62 research outputs found
Persistent genital arousal disorder. The case of a 35-year-old patient
INTRODUCTION: The Persistent Genital Arousal Disorder is a relatively recently described and rarely diagnosed sexual dysfunction. In the study of its causes, the role of vascular and neurologic factors is raised. In this article an attempt has been made to conduct a comprehensive case conceptualization of a 35-year-old female patient with PGAD, taking into account the opportunity of interaction of biological and psychological factors.
MATERIAL AND METHODS: An analysis has been made on the basis of diagnostic material including neuroimaging, gynecological and psychological examinations as well as data from medical history, observation and a resume written by the patient.
RESULTS: A number of overlapping factors that can constitute the etiology of a disorder as well as exacerbate its the symptoms have been identified in the patient. They are: generalized atrophy in the CNS, mixed features of personality disorders of cluster B with hysterical and conversion mechanism of exacerbations and abundant venous plexus in the labia majora.
CONCLUSIONS: The Persistent Genital Arousal Disorder and its symptomatic exacerbations can be complex as far as their causes are concerned and may require a broad diagnostic and therapeutic perspective. Interdisciplinary approach seems to have some potential in explaining individual mechanisms of the disorder.INTRODUCTION: The Persistent Genital Arousal Disorder is a relatively recently described and rarely diagnosed sexual dysfunction. In the study of its causes, the role of vascular and neurologic factors is raised. In this article an attempt has been made to conduct a comprehensive case conceptualization of a 35-year-old female patient with PGAD, taking into account the opportunity of interaction of biological and psychological factors.
MATERIAL AND METHODS: An analysis has been made on the basis of diagnostic material including neuroimaging, gynecological and psychological examinations as well as data from medical history, observation and a resume written by the patient.
RESULTS: A number of overlapping factors that can constitute the etiology of a disorder as well as exacerbate its the symptoms have been identified in the patient. They are: generalized atrophy in the CNS, mixed features of personality disorders of cluster B with hysterical and conversion mechanism of exacerbations and abundant venous plexus in the labia majora.
CONCLUSIONS: The Persistent Genital Arousal Disorder and its symptomatic exacerbations can be complex as far as their causes are concerned and may require a broad diagnostic and therapeutic perspective. Interdisciplinary approach seems to have some potential in explaining individual mechanisms of the disorder
Zachowania związane z żywieniem i sposób postrzegania choroby u pacjentek z bulimią – badanie pilotażowe
Bulimia is one of the most common eating disorders. It is estimated that 1 to 4% of the population suffers from it. In bulimia comes to consuming a large amount of food in a short time. Attacks appear with varying frequency. After attacks compensatory behavior occurs – attempts to get rid of the food consumed in order not to gain weight. The purpose of the study was to determine the incidence of various diet-related behaviors and to gather information on the perception of the disease and its impact on life. 16 women over 18 years old diagnosed with bulimia took part in a research. The autor’s questionnaire consisting of 28 multiple choice questions regarding bahaviors related to nutrition and perception of bulimia was used in the study.
Results: Bulimia has significant influence on relations, social life and quality of life of the respondents. The examinated patients showed a large variety of nutrition related behaviors. This suggest that individual approach should be used with patients suffering from bulimia. In addition to therapeutic activities a dietitian should be consulted.Wstęp: Bulimia jest jednym z najczęstszych zaburzeń odżywiania. Szacuje się, że cierpi na nią od 1 do 4% populacji.W bulimii dochodzi do przyjmowaniu bardzo dużej ilości pokarmu w krótkim czasie. Napady objadania się występująz różną częstotliwością, po napadach pojawiają się zachowania kompensacyjne, czyli aktywności przeciwdziałającewzrostowi masy ciała.
Materiał i metody: W badaniu wzięło udział 16 kobiet w wieku powyżej 18 lat, u których zdiagnozowano bulimięwedług ICD-10. W badaniu wykorzystano autorską ankietę składającą się z 28 pytań wielokrotnego wyboru dotyczącychzwyczajów związanych z odżywianiem oraz postrzeganiem bulimii przez pacjentki.
Wyniki: Bulimia ma znaczący wpływ na relacje, życie społeczne i jakość życia badanych. Badani pacjenci wykazali dużąróżnorodność zachowań związanych z odżywianiem.
Wnioski: Wyniki badania wskazują, że należy stosować zindywidualizowane podejście terapeutyczne do pacjentówcierpiących na bulimię, w ramach którego należy uwzględniać konsultacje z dietetykiem
Cognitive test methods
Funkcjonowanie poznawcze oznacza zdolność danej osoby do przetwarzania myśli. Określenie „funkcje poznawcze” odnosi się głównie do takich obszarów związanych z myśleniem, jak: pamięć, zdolność do uczenia się nowych informacji, mowy, czytania ze zrozumieniem i komunikacji. Szlak przetwarzania informacji obejmuje: percepcję bodźca, selektywną uwagę, pamięć operacyjną oraz funkcje wykonawcze. Starzenie się, urazy czy niektóre choroby, mogą spowodować utratę pamięci, niezdolność do przyswajania nowych pojęć i informacji, zmniejszenie zdolności komunikacyjnych z powodu zubożonej płynności słownej czy możliwości wykonania zaplanowanych działań. W naszej codziennej praktyce często spotykamy się z objawami z zakresu dysfunkcji poznawczych, które znacząco pogarszają funkcjonowanie chorego. Pomiarów deficytów poznawczych możemy dokonywać za pomocą narzędzi testowych, metod neuroobrazowych czy badań dychotycznych. Artykuł ten miał w sposób skrótowy opisać najczęściej używane metody do oceny funkcji poznawczych.Funkcjonowanie poznawcze oznacza zdolność danej osoby do przetwarzania myśli. Określenie funkcje poznawcze odnosi się głównie do takich obszarów związanych z myśleniem jak pamięć, zdolność do uczenia się nowych informacji, mowy, czytania ze zrozumieniem i komunikacji. Szlak przetwarzania informacji obejmuje: percepcję bodźca, selektywną uwagę, pamięć operacyjną oraz funkcje wykonawcze. Starzenie się, urazy czy niektóre choroby, mogą spowodować utratę pamięci, niezdolność do przyswajania nowych pojęć i informacji, zmniejszenie zdolności komunikacyjnych z powodu zubożonej płynności słownej czy możliwości wykonania zaplanowanych działań. W naszej codziennej praktyce często spotykamy się z objawami z zakresu dysfunkcji poznawczych, które znacząco pogarszają funkcjonowanie chorego. Pomiarów deficytów poznawczych możemy dokonywać przy pomocy narzędzi testowych, metod neuroobrazowych czy badań dychotycznych. Artykuł ten miał w sposób skrótowy opisać najczęściej używane metody do oceny funkcji poznawczych
Objawy pozapiramidowe w psychiatrii — diagnostyka i leczenie
Introduction to the treatment of second generation antipsychotics (SGAs) meant that in recent years has often raised the importance of such treatment complications associated with their drug use, such as weight gain, diabetes and metabolic syndrome. It should be emphasized that, with the occurrence of drug-induced extrapyramidal symptoms could be the case for both the first and the second generation of neuroleptics. It is estimated that drug-induced extrapyramidal symptoms, may be present in varying degrees in up to 50% of patients treated with psychotropic drugs, wherein one patient, symptoms belong to different groups such as drug-induced parkinsonism, dystonia, akathisia, and dyskinesia.Wprowadzenie do leczenia leków przeciwpsychotycznych drugiej generacji (SGAs) spowodowało, że w ostatnich latach częściej podnosiło się znaczenie takich powikłań leczenia, związanych z ich przyjmowaniem, jak przyrost masy ciała, cukrzyca czy zespół metaboliczny. Warto jednak podkreślić, że z występowaniem polekowych objawów pozapiramidowych możemy mieć do czynienia zarówno w przypadku stosowania neuroleptyków pierwszej (FGAs), jak i drugiej generacji (SGAs). Szacuje się, że polekowe zaburzenia ruchowe mogą występować w różnym nasileniu nawet u 50% pacjentów leczonych lekami psychotropowymi, przy czym u jednego pacjenta mogą występować objawy należące do różnych grup, takich jak parkinsonizm polekowy, dystonie, akatyzja i dyskinezy
Schizophrenia as a disease of cognitive functioning
Coraz częściej postuluje się, że schizofrenia jest zdecydowanie czymś więcej niż tylko psychozą. Już Bleuler dostrzegał, że istotą schizofrenii nie są omamy czy urojenia, a tak zwnae objawy osiowe wpływające na globalne funkcjonowanie pacjentów. Postrzeganie schizofrenii jako choroby funkcjonowania poznawczego oznacza, że w zupełnie inny sposób powinniśmy spojrzeć na leczenie i rehabilitację pacjentów. Oprócz farmakoterapii, która w leczeniu ma kluczowe znaczenie, dodatkowo należy skupić się na treningach funkcji poznawczych, mogących poprawić codzienne funkcjonowanie pacjentów. Wyniki ostatnich badań pokazują, że stosowanie leków długodziałających ma działanie propoznawcze oraz działanie mielinizacyjne. Jest to szczególnie istotne w świetle ostatnich doniesień, z których wynika, że pacjenci nie posiadają pełnej świadomości deficytów poznawczych. Przesiewowe badania funkcji kognitywnych w schizofrenii mogą nam pomóc zarówno w wyborze metody leczenia (postać doustna — leki długodziałające), jak i pozwolić ocenić funkcjonowanie ośrodkowego układu nerwowego oraz obserwować zmiany spowodowane przez chorobę oraz wpływ leczenia na przebieg choroby.It is increasingly suggested, that schizophrenia is much more than just psychosis. In his pioneering research, Bleuler already noticed that the essence of schizophrenia are not hallucinations or delusions, but the so-called axial symptoms, significantly affecting the global functioning of patients. The perception of schizophrenia as a disease of cognitive functioning means that in a completely different way we should look at treatment and rehabilitation of patients. In addition to pharmacotherapy that the treatment is of crucial importance, also we should focus on the training of cognitive functions that can improve the daily functioning of patients. Recent studies show that the use of long-acting medication improves the cognitive activity and myelination activity. This is particularly important in light of recent studies which shows that patients do not have a full awareness of cognitive deficits. Screening for cognitive function in schizophrenia, will help us in choosing both methods of treatment (oral form — long-acting drugs) and to assess the functioning of the CNS, and will observe the changes caused by the disease and treatment
The impact of cognitive function to deal with the problems of everyday life in schizophrenia
Funkcje poznawcze, jako związane z przetwarzaniem informacji przez mózg, mają podstawowe znaczenie dla funkcjonowania pacjentów z chorobami psychicznymi. Łatwo sobie wyobrazić sprawności ilu funkcji wymaga uczestniczenie w rozmowie: mózg musi mieć zdolność analizowania krótkich dźwięków, ich syntezy w słowa, zdolność do utrzymania w pamięci dłuższych zwrotów, odniesienia ich do doświadczeń z przeszłości, musi mieć odpowiednią trwałość i selektywność uwagi oraz możliwość celowego pokierowania rozmową. Wszystkie te, wydawałoby się, proste czynności są znacznie upośledzone w schizofrenii. Wyniki licznych badań pokazują, że istnienie deficytów funkcji poznawczych jest skorelowane z funkcjonowaniem psychospołecznym oraz współpracą w terapii. Dlatego rozpoznawanie deficytów kognitywnych oraz przeprowadzanie treningów rehabilitujących funkcje poznawcze jest szczególnie istotne w przypadku chorych na schizofrenię. Systematyczna praca może poprawić elastyczność poznawczą, pamięć, koncentrację czy funkcje wykonawcze, co przełoży się na poprawę funkcjonowanie chorego oraz lepszą współpracę.Cognitive function, as related with information processing in the brain, are essential for the functioning of patients with mental illness. You can easily imagine how many features require participation in a call: the brain must be capable of analysing short beeps, their synthesis into words, the ability to maintain in memory the longer phrases, reference them to the experience of the past, must have sufficient durability and selectivity of attention and the ability of intentionally directing the conversation. All of these seemingly simple tasks are significantly impaired in schizophrenia. Numerous studies show that the existence of cognitive deficits is correlated with psychosocial functioning and cooperation in therapy. That is why the identification of cognitive deficits and conducting cognitive function training is particularly important for patients with schizophrenia. Numerous studies show that systematic work can improve flexibility of cognitive functions, memory, concentration and executive functions which will result into an improvement in patient functioning and better cooperation
Program rehabilitacji masy ciała w anoreksji
Anorexia nervosa occurs in 0.3-2.2% of people. It is estimated that mortality in anorexia is around 5-20%. Suicides cause about half of deaths in anorexia, other deaths are a consequence of complications (mainly those of a cardiological nature). Weight rehabilitation is aimed primarily at rebuilding the reserves of the body and motivational work, which in turn will lead to a decision on further therapeutic treatment. Incorrect implementation of nutritional rehabilitation in patients with anorexia may result in re-feeding syndrome (RFS). In this syndrome, in malnourished patients in whom high energy nutrition is included, there are severe electrolyte disturbances, mainly low levels of phosphorus, magnesium and potassium in serum, and metabolic disorders.The Society for the Clinical Nutrition and Metabolism (ESPEN) recommends in the first phase of nutritional rehabilitation covering the period up to the seventh day from the beginning, supply of 5-10 kcal / kg of the patient's body weight per day. The diet should correspond to the assumptions of the easily digestible diet, in addition to the diet should be supplemented with B vitamins with special regard to thiamine (vitamin B1).Jadłowstręt psychiczny występuje u 0,3–2,2% osób. Ocenia się, że śmiertelność w anoreksji kształtuje się na poziomie5–20%. Samobójstwa są przyczyną około połowy zgonów w anoreksji, pozostałe zgony to konsekwencja występowaniapowikłań (głównie tych o charakterze kardiologicznym). Rehabilitacja masy ciała ma na celu przede wszystkim odbudowanierezerw organizmu oraz pracę motywacyjną, która w konsekwencji doprowadzi do podjęcia decyzji o dalszejterapii. Nieprawidłowe wdrożenie rehabilitacji żywieniowej u pacjentów z anoreksją może skutkować wystąpieniemzespołu ponownego odżywienia. W zespole tym u niedożywionych pacjentów, u których włączono żywienie wysokoenergetyczne,występują poważne zaburzenia elektrolitowe, głównie niskie stężenie fosforu, magnezu i potasu w surowicyoraz zaburzenia metaboliczne. The European Society for Clinical Nutrition and Metabolism zaleca na pierwszym etapierehabilitacji żywieniowej obejmującej okres do 7. dnia od jej rozpoczęcia podaż 5–10 kcal/kg masy ciała pacjenta nadobę. Sposób żywienia powinien odpowiadać założeniom diety lekkostrawnej, dodatkowo do diety należy wprowadzićsuplementację witamin z grupy B ze szczególnym uwzględnieniem tiaminy (witaminy B1)
Funkcje wykonawcze a funkcjonowanie społeczne w schizofrenii
The perception of schizophrenia as a cognitive functioning disorder means that we should look at the treatment andrehabilitation of patients in a completely different way. The executive functions are considered to be the most importantfor global operations. Executive functions is a set of skills necessary to control and self-regulate behaviors. The followingstructures are recognized as related to executive functions: the frontal cortex and especially the dorsolateral parts ofthe prefrontal cortex, the prefrontal cortex and the front part of the cingulate cusp. The executive functions enableplanning, creating, maintaining, supervising, deliberate action and implementing the action plan.From this perspective, itcan be concluded that one of the roles of these functions is the initiation of targeted activity. Schizophrenia is associatedwith impaired executive functions, however the degree to which executive functions are lowered in contrast to basiccognitive processes is less pronounced. This brief review of the latest research was intended to explain the influence ofexecutive functions on social functioning in schizophrenia.Postrzeganie schizofrenii jako choroby funkcjonowania poznawczego oznacza, że w zupełnie inny sposób powinniśmy spojrzeć na leczenie i rehabilitację pacjentów. Uznaje się, że największe znaczenie dla globalnego funkcjonowania mają funkcje wykonawcze. Funkcje wykonawcze są ściśle związane z neuropsychologią i często wyjaśniane poprzez opis funkcjonowania człowieka, wynikającymi z uszkodzenia płatów czołowych mózgu. Z takiej perspektywy można stwierdzić, że jedną z ról tych funkcji jest inicjowanie aktywności celowej. Schizofrenia jest związana z zaburzeniami funkcji wykonawczych, jednakże stopień, w jakim funkcje wykonawcze są obniżone w odróżnieniu od podstawowych procesów poznawczymi, jest mniej wyraźny. Ten krótki przegląd najnowszych badań miał wyjaśnić wpływ funkcji wykonawczych na funkcjonowanie społeczne w schizofrenii
Co mierzą testy neurokognitywne w schizofrenii?
Background. Beyond the dispute over neurodevelopmental or neurodegenerative origins of schizophrenia, patients
consistently show performance disturbances on neurocognitive tests. However, the relationship between the clinically
rated symptoms or factors and performance-based cognitive test scores has not been sufficiently examined.
A major research goal of this study was to validate hypothetical links between clinical and neurocognitive domains.
Material and methods. 136 schizophrenic patients (ICD-10 criteria for paranoid type) were assessed with several
neurocognitive tests related to mostly executive functioning and working memory CNS activities (WCST, Stroop,
RAVLT, RCFT, TMT-A, TMT-B, Wechsler-digits and verbal fluency). All patients were newly admitted and treated with
both typical and atypical antipsychotics. The mean daily chlorpromazine equivalent medication level was 466.6 mg.
Principal component analysis (PCA) of PANSS results with varimax normalized rotation was performed and the combination
of scree plot inspection and eigenvalues exceeding 1.0 were applied for the factor extraction.
Results. Despite the application of the battery of 34 neurocognitive measurements, only mild to moderate correlations
with PANSS variables (totals, subscales and after dimensional transformation) were identified. Among dimensions
of extracted factor model, consisting of 5 dimensions (negative, positive, depressive, cognitive and disorganized),
only the PANSS cognitive factor was moderately correlated in some aspects with neurocognitive scores.
Conclusion. The PANSS cognitive factor was identified as the most specific to the results of neurocognitive
performance. However, only modestly correlated clinical ratings of PANSS with neurocognitive scores suggest that
these findings should not be conceptualized as a measurement of the common neurobiological abnormality underlying
clinical symptomatology.Wstęp. W wielu koncepcjach etiopatogenetycznych schizofrenii główne znaczenie przypisuje się zaburzeniom
neurokognitywnym. Jednak wiedza na ten temat nie jest potwierdzona odpowiednimi badaniami. Autorzy niniejszego
artykułu przeprowadzili analizę związków wyników najpopularniejszych testów neurokognitywnych z obrazem
klinicznym schizofrenii.
Materiał i metody. Pacjentów ze schizofrenią paranoidalną (136 osób) (wg ICD-10) poddano badaniom za
pomocą baterii testów neurokognitywnych — WCST, Stroop, RAVLT, RCFT, TMT-A, TMT-B — oraz testów liczenia
i płynności mowy. Wszyscy chorzy byli nowo przyjęci na oddziały szpitalne i leczeni zarówno neuroleptykami
typowymi, jak i atypowymi w średniej dawce 466,6 mg ekwiwalentów chloropromazyny. Aby uprościć wyniki
referencyjnej skali klinicznej (PANSS), przeprowadzono analizę czynnikową, z rotacją i uwzględnieniem innych
warunków określenia czynników (wartość własna > 1,0, analiza wykresu osypiska).
Wynik. Mimo że w analizach statystycznych wykorzystano łącznie 34 pomiary neurokognitywne, wykazano jedynie
łagodne lub umiarkowane korelacje z wynikami PANSS (w formie czynników, oryginalnych podskal oraz wyników
całkowitych). Spośród pięciu czynników uzyskanego modelu schizofrenii (negatywnego, pozytywnego, depresji,
poznawczego i dezorganizacji) jedynie czynnik poznawczy osiągał umiarkowany poziom korelacji z niektórymi
zmiennymi neurokognitywnymi.
Wnioski. Zjawiska poznawcze oraz obraz kliniczny w znacznym stopniu są niezależne u chorych na schizofrenię
paranoidalną. W ramach modelu 5-wymiarowego PANSS najsilniejsze związki z wynikami testów neurokognitywnych
ujawnił czynnik poznawczy
Wszystko co powinniśmy wiedzieć o złośliwym zespole neuroleptycznym
One of the rarest but unfortunately undoubtedly the most dangerous complications in pharmacotherapy treatment of mental disorders is neuroleptic malignant syndrome (NMS). Most often it arises as a result of the use of antipsychotics, but there are also cases, described in the literature, of NMS which starts as a result of usage antidepressants such as mianserin, amoxapine, or fluoxetine. Neuroleptic malignant syndrome has also been found in patients diagnosed with Parkinson’s disease and parkinsonism, after abrupt discontinuation of usage of L-dopa and drugs that are dopamine receptor agonists (cabergoline, bromocriptine, pergolide, ropinirole, pramipexole, and amantadine). Symptoms that may suggest the occurrence of neuroleptic malignant syndrome are low muscle tone, fluctuations in blood pressure, tachycardia, arrhythmias, increased or very high body temperature, sweating, confusion, dysarthria, or urinary retention, psychomotor agitation, tremors, drooling, or shortness of breath.
Jednym z rzadszych, ale niewątpliwie najniebezpieczniejszych powikłań farmakoterapii stosowanej w leczeniu zaburzeń psychicznych jest złośliwy zespół neuroleptyczny (NMS). Pojawia się najczęściej wskutek stosowania leków przeciwpsychotycznych, w piśmiennictwie opisywane są jednak również przypadki powstanie NMS po włączeniu leków przeciwdepresyjnych, takich jak mianseryna, amoksapina czy fluoksetyna. Złośliwy zespół neuroleptyczny stwierdzano także u pacjentów z rozpoznaniem choroby Parkinsona i parkinsonizmu, po nagłym odstawieniu L-dopy i leków będących agonistami receptorów dopaminowych (kabergoliny, bromokryptyny, pergolidu, ropinirolu, pramipeksolu i amantadyny). Objawy mogące sugerować wystąpienie NMS to: wzmożone napięcie mięśniowe, wahania ciśnienia tętniczego, tachykardia, zaburzenia rytmu serca, podwyższona lub bardzo wysoka temperatura ciała, nadmierne pocenie się chorego, zaburzenia świadomości, dyzartria lub zatrzymanie moczu, pobudzenie psychoruchowe, drżenie, ślinotok czy duszność.
- …