4 research outputs found
Du偶o wi臋cej ni偶 angiograficzna luminologia - mo偶liwo艣ci ultrasonografii wewn膮trznaczyniowej w badaniu z艂o偶onych patologii t臋tnic wie艅cowych
Du偶o wi臋cej ni偶 angiograficzna luminologia - mo偶liwo艣ci ultrasonografii wewn膮trznaczyniowej w badaniu z艂o偶onych patologii t臋tnic wie艅cowych
Skuteczno艣膰 wewn膮trzwie艅cowej brachyterapii w leczeniu restenozy w stencie u chorych na cukrzyc臋
Wst臋p: U chorych na cukrzyc臋 w obserwacjach odleg艂ych stwierdzono
zwi臋kszone ryzyko restenozy, kolejnych rewaskularyzacji oraz zgonu po przezsk贸rnych
zabiegach interwencyjnych (PCI). Dotyczy to w szczeg贸lno艣ci os贸b z restenoz膮 w
stencie (ISR). Celem pracy by艂o zbadanie skuteczno艣ci dzia艂ania wewn膮trzwie艅cowej
b-brachyterapii u chorych na cukrzyc臋 z restenoz膮 w
stencie, poddanych PCI oraz por贸wnanie z wynikami uzyskanymi u os贸b z ISR bez
cukrzycy.
Materia艂 i metody: Grup臋 badan膮 stanowi艂o 68 kolejnych pacjent贸w
z ISR, w tym 10 chorych na cukrzyc臋 (2 z cukrzyc膮 typu 1). Wyj艣ciowe parametry
kliniczne i angiograficzne by艂y por贸wnywalne u chorych na cukrzyc臋 i bez tego
schorzenia. Bezpo艣rednio po skutecznym PCI pacjent贸w poddano b-brachyterapii
z u偶yciem izotopu P32.
Wyniki: W obserwacji 6-miesi臋cznej u os贸b z ISR i cukrzyc膮 oraz z ISR i bez cukrzycy
stwierdzono zbli偶one cz臋sto艣ci restenozy rozpoznawanej angiograficznie (20% vs. 30%; NS),
jak i nowych incydent贸w sercowych (MACE) (30% vs. 34%; NS). W analizie wieloczynnikowej
nie wykazano wp艂ywu cukrzycy na cz臋sto艣膰 restenozy i MACE.
Wnioski: U chorych na cukrzyc臋 z ISR poddanych b-brachyterapii
cz臋sto艣膰 restenozy i MACE by艂a podobna jak w grupie os贸b z ISR bez cukrzycy. W
艣wietle tych wynik贸w wewn膮trzwie艅cow膮 b-brachyterapi臋
mo偶na zaleca膰 jako skuteczn膮 metod臋 leczenia chorych z ISR i cukrzyc膮. (Folia
Cardiol. 2003; 10: 127–134
Skuteczno艣膰 wewn膮trzwie艅cowej brachyterapii w leczeniu restenozy w stencie u chorych na cukrzyc臋
Wst臋p: U chorych na cukrzyc臋 w obserwacjach odleg艂ych stwierdzono
zwi臋kszone ryzyko restenozy, kolejnych rewaskularyzacji oraz zgonu po przezsk贸rnych
zabiegach interwencyjnych (PCI). Dotyczy to w szczeg贸lno艣ci os贸b z restenoz膮 w
stencie (ISR). Celem pracy by艂o zbadanie skuteczno艣ci dzia艂ania wewn膮trzwie艅cowej
b-brachyterapii u chorych na cukrzyc臋 z restenoz膮 w
stencie, poddanych PCI oraz por贸wnanie z wynikami uzyskanymi u os贸b z ISR bez
cukrzycy.
Materia艂 i metody: Grup臋 badan膮 stanowi艂o 68 kolejnych pacjent贸w
z ISR, w tym 10 chorych na cukrzyc臋 (2 z cukrzyc膮 typu 1). Wyj艣ciowe parametry
kliniczne i angiograficzne by艂y por贸wnywalne u chorych na cukrzyc臋 i bez tego
schorzenia. Bezpo艣rednio po skutecznym PCI pacjent贸w poddano b-brachyterapii
z u偶yciem izotopu P32.
Wyniki: W obserwacji 6-miesi臋cznej u os贸b z ISR i cukrzyc膮 oraz z ISR i bez cukrzycy
stwierdzono zbli偶one cz臋sto艣ci restenozy rozpoznawanej angiograficznie (20% vs. 30%; NS),
jak i nowych incydent贸w sercowych (MACE) (30% vs. 34%; NS). W analizie wieloczynnikowej
nie wykazano wp艂ywu cukrzycy na cz臋sto艣膰 restenozy i MACE.
Wnioski: U chorych na cukrzyc臋 z ISR poddanych b-brachyterapii
cz臋sto艣膰 restenozy i MACE by艂a podobna jak w grupie os贸b z ISR bez cukrzycy. W
艣wietle tych wynik贸w wewn膮trzwie艅cow膮 b-brachyterapi臋
mo偶na zaleca膰 jako skuteczn膮 metod臋 leczenia chorych z ISR i cukrzyc膮. (Folia
Cardiol. 2003; 10: 127–134