkowej
tętnic szyjnych wspólnych były wyższe — u mężczyzn (mężczyźni: 0,68 ± 0,17 mm, kobiety:
0,64 ± 0,16 mm, p < 0,05) i u osób z nadciśnieniem tętniczym (0,70 ± 0,21 mm i 0,64
± 0,17 mm, p < 0,005), zaś tętnic udowych wspólnych — u mężczyzn (mężczyźni: 0,78 ± 0,28
i kobiety: 0,68 ± 0,24 mm, p < 0,0001), u osób z hipercholesterolemią (0,86 ± 0,3 mm i 0,78
± 0,27 mm, p < 0,03) i u palaczy tytoniu (0,79 ± 0,28 mm i 0,73 ± 0,27 mm, p < 0,03).
Grubsze błony wewnętrzno-środkowe odnotowano również u chorych z miażdżycą badanych
tętnic obwodowych: tętnicy szyjnej wspólnej lewej (0,70 ± 0,20 mm i 0,63 ± 0,16 mm,
p < 0,003), tętnicy szyjnej wspólnej prawej (0,66 ± 0,19 mm i 0,61 ± 0,16 mm, p < 0,03),
tętnicy udowej wspólnej lewej (0,81 ± 0,33 i 0,66 ± 0,2, p < 0,0001) i tętnicy udowej wspólnej
prawej (0,83 ± 0,38 mm i 0,67 ± 0,2 mm, p = 0,0002).
Wnioski: Grubość błony wewnętrzno-środkowej tętnic szyjnych i udowych jest istotnie większa
u osób z miażdżycą tętnic obwodowych. Wpływa na to wiele czynników systemowych
i miejscowych. W przypadku tętnic szyjnych zależy ona przede wszystkim od płci, wieku
i nadciśnienia tętniczego, a w przypadku tętnic udowych wspólnych — od płci, wieku, palenia
tytoniu oraz stężenia cholesterolu frakcji LDL i HDL w osoczu krwi żylnej. (Folia Cardiol.
2005; 12: 382–393
Uwarunkowania grubości błony wewnętrzno-środkowej dużych tętnic obwodowych
Wstęp: Pogrubienie błony wewnętrzno-środkowej (IMT) tętnic szyjnych — rzadziej — udowych
uważa się za równoważne z rozwojem miażdżycy. Celem pracy była ocena powiązań
pomiędzy grubością IMT tętnic szyjnych wspólnych oraz tętnic udowych wspólnych a uznanymi
czynnikami ryzyka rozwoju miażdżycy.
Materiał i metody: U 410 kolejnych chorych (73% mężczyzn) w wieku 29–75 lat (średnio
55,6 ± 9,7 roku), przyjętych do szpitala w celu przeprowadzenia koronarografii uzupełniającej
postępowanie diagnostyczne w kierunku choroby wieńcowej wykonano badanie ultarsonograficzne
tętnic szyjnych wspólnych oraz udowych wspólnych. W każdej tętnicy oceniono IMT
ściany dalszej. Przeanalizowano związki IMT poszczególnych tętnic z uznanymi czynnikami
miażdżycy.
Wyniki: Grubość błony wewnętrzno-środkowej tętnic szyjnych wspólnych i udowych wspólnych
korelowała z wiekiem (odpowiednio r = 0,27, p < 0,0001 i r = 0,1, p < 0,06) i grubością
blaszek miażdżycowych wykrywanych w tętnicach obwodowych (tętnice szyjne: r = 0,13, p < 0,003,
tętnice udowe: r = 0,25, p < 0,0001). Średnie wartości grubości błony wewnętrzno-środkowej
tętnic szyjnych wspólnych były wyższe — u mężczyzn (mężczyźni: 0,68 ± 0,17 mm, kobiety:
0,64 ± 0,16 mm, p < 0,05) i u osób z nadciśnieniem tętniczym (0,70 ± 0,21 mm i 0,64
± 0,17 mm, p < 0,005), zaś tętnic udowych wspólnych — u mężczyzn (mężczyźni: 0,78 ± 0,28
i kobiety: 0,68 ± 0,24 mm, p < 0,0001), u osób z hipercholesterolemią (0,86 ± 0,3 mm i 0,78
± 0,27 mm, p < 0,03) i u palaczy tytoniu (0,79 ± 0,28 mm i 0,73 ± 0,27 mm, p < 0,03).
Grubsze błony wewnętrzno-środkowe odnotowano również u chorych z miażdżycą badanych
tętnic obwodowych: tętnicy szyjnej wspólnej lewej (0,70 ± 0,20 mm i 0,63 ± 0,16 mm,
p < 0,003), tętnicy szyjnej wspólnej prawej (0,66 ± 0,19 mm i 0,61 ± 0,16 mm, p < 0,03),
tętnicy udowej wspólnej lewej (0,81 ± 0,33 i 0,66 ± 0,2, p < 0,0001) i tętnicy udowej wspólnej
prawej (0,83 ± 0,38 mm i 0,67 ± 0,2 mm, p = 0,0002).
Wnioski: Grubość błony wewnętrzno-środkowej tętnic szyjnych i udowych jest istotnie większa
u osób z miażdżycą tętnic obwodowych. Wpływa na to wiele czynników systemowych
i miejscowych. W przypadku tętnic szyjnych zależy ona przede wszystkim od płci, wieku
i nadciśnienia tętniczego, a w przypadku tętnic udowych wspólnych — od płci, wieku, palenia
tytoniu oraz stężenia cholesterolu frakcji LDL i HDL w osoczu krwi żylnej. (Folia Cardiol.
2005; 12: 382–393
Analiza czynników klinicznych wpływających na średnicę tętnic obwodowych u pacjentów poddawanych koronarografii
Wstęp: Celem niniejszej pracy była ocena zależności między średnicą tętnic szyjnych i udowych
oraz chorobą wieńcową, a także jej czynnikami ryzyka miażdżycy.
Materiał i metody: U 410 kolejnych chorych zakwalifikowanych do koronarografii wykonano
badanie ultradźwiękowe tętnic szyjnych i udowych. Oceniono grubość błony wewnętrzno-środkowej i średnicę tętnic oraz występowanie oraz grubość blaszek miażdżycowych w tętnicach
szyjnych wspólnych i udowych wspólnych. Przeanalizowano związki między średnicą
tętnic obwodowych i miażdżycą tętnic wieńcowych oraz jej czynnikami ryzyka.
Wyniki: Średnice tętnic szyjnych wspólnych (prawej i lewej) korelowały z wiekiem, wskaźnikiem
masy ciała (BMI), wartościami ciśnienia skurczowego, ciśnieniem fali tętna, stężeniem
cholesterolu frakcji HDL w osoczu krwi żylnej, grubością błony wewnętrzno-środkowej obu
tętnic szyjnych oraz zlokalizowanymi w nich blaszkami miażdżycowymi, a także z zaawansowaniem
miażdżycy w tętnicach wieńcowych. Większe średnice tętnic szyjnych obserwowano
w grupie osób z chorobą wieńcową, u palaczy tytoniu oraz u chorych na cukrzycę. Średnice obu
tętnic udowych wspólnych u mężczyzn korelowały z BMI, stężeniem cholesterolu całkowitego
w osoczu krwi żylnej i jego frakcji LDL, grubością blaszek miażdżycowych w tętnicach udowych oraz ze wskaźnikiem Gensiniego. Średnice tętnic udowych wspólnych u kobiet były
skorelowane z wiekiem, BMI, stężeniem triglicerydów w osoczu krwi żylnej i wskaźnikiem
Gensiniego. Większe średnice tętnic udowych obserwowano w grupie osób bez hipercholesterolemii
w porównaniu z pacjentami z hipercholesterolemią.
Wnioski: Średnice tętnic szyjnych oraz udowych wspólnych zależą od wielu czynników systemowych
i lokalnych, w tym od płci, wieku, BMI, nadciśnienia tętniczego, hipercholesterolemii,
cukrzycy i palenia tytoniu, przy czym wpływ niektórych z nich jest różny w tętnicach szyjnych
i udowych. Średnice tętnic szyjnych korelują dodatnio z zaawansowaniem choroby wieńcowej,
natomiast tętnic udowych wspólnych - ujemnie
Analiza czynników klinicznych wpływających na średnicę tętnic obwodowych u pacjentów poddawanych koronarografii
Wstęp: Celem niniejszej pracy była ocena zależności między średnicą tętnic szyjnych i udowych
oraz chorobą wieńcową, a także jej czynnikami ryzyka miażdżycy.
Materiał i metody: U 410 kolejnych chorych zakwalifikowanych do koronarografii wykonano
badanie ultradźwiękowe tętnic szyjnych i udowych. Oceniono grubość błony wewnętrzno-środkowej i średnicę tętnic oraz występowanie oraz grubość blaszek miażdżycowych w tętnicach
szyjnych wspólnych i udowych wspólnych. Przeanalizowano związki między średnicą
tętnic obwodowych i miażdżycą tętnic wieńcowych oraz jej czynnikami ryzyka.
Wyniki: Średnice tętnic szyjnych wspólnych (prawej i lewej) korelowały z wiekiem, wskaźnikiem
masy ciała (BMI), wartościami ciśnienia skurczowego, ciśnieniem fali tętna, stężeniem
cholesterolu frakcji HDL w osoczu krwi żylnej, grubością błony wewnętrzno-środkowej obu
tętnic szyjnych oraz zlokalizowanymi w nich blaszkami miażdżycowymi, a także z zaawansowaniem
miażdżycy w tętnicach wieńcowych. Większe średnice tętnic szyjnych obserwowano
w grupie osób z chorobą wieńcową, u palaczy tytoniu oraz u chorych na cukrzycę. Średnice obu
tętnic udowych wspólnych u mężczyzn korelowały z BMI, stężeniem cholesterolu całkowitego
w osoczu krwi żylnej i jego frakcji LDL, grubością blaszek miażdżycowych w tętnicach udowych oraz ze wskaźnikiem Gensiniego. Średnice tętnic udowych wspólnych u kobiet były
skorelowane z wiekiem, BMI, stężeniem triglicerydów w osoczu krwi żylnej i wskaźnikiem
Gensiniego. Większe średnice tętnic udowych obserwowano w grupie osób bez hipercholesterolemii
w porównaniu z pacjentami z hipercholesterolemią.
Wnioski: Średnice tętnic szyjnych oraz udowych wspólnych zależą od wielu czynników systemowych
i lokalnych, w tym od płci, wieku, BMI, nadciśnienia tętniczego, hipercholesterolemii,
cukrzycy i palenia tytoniu, przy czym wpływ niektórych z nich jest różny w tętnicach szyjnych
i udowych. Średnice tętnic szyjnych korelują dodatnio z zaawansowaniem choroby wieńcowej,
natomiast tętnic udowych wspólnych - ujemnie