23 research outputs found
Effect of the spatial network structure and cross-link density of diene rubbers on their thermal stability and fire hazard
Thermal properties of diene elastomers
The paper presents the results of investigating the effect of the macromolecule chemical structure and the spatial network structure of butadiene (BR), butadiene-styrene (SBR) and butadiene-acrylonitrile (NBR) rubbers on their thermal properties. The rubbers were cross-linked by the conventional method by means of dicumyl peroxide or sulfur as well as by the non-conventional way using iodoform (CH3I). The rubber and their vulcanizates were assessed by the derivatographic method (under air) and by means of differential scanning calorimetry (DSC) under inert gas. The thermal cross-linking degree of the polydienes and the efficiency of the cross-linking processes, dependent on both the chemical structure of elastomer macromolecules and their spatial network structure were determined. The cross-linking of elastomers with iodoform changes the thermal properties of polymers, significantly increasing their glass transition temperature during both sample heating and cooling, which results from the increase in mutual interaction of macromolecules connected with their modification with iodine compounds
High doses of simvastatin in ACS decrease serum PDGF levels without influencing immune activation
Background: The positive effects of statin therapy in acute coronary syndromes (ACS) may
result from their anti-inflammatory and anti-thrombotic effects. The aim of the study was to
compare the influence of standard and high-dose statin therapies in ACS on the serum markers
of immune and platelet activation.
Material and methods: We examined 44 patients with ACS randomised into two groups:
Group S(+) - 22 patients with ACS who were administered high doses of simvastatin (80 mg
per day) over a period of one month from a cardiac event; Group S(–) - 22 patients with ACS
treated by standard doses of statins. In all patients successful percutaneous coronary interventions
(PCI) were performed. Laboratory analyses were performed at the baseline on the 7th and
30th days from an ACS and involved the following: platelet-derived growth factor (PDGF),
tumour necrosis factor (TNF) alpha, soluble forms of TNF receptor (sTNFR 1 and 2),
Interleukin-2 (IL-2), and IL-10.
Results: During a one-month follow-up we found no difference between clinical data and the
baseline levels of the assessed markers in the groups examined. There were no differences in
the consecutive measurements of TNF-a, sTNFR1, sTNFR 2, IL-2, and IL-10 levels. Serum
concentrations of PDGF were significantly lower on the 7th and 30th days in group S(+)
(7th: 6111 ± 1834 pg/ml, p = 0.037; 30th: 5735 ± 1089 pg/ml, p = 0.016, respectively) in
comparison to group S(–) (7th: 7292 ± 1952 pg/ml; 30th: 7034 ± 2008 pg/ml, respectively).
Conclusions: High doses of simvastatin administered over a period of one month following an
acute coronary syndrome were associated with a significant decrease in serum PDGF levels
without influence on the activation of serum immune markers
Effect of halogenless flame retardants on the thermal properties, flammability, and fire hazard of cross-linked EVM/NBR rubber blends
Zmniejszanie osoczowego st臋偶enia p艂ytkopodobnego czynnika wzrostu przez du偶e dawki simwastatyny nie wp艂ywa na st臋偶enia marker贸w aktywacji immunologicznej
Wst臋p: Korzystny efekt wczesnego stosowania statyn w ostrych zespo艂ach wie艅cowych (ACS)
mo偶e wynika膰 z ich dzia艂ania przeciwzapalnego i przeciwp艂ytkowego. Celem przedstawionego
badania by艂o por贸wnanie wp艂ywu standardowych i du偶ych dawek statyn w ACS na osoczowe
wska藕niki marker贸w aktywacji p艂ytek i uk艂adu immunologicznego.
Materia艂 i metody: Czterdziestu czterech pacjent贸w z ACS leczonych przezsk贸rn膮 angioplastyka
wie艅cow膮 przydzielono do 2 grup: S(+) - 22 chorych otrzymuj膮cych du偶e dawki simwastatyny
(80 mg/d.) przez 1 miesi膮c od wyst膮pienia ACS oraz S(–) - 22 pacjent贸w leczonych
standardowymi dawkami statyn. Laboratoryjne oznaczenia obejmowa艂y okre艣lenie st臋偶e艅
w surowicy krwi: TNF-α, sTNFR 1 i 2, IL-2, IL-10 oraz PDGF wyj艣ciowo, po 7. i 30. dniu od
wyst膮pienia ostrego zespo艂u wie艅cowego.
Wyniki: Przebieg kliniczny ACS i wyj艣ciowe st臋偶enia ocenianych marker贸w by艂y por贸wnywalne
w badanych grupach. Nie odnotowano r贸偶nic w kolejnych oznaczeniach st臋偶e艅 TNF-α,
sTNFR 1, sTNFR 2, IL-2 i IL-10. St臋偶enie PDGF korelowa艂o negatywnie z terapi膮 du偶膮
dawk膮 simwastatyny (r = –0,416; p = 0,014) i by艂o istotnie mniejsze w 7. i 30. dniu w grupie
S(+) (odpowiednio: 6111 ± 1834 pg/ml; p = 0,037 i 5735 ± 1089 pg/ml; p = 0,016)
w por贸wnaniu z grup膮 S(–) (odpowiednio: 7292 ± 1952 pg/ml; 7034 ± 2008 pg/ml).
Wnioski: Stosowanie du偶ych dawek simwastatyny w ci膮gu 1 miesi膮ca od ACS wi膮偶e si臋
z istotnym obni偶eniem osoczowego st臋偶enia PDGF, natomiast nie wp艂ywa na warto艣ci st臋偶e艅
innych marker贸w aktywacji immunologicznej
Thermal stability and flammability of nanocomposites made of diene rubbers and modified halloysite nanotubes
Palno艣膰 polimer贸w i materia艂贸w polimerowych
[...] Ksi膮偶ka sk艂ada si臋 z 8 rozdzia艂贸w, z kt贸rych ka偶dy mo偶na rozbudowa膰 do obszernej
monografii. W pierwszych trzech rozdzia艂ach om贸wiono podstawowe prawa
rz膮dz膮ce z艂o偶onymi procesami fizycznymi i chemicznymi decyduj膮cymi o dynamice
palno艣ci polimer贸w. Dotycz膮 one zjawisk zap艂onu i rozprzestrzeniania si臋 p艂omieni
przebiegaj膮cych w spos贸b kontrolowany lub 偶ywio艂owy. Prawa te s膮 wsp贸lne dla
wszystkich materia艂贸w palnych, a wi臋c paliw sta艂ych, p艂ynnych, gazowych i polimer贸w.
Spalanie czy palenie materia艂贸w jest bowiem chemiczn膮 reakcj膮 utleniania,
przebiegaj膮c膮 z wydzielaniem ciep艂a. W rozdziale 4 om贸wiono zjawisko dymotw贸rczo艣ci
polimer贸w oraz w艂a艣ciwo艣ci truj膮ce dym贸w. Rozdzia艂 5 zawiera dyskusj臋
metod bada艅 palno艣ci polimer贸w. Metody badawcze i przyrz膮dy pomiarowe dostarczaj膮
informacji o przebiegu procesu spalania polimer贸w i decyduj膮 o post臋pie
w badaniach mechanizm贸w palno艣ci tych materia艂贸w. W okresie po 1960 r. w laboratoriach
opracowano bardzo du偶膮 liczb臋 艣rodk贸w zwi臋kszaj膮cych odporno艣膰 polimer贸w
na spalanie. Wiele spo艣r贸d nich znalaz艂o powszechne zastosowanie. Nadal s膮
prowadzone intensywne poszukiwania nowych, coraz bardziej skutecznych antypiren贸w.
Rezultaty tych poszukiwa艅 s膮 prezentowane g艂贸wnie w obszernej literaturze
patentowej. Problemowi uniepalniania polimer贸w zosta艂y po艣wi臋cone rozdzia艂y 6 i 7.
Ostatni, 贸smy rozdzia艂 obejmuje podstawy nowoczesnej, niezwykle obiecuj膮cej
dziedziny bada艅 nanokompozyt贸w polimerowych. Zdaj膮 si臋 one spe艂nia膰 marzenia
badaczy poszukuj膮cych antypiren贸w. Nanoantypireny s膮 dodawane w ma艂ych ilo艣ciach,
wyr贸偶niaj膮 si臋 du偶膮 skuteczno艣ci膮 w uniepalnianiu polimer贸w. Dodatek ich
poprawia w艂a艣ciwo艣ci u偶ytkowe materia艂贸w polimerowych.[...