29 research outputs found
Angioplastyka pnia lewej t臋tnicy wie艅cowej: rola optycznej tomagrafii koherentnej w obserwacji odleg艂ej
Niedob贸r kwasu foliowego a bezpo艣redni, niezale偶ny od homocysteiny, zwi膮zek z ryzykiem wyst膮pienia choroby niedokrwiennej serca
Wst臋p: Celem pracy by艂a ocena relacji mi臋dzy st臋偶eniem homocysteiny, kwasu foliowego
i witaminy B12 a ryzykiem wyst臋powania choroby niedokrwiennej serca.
Materia艂 i metody: W badaniu wzi臋艂o udzia艂 120 kolejnych pacjent贸w (78%
m臋偶czyzn w wieku 59,2 ± 9 lat) z chorob膮 wie艅cow膮 potwierdzon膮 angiograficznie
i 106 zdrowych ochotnik贸w (76% m臋偶czyzn w wieku 47,4 ± 6 lat) bez klinicznych
objaw贸w choroby wie艅cowej. St臋偶enie kwasu foliowego i witaminy B12
w osoczu oznaczono metod膮 chemiluminescencji. St臋偶enie ca艂kowitej homocysteiny
w osoczu oznaczono metod膮 HPLC. Hiperhomocysteinemi臋 zdefiniowano jako st臋偶enie
≥ 90 percentyla rozk艂adu w grupie kontrolnej, czyli ≥ 12,4 μmol/l. Niedob贸r kwasu foliowego zdefiniowano
jako poziom ≤ 20 percentyla grupy kontrolnej, czyli
st臋偶enie ≤ 6,2 ng/l.
Wyniki: St臋偶enie homocysteiny w osoczu by艂o wy偶sze u pacjent贸w ni偶 u os贸b
zdrowych (12,8 ± 5,1 μmol/l vs. 10,0 ± 5,0 μmol/l; p < 0,001), za艣 st臋偶enie witaminy
B12 by艂o podobne w obu grupach (299 ± 134 pg/l vs. 313 ± 115 pg/l).
W analizie wieloczynnikowej iloraz szans wyst膮pienia choroby wie艅cowej u os贸b
z hiperhomocysteinemi膮 wyni贸s艂 2,7 (95% przedzia艂 ufno艣ci 1-7,2; p < 0,05 po uwzgl臋dnieniu
wp艂ywu wieku, nadci艣nienia t臋tniczego, hiperlipidemii i obci膮偶aj膮cego wywiadu
rodzinnego). Pacjenci charakteryzowali si臋 znacznie ni偶szym st臋偶eniem kwasu foliowego
w por贸wnaniu z grup膮 kontroln膮 (7,7 ± 3,4 ng/l vs. 9,2 ± 4,2 ng/l; p < 0,005);
zale偶no艣膰 ta by艂a istotna r贸wnie偶 po uwzgl臋dnieniu r贸偶nic w wieku pomi臋dzy badanymi
grupami (p < 0,05). Niedob贸r kwasu foliowego zaobserwowano u 38% pacjent贸w i u
18% os贸b z grupy kontrolnej (p = 0,001). Iloraz szans wyst膮pienia choroby wie艅cowej
u os贸b z niedoborem kwasu foliowego wyni贸s艂 2,7 (95% przedzia艂 ufno艣ci 1,5-5,1;
p < 0,005). Wzrost st臋偶enia kwasu foliowego o 4 ng/l wi膮za艂 si臋 z 40-procentow膮
redukcj膮 ryzyka choroby wie艅cowej (iloraz szans 0,63; 95% przedzia艂 ufno艣ci 0,46-0,85;
p < 0,01). W analizie wieloczynnikowej, po uwzgl臋dnieniu wp艂ywu st臋偶enia homocysteiny,
wieku, hiperlipidemii, nadci艣nienia t臋tniczego i obci膮偶aj膮cego wywiadu rodzinny,
niedob贸r kwasu foliowego pozosta艂 niezale偶nym czynnikiem ryzyka choroby wie艅cowej
(iloraz szans 2,6; 95% przedzia艂 ufno艣ci 1,1-6,5; p < 0,05).
Wnioski: Niedob贸r kwasu foliowego mo偶e by膰 niezale偶nym od homocysteiny czynnikiem
ryzyka wyst膮pienia choroby niedokrwiennej serca. (Folia Cardiol. 2003; 10: 619-624
Niedob贸r kwasu foliowego a bezpo艣redni, niezale偶ny od homocysteiny, zwi膮zek z ryzykiem wyst膮pienia choroby niedokrwiennej serca
Wst臋p: Celem pracy by艂a ocena relacji mi臋dzy st臋偶eniem homocysteiny, kwasu foliowego
i witaminy B12 a ryzykiem wyst臋powania choroby niedokrwiennej serca.
Materia艂 i metody: W badaniu wzi臋艂o udzia艂 120 kolejnych pacjent贸w (78%
m臋偶czyzn w wieku 59,2 ± 9 lat) z chorob膮 wie艅cow膮 potwierdzon膮 angiograficznie
i 106 zdrowych ochotnik贸w (76% m臋偶czyzn w wieku 47,4 ± 6 lat) bez klinicznych
objaw贸w choroby wie艅cowej. St臋偶enie kwasu foliowego i witaminy B12
w osoczu oznaczono metod膮 chemiluminescencji. St臋偶enie ca艂kowitej homocysteiny
w osoczu oznaczono metod膮 HPLC. Hiperhomocysteinemi臋 zdefiniowano jako st臋偶enie
≥ 90 percentyla rozk艂adu w grupie kontrolnej, czyli ≥ 12,4 μmol/l. Niedob贸r kwasu foliowego zdefiniowano
jako poziom ≤ 20 percentyla grupy kontrolnej, czyli
st臋偶enie ≤ 6,2 ng/l.
Wyniki: St臋偶enie homocysteiny w osoczu by艂o wy偶sze u pacjent贸w ni偶 u os贸b
zdrowych (12,8 ± 5,1 μmol/l vs. 10,0 ± 5,0 μmol/l; p < 0,001), za艣 st臋偶enie witaminy
B12 by艂o podobne w obu grupach (299 ± 134 pg/l vs. 313 ± 115 pg/l).
W analizie wieloczynnikowej iloraz szans wyst膮pienia choroby wie艅cowej u os贸b
z hiperhomocysteinemi膮 wyni贸s艂 2,7 (95% przedzia艂 ufno艣ci 1-7,2; p < 0,05 po uwzgl臋dnieniu
wp艂ywu wieku, nadci艣nienia t臋tniczego, hiperlipidemii i obci膮偶aj膮cego wywiadu
rodzinnego). Pacjenci charakteryzowali si臋 znacznie ni偶szym st臋偶eniem kwasu foliowego
w por贸wnaniu z grup膮 kontroln膮 (7,7 ± 3,4 ng/l vs. 9,2 ± 4,2 ng/l; p < 0,005);
zale偶no艣膰 ta by艂a istotna r贸wnie偶 po uwzgl臋dnieniu r贸偶nic w wieku pomi臋dzy badanymi
grupami (p < 0,05). Niedob贸r kwasu foliowego zaobserwowano u 38% pacjent贸w i u
18% os贸b z grupy kontrolnej (p = 0,001). Iloraz szans wyst膮pienia choroby wie艅cowej
u os贸b z niedoborem kwasu foliowego wyni贸s艂 2,7 (95% przedzia艂 ufno艣ci 1,5-5,1;
p < 0,005). Wzrost st臋偶enia kwasu foliowego o 4 ng/l wi膮za艂 si臋 z 40-procentow膮
redukcj膮 ryzyka choroby wie艅cowej (iloraz szans 0,63; 95% przedzia艂 ufno艣ci 0,46-0,85;
p < 0,01). W analizie wieloczynnikowej, po uwzgl臋dnieniu wp艂ywu st臋偶enia homocysteiny,
wieku, hiperlipidemii, nadci艣nienia t臋tniczego i obci膮偶aj膮cego wywiadu rodzinny,
niedob贸r kwasu foliowego pozosta艂 niezale偶nym czynnikiem ryzyka choroby wie艅cowej
(iloraz szans 2,6; 95% przedzia艂 ufno艣ci 1,1-6,5; p < 0,05).
Wnioski: Niedob贸r kwasu foliowego mo偶e by膰 niezale偶nym od homocysteiny czynnikiem
ryzyka wyst膮pienia choroby niedokrwiennej serca. (Folia Cardiol. 2003; 10: 619-624
Elevated Plasma Homocysteine Level as a Risk Factor for Hypertension
Wst臋p Celem pracy by艂a ocena zwi膮zku pomi臋dzy st臋偶eniem homocysteiny a wyst臋powaniem nadci艣nienia t臋tniczego.
Materia艂 i metody W badaniu uczestniczy艂o 88 pacjent贸w z nadci艣nieniem t臋tniczym (62 m臋偶czyzn i 26 kobiet, w wieku 18-72 lat) i 120 zdrowych ochotnik贸w (87 m臋偶czyzn i 33 kobiety, w wieku 32-81 lat). St臋偶enie homocysteiny w osoczu oznaczono metod膮 FPI (Fluorescence Polarization
Immunoassay), st臋偶enie kwasu foliowego i witaminy B12 oznaczono metod膮 chemiluminescencji.
Wyniki St臋偶enie homocysteiny by艂o wi臋ksze w grupie pacjent贸w ni偶 w grupie kontrolnej (12,07 ± 5,1 vs. 10,72 ± 2,13 mmol/l, p < 0,001, skorygowane wzgl臋dem wieku). Podwy偶szone st臋偶enie homocysteiny -
definiowane jako st臋偶enie powy偶ej 90 percentyla rozk艂adu w grupie kontrolnej (艂 13,52 mmol/l) - zaobserwowano u 24% pacjent贸w i u 10% os贸b z grupy kontrolnej. Iloraz szans (OR, odds ratio) wyst膮pienia nadci艣nienia t臋tniczego u os贸b z podwy偶szonym st臋偶eniem homocysteiny
wyni贸s艂 2,8 (95-procentowy przedzia艂 ufno艣ci 1,3-6,1, p < 0,01). W analizie
wieloczynnikowej, po uwzgl臋dnieniu innych czynnik贸w ryzyka (wiek, p艂e膰, wska藕nik masy cia艂a, palenie tytoniu, wyst臋powanie chor贸b uk艂adu kr膮偶enia w rodzinie, hiperlipidemia), podwy偶szone st臋偶enie homocysteiny pozosta艂o niezale偶nym czynnikiem ryzyka nadci艣nienia t臋tniczego (OR 6,6, 95-procentowy przedzia艂 ufno艣ci 2,3-19,1, p < 0,001). Iloraz szans wyst膮pienia nadci艣nienia t臋tniczego przy wzro艣cie st臋偶enia homocysteiny o 5 mmol/l wyni贸s艂 1,7 (95-procentowy przedzia艂 ufno艣ci
1,1-2,6, p < 0,001), a w analizie wieloczynnikowej 3,8 (95-procentowy przedzia艂 ufno艣ci 1,7–8,2, p < 0,001).
Wnioski Podwy偶szone st臋偶enie homocysteiny jest wa偶nym czynnikiem ryzyka nadci艣nienia t臋tniczego. Wzrost st臋偶enia homocysteiny o 5 mmol/l mo偶e wi膮za膰 si臋 z co najmniej 2-krotnym wzrostem ryzyka nadci艣nienia t臋tniczego.Background The aim of the study was to assess the significance of association between hypertension (Ht) and circulating homocysteine concentrations.
Material and methods 88 consecutive hypertensive patients (62 men and 26 women, aged 18 to 72 years) and 120 healthy controls (87 men and 33 women, aged 32–81 years) were investigated. Homocysteine was assayed using Fluorescence Polarisation
Immunoassay on the IMx Analyser made by Axis Biochemicals. Plasma folate and plasma vitamin B12 were assayed with chemiluminescency and IMMULITE Automated Analyser made by the Diagnostic Products Corporation.
Results Homocysteine concentrations were higher in patients than in controls (12,07 ± 5,1 vs. 10,72 ± 13 mmol/L, p < 0,001, adjusted for age). Elevated
homocysteine level - defined as a level above the 90th percentile of the control distribution (艂 13,52 mmol/L) - was seen in 24% of the patients compared with 10% of the control group (p < 0,05). The odds ratio (OR) for Ht in persons with an elevated homocysteine level was 2,8 (95% CI 1,3-6,1, p < 0,01). After adjustment for conventional risk factors (age, gender, body mass index, smoking, family history of cardiovascular disease, hyperlipidemia),
an elevated homocysteine level remained an independent risk factor for Ht (OR
6,6, 95% CI 2,3-19,1, p < 0,001). The OR for Ht of 5 mmol/L increment in homocysteine
level was 1,7 (95% CI 1,1-2,6, p < 0,001), and in multivariate analysis OR was
3,8 (95% CI 1,7-8,2, p < 0,001).
Conclusion An elevated plasma homocysteine level is a strong risk factor
for hypertension. A 5 mmol/L increment in total homocysteine level may be associated
with at least a twofold increase of risk for hypertension
Adiponectin and leptin plasma concentrations in men with coronary artery disease with and without hypertension
Wst臋p Coraz wi臋cej dowod贸w przemawia za tym,
偶e adiponektyna i inne adipocytokiny produkowane
przez tkank臋 t艂uszczow膮 bior膮 udzia艂 w patogenezie
mia偶d偶ycy. Obni偶one st臋偶enie adiponektyny
stwierdza si臋 u chorych z wysokim ryzykiem chor贸b
sercowo-naczyniowych. Celem pracy by艂o por贸wnanie
st臋偶enia adiponektyny i leptyny oraz ich
zale偶no艣ci z czynnikami ryzyka chor贸b sercowo-naczyniowych u chorych z udokumentowan膮 w koronarografii
mia偶d偶yc膮 t臋tnic wie艅cowych (zw臋偶enie
艣wiat艂a > 30% w co najmniej jednej t臋tnicy
wie艅cowej) (CAD) ze wsp贸艂istniej膮cym nadci艣nieniem
t臋tniczym i bez niego.
Materia艂 i metody Do badania w艂aczono 156 m臋偶czyzn
z CAD z prawid艂ow膮 glikemi膮: 105 chorych z nadci艣nieniem
t臋tniczym (CAD - HT), 艣rednia wieku 56,8
± 8,3 roku, BMI 27,1 ± 4,5 kg/m2) i 51 chorych
z prawid艂owym ci艣nieniem (CAD – NT) (55,5 ± 9,2
roku, BMI 25,3 ± 6,7 kg/m2). W surowicy chorych
oznaczono st臋偶enie adiponektyny, leptyny, neuropeptydu
Y, insuliny i homocysteiny oraz innych podstawowych
parametr贸w biochemicznych. Jako
wska藕nik insulinooporno艣ci obliczono wska藕nik
HOMA-IR. U wszystkich chorych wykonano badanie
echokardiograficzne (obliczono mas臋 lewej komory)
oraz ca艂odobowe monitorowanie ci艣nienia
krwi (ABPM) aparatem firmy SpaceLabs 90207.
Wyniki W grupie CAD – HT st臋偶enie adiponektyny
w surowicy by艂o istotnie ni偶sze w por贸wnaniu
z grup膮 CAD - NT (5,1 ± 2,3 vs. 6,9 ± 3,1 μg/ml,
p < 0,01) i st臋偶enie leptyny by艂o istotnie wy偶sze
w grupie CAD - HT (8,0 ± 5,8 vs. 6,4 ± 4,3 μg/ml,
p = 0,04). W obu grupach stwierdzono odwrotn膮
zale偶no艣膰 mi臋dzy st臋偶eniem adiponektyny i leptyny
w surowicy.
W grupie CAD - HT st臋偶enie insuliny by艂o istotnie
wy偶sze (14 ± 9,3 ug/ml) w por贸wnaniu z grup膮
CAD - NT (10,8 ± 7,6). St臋偶enia homocysteiny,
neuropeptydu Y, lipoproteiny(a) oraz warto艣膰 wska藕nika
HOMA-IR nie r贸偶ni艂y si臋 istotnie w obu grupach.
Nie stwierdzono istotnej zale偶no艣ci mi臋dzy
st臋偶eniem adiponektyny i leptyny a warto艣ciami ci艣nienia
skurczowego i rozkurczowego w ABPM u wszystkich
badanych. W grupie CAD - HT wykazano odwrotn膮
zale偶no艣膰 mi臋dzy adiponektyn膮 a ci艣nieniem t臋tna z okresu aktywno艣ci w ABPM (r = -0,34; p =
0,041). Znacz膮c膮 korelacj臋 stwierdzono mi臋dzy st臋偶eniem
adiponektyny i mas膮 lewej komory w grupie
CAD - HT. W tej grupie silniejsza by艂a zale偶no艣膰
mi臋dzy adiponektyn膮 i CRP w por贸wnaniu z grup膮
CAD - NT (-0,48; p = 0,01 vs. -0,43; p = 0,02).
Wnioski U chorych ze zmianami mia偶d偶ycowymi
w t臋tnicach wie艅cowych i nadci艣nieniem t臋tniczym
stwierdzono obni偶one st臋偶enie adiponektyny w surowicy
oraz jej istotn膮 zale偶no艣膰 z niekt贸rymi czynnikami
ryzyka sercowo-naczyniowego. Mo偶e to
wskazywa膰 na wp艂yw hipoadiponektynemii u chorych
z nadci艣nieniem t臋tniczym i wsp贸艂istniej膮c膮
choroba wie艅cow膮 na nasilenie niekorzystnych
zmian w uk艂adzie sercowo-naczyniowym.Background Adiponectin is an adipocyte-derived protein
with atherogenic and anti-inflammatory properties. It has
been previously reported that low adiponectin levels had
been found in patients with high risk for cardiovascular
disease. The aim of the study was to compare the level of
adiponectin and leptin and their relationship with markers
of cardiovascular risk in patients with coronary artery disease
(CAD) with and without primary hypertension.
Material and methods In our ongoing study we included 156
non-diabetic men with CAD: 105 hypertensive (CAD+HT):
56.8 ± 8.3 yrs, mean BMI 27.1 ± 4.5 kg/m² and 51 normotensive
(CAD-NT) (mean age 55.5 ± 9.2 yrs, mean BMI
25.3 ± 6.7 kg/m²). Blood samples for adiponectin, leptin,
insulin, C-reactive protein (CRP), homocysteine,
neuropeptide Y and other biochemical evaluations were taken
under basal conditions. ABPM was performed using
SpaceLabs 9020. Patients with significant coronary angiography
lesions (documented stenosis of ≥ 30% of luminal diameter
principal coronary arteries) were included into the study.
Results In CAD-HT group adiponectin plasma concentration
was lower than in CAD-NT group (5.1 ± 2.3 vs.
6.9 ± 3.1 μg/ml, p < 0.01) and leptin plasma level was
higher in CAD-HT (8.0 ± 5.8 vs. 6.4 ± 4.3 μg/ml, p = 0.04). In both groups significant negative correlations between
adiponectin and leptin plasma levels were found. In
CAD-HT group plasma insulin level (14 ± 9.3) was significantly
higher as compared to CAD-NT (10.8 ± 7.6).
Plasma homocysteine, neuropeptide Y, lipoproteins (a) levels
and HOMA-IR were not significantly different in both
groups. No correlations were found between adiponectin
and leptin levels and systolic and diastolic blood pressure.
Plasma adiponectin levels were negatively correlated with
pulse pressure (day-period of ABPM); (r = -0.34, p =
0.041 ) in CAD–HT group only. In CAD-HT strong correlation
between adiponectin plasma level and left ventricular
mass and E/A index was found.
CAD-HT was characterized by stronger association between
adiponectin plasma level and CRP as compared with
CAD-NT (-0.48, p = 0.01 vs. -0.43, p = 0.02).
Conclusion In patients with coronary atherosclerosis and
hypertension decreased adiponectin plasma level was
found. It suggests that hypoadiponectinemia may be a new
risk factor for coronary heart disease
Adrenomedullin concentrations at two time points following myocardial infarction and prediction of mid-term outcomes
Arterial hypertension and endovascular treatment of adults with coarctation of the aorta: a single鈥慶enter experience
Evaluation of Atherosclerotic Risk Factors in Patients with Essential Hypertension and Coronary Arteries Disease with or without Renal Artery Stenosis
Wst臋p Zw臋偶enie t臋tnicy nerkowej wywo艂ane zmianami mia偶d偶ycowymi cz臋sto wsp贸艂istnieje ze zmianami o tym samym charakterze w obr臋bie aorty, t臋tnic wie艅cowych, t臋tnic szyjnych czy t臋tnic ko艅czyn dolnych. Podobnie jak u pacjent贸w z chorob膮 niedokrwienn膮 serca, r贸wnie偶 u os贸b z mia偶d偶ycowym zw臋偶eniem t臋tnicy nerkowej podkre艣la si臋 znacznie czynnik贸w ryzyka rozwoju mia偶d偶ycy.
Celem pracy by艂a ocena st臋偶enia homocysteiny oraz innych czynnik贸w ryzyka rozwoju mia偶d偶ycy u pacjent贸w z nadci艣nieniem t臋tniczym
i chorob膮 wie艅cow膮 bez zw臋偶enia oraz ze zw臋偶eniem t臋tnicy nerkowej. Oceniono r贸wnie偶 cz臋sto艣膰 zmian mia偶d偶ycowych w obr臋bie t臋tnic nerkowych u pacjent贸w z nadci艣nieniem t臋tniczym wsp贸艂istniej膮cym z chorob膮 wie艅cow膮. Podj臋to r贸wnie偶 pr贸b臋 odpowiedzi na pytanie, u kt贸rych pacjent贸w poddawanych koronarografii szczeg贸lnie uzasadnione
jest wykonanie arteriografii t臋tnic nerkowych.
Materia艂 i metody Badaniami obj臋to 282 chorych w wieku 26–82 lat z nadci艣nieniem t臋tniczym i wsp贸艂istniej膮c膮 chorob膮 wie艅cow膮, u kt贸rych wykonano w tym samym czasie koronarografi臋 i arteriografi臋 t臋tnic nerkowych. Wszystkim chorym pobrano krew w celu oceny biochemicznych czynnik贸w ryzyka mia偶d偶ycy, mi臋dzy innymi homocysteiny.
Wyniki W badanej grupie 282 chorych by艂o 200 (70,9%) m臋偶czyzn i 82 (21,9%) kobiety.
Zw臋偶enie t臋tnicy nerkowej powy偶ej 50% 艣wiat艂a t臋tnicy stwierdzono u 29 (10,3%) pacjent贸w, z czego u 7 (2,5%) chorych - zw臋偶enie obu t臋tnic nerkowych. Pacjenci ze zw臋偶eniem t臋tnicy nerkowej charakteryzowali si臋 wy偶szym st臋偶eniem kreatyniny w osoczu (142,0 ± 59,2 mg% vs. 111,0 ± 28,1 mg%, p < 0,001). R贸wnie偶
st臋偶enie fibrynogenu w osoczu by艂o wy偶sze w grupie ze zw臋偶eniem t臋tnicy nerkowej i wynosi艂o odpowiednio (399,9 ± 113,9 mg% vs. 352,2 ± 103,8 mg%, p < 0,05). 艢rednie st臋偶enie homocysteiny w osoczu by艂o wy偶sze u chorych ze zw臋偶eniem t臋tnicy nerkowej i wynosi艂o (14,1 ± 5,4 μmol/l vs. 11,9 ± 4,5 μmol/l, p < 0,05). Wielonaczyniowa choroba wie艅cowa cz臋艣ciej wyst臋powa艂a u pacjent贸w ze zw臋偶eniem t臋tnicy nerkowej (72,4% vs. 51,4%, p < 0,05).
Wnioski Zw臋偶enia t臋tnicy nerkowej w badanej grupie chorych z nadci艣nieniem t臋tniczym i chorob膮 wie艅cow膮 stwierdzono u 10,3% pacjent贸w. Wykazano, 偶e obecno艣膰, zw艂aszcza wielonaczyniowych, zmian mia偶d偶ycowych w obr臋bie t臋tnic wie艅cowych jest czynnikiem, kt贸ry mo偶e wskazywa膰 na wsp贸艂istnienie zw臋偶enia t臋tnicy nerkowej.
St臋偶enie homocysteiny i fibrynogenu w osoczu by艂o statystycznie znamiennie wy偶sze u pacjent贸w z nadci艣nieniem t臋tniczym, chorob膮 wie艅cow膮 i zw臋偶eniem t臋tnicy nerkowej. Mo偶e to wskazywa膰 na potencjalny udzia艂 obydwu czynnik贸w ryzyka mia偶d偶ycy w rozwoju
zw臋偶enia t臋tnicy nerkowej.Background Renal artery stenosis of atherosclerotic origin frequently coexists with atherosclerotic lesions in other vascular beds (aorta, coronary, carotid and peripheral arteries). Several risk factors contribute to the development of coronary artery disease as well as of renal artery stenosis. The aim of the study was to evaluate atherosclerotic risk factors in patients with essential hypertension
and coronary disease with or without renal artery stenosis. The frequency of renal artery stenosis in patients with essential hypertension associated with coronary artery disease was estimated as well.
Material and methods Coronary and renal arteriographies were performed at the same time in 282 patients (200 male, 82 female, age range: 26–82 years) with essential hypertension hypertension associated with coronary artery disease.
The patients underwent clinical and biochemical evaluations.
Results Renal artery stenosis was diagnosed in 29 patients (10.3% of the studied group). Patients with renal artery stenosis were characterized by higher plasma concentrations: creatinine (142.0 ± 59.2 mg% vs 111.0 ± 28.1 mg%,
p < 0.001), fibrinogen (399.9 ± 113.9 mg% vs 352.2 ± 103.8 mg%, p < 0.05) and homocysteine (14.1 ± 5.4 μmol/l vs 11.9 ± 4.5 μmol/l, p < 0.05) as compared to patients without renal artery stenosis. Multi-vessel disease was more frequent
among patients with renal artery stenosis (72.4% vs 51.4%, p < 0.05).
Conclusions Renal artery stenosis was diagnosed in 10.3% of patients with essential hypertension and coronary artery disease. Atherosclerotic lesions in
coronary arteries, especially multi-vessel disease, may indicate increased risk of coexisting renal artery stenosis. Our results indicate that fibrinogen and homocysteine, established atherosclerotic risk factors, may play a role in the
development of renal artery stenosis
Evaluation of plasma adiponectine concentration in relation to selected cardiovascular risk factors in patients with essential hypertension
Wst臋p W dost臋pnym pi艣miennictwie istnieje niewielka
liczba doniesie艅, w kt贸rych oceniano st臋偶enie
adiponektyny w osoczu u chorych z 艂agodnym nadci艣nieniem
pierwotnym, bez wsp贸艂istniej膮cych powik艂a艅
narz膮dowych, zaburze艅 metabolicznych oraz
chor贸b uk艂adu sercowo-naczyniowego. Celem pracy
by艂a ocena st臋偶enia adiponektyny w osoczu u chorych
z nowo wykrytym niepowik艂anym nadci艣nieniem
t臋tniczym pierwotnym w odniesieniu do wybranych
czynnik贸w ryzyka sercowo-naczyniowego.
Materia艂 i metody Do badania w艂膮czono 54 chorych
w wieku 20-50 lat (艣r. wieku 38 ± 8,5 roku),
z nowo wykrytym, dotychczas nieleczonym hipotensyjnie
nadci艣nieniem t臋tniczym. Z badania wykluczono
chorych z oty艂o艣ci膮, zespo艂em metabolicznym,
powik艂aniami narz膮dowymi nadci艣nienia t臋tniczego
oraz wsp贸艂istniej膮cymi chorobami, mi臋dzy innymi
uk艂adu sercowo-naczyniowego. Grup臋 kontroln膮 stanowi艂y
53 zdrowe osoby w wieku 20–50 lat (艣r. wieku
38 ± 9,5 roku), dobrane pod wzgl臋dem p艂ci, wieku,
wska藕nika masy cia艂a i zawarto艣ci tkanki t艂uszczowej
z prawid艂owym ci艣nieniem t臋tniczym. U wszystkich
chorych w艂膮czonych do badania wykonywano
kliniczne pomiary ci艣nienia t臋tniczego, ABPM,
badania biochemiczne (w tym oznaczenie st臋偶enia adiponektyny), badanie echokardiograficzne oraz badanie
Doppler duplex t臋tnic nerkowych.
Wyniki Por贸wnywane grupy nie r贸偶ni艂y si臋 istotnie
pod wzgl臋dem wieku, p艂ci, ocenianych parametr贸w
biochemicznych oraz pod wzgl臋dem wska藕nika
masy cia艂a, procentowej zawarto艣ci tkanki t艂uszczowej
oraz obwodu talii. Nie stwierdzono statystycznie
znamiennych r贸偶nic w st臋偶eniu adiponektyny w osoczu
mi臋dzy chorymi z nadci艣nieniem pierwotnym
a grup膮 kontroln膮 (6,70 ± 3,79 µg/ml vs. 5,70 ±
2,95 µg/ml, NS). St臋偶enie adiponektyny w osoczu
by艂o istotnie wy偶sze u kobiet ni偶 u m臋偶czyzn, zar贸wno
u chorych z nadci艣nieniem t臋tniczym, jak
i w grupie kontrolnej. W grupie chorych z nadci艣nieniem
pierwotnym oraz u os贸b z prawid艂owym
ci艣nieniem t臋tniczym nie wykazano korelacji pomi臋dzy
st臋偶eniem adiponektyny w osoczu a warto艣ciami
ci艣nienia skurczowego oraz rozkurczowego, ocenianymi
w ABPM w ci膮gu ca艂ej doby, w czasie dnia
oraz w godzinach nocnych. W ca艂ej grupie badanej,
u chorych z nadci艣nieniem pierwotnym oraz w grupie
kontrolnej wykazano istnienie odwrotnej zale偶no艣ci
mi臋dzy st臋偶eniem adiponektyny w osoczu
a obwodem talii (odpowiednio: r = -0,52, p < 0,0001,
r = -0,61, p < 0,001 i r = -0,46, p < 0,0001). Wykazano
r贸wnie偶 zale偶no艣膰 mi臋dzy st臋偶eniem adiponektyny
w osoczu a st臋偶eniem cholesterolu frakcji HDL
i trigliceryd贸w. Obserwowano ujemn膮 korelacj臋 mi臋dzy
st臋偶eniem adiponektyny w osoczu a mas膮 lewej komory.
Nie stwierdzono korelacji mi臋dzy st臋偶eniem adiponektyny
w osoczu a wska藕nikiem masy lewej komory serca.
Wnioski Uzyskane wyniki nie wskazuj膮 na istnienie
prostej zale偶no艣ci mi臋dzy st臋偶eniem adiponektyny
w osoczu a wysoko艣ci膮 ci艣nienia skurczowego i rozkurczowego.
Uzyskane wyniki mog膮 wskazywa膰 na
zwi膮zek mi臋dzy st臋偶eniem adiponektyny i rozwojem
zaburze艅 metabolicznych u chorych z nadci艣nieniem
t臋tniczym bez uchwytnych klinicznie zmian
narz膮dowych oraz bez zespo艂u metabolicznego
i chor贸b wsp贸艂istniej膮cych.Background Clinical trials have shown that adiponectin
levels were significantly decreased in patients with severe
hypertension, insulin resistance and other cardiovascular
disorders eg coronary artery disease. The objective of our
study was to evaluate the role of adiponectin in mild and
moderate hypertension, and to estimate its relationship
with metabolic risk factors in hypertensive patients.
Material and methods The study included 2 groups.
Group 1 consisted of 54 untreated persons aged 38 ± 8.5,
with mild to moderate essential hypertension; group 2
- 53 healthy subjects aged 38 ± 9.5 with normal blood
pressure. Patients with obesity, severe hypertension, organ
damage due to hypertension and with other cardiovascular
disorders were not included. In both groups antropometric
(BMI, body mass index, waist circumference) and biochemical
parametres including plasma adiponectin concentration
were evaluated. ABPM, echocardiography and renal
arteries ultrasound examination were also performed.
Results There was no significant difference in concentration
of adiponectin in plasma beetwen hypertensive patients
(6.7 ± 3.79 µg/ml) and control group (5.7 ± 2.95 µg/ml).
Both hypertensive and normotensive women were characterized
by higher plasma adiponectin concentration as
compared with respectively hypertensive and normotensive
men. In both groups positive correlation between
adiponectine and concentration of HDL-cholesterol
(p < 0.0001; r = 0.56) was found. In both groups negative
correlations between adiponectine plasma concentration
and BMI, waist circumference, creatinine and triglicerides
concentrations were also found.
Conclusions In our study there was no significant difference
between plasma adiponectin concentration. These
data may suggest relationship between plasma adiponectin
concentration and the development of metabolic abnormalities
in patients with mild to moderate hypertension without organ damage or concomitant cardiovascular
diseases and metabolic syndrome
Nieoperacyjne zamkni臋cie szerokiego przetrwa艂ego przewodu t臋tniczego u doros艂ej pacjentki z wysokim nadci艣nieniem p艂ucnym
Abstract: A case of a 49-year-old female with patent ductus arteriosus complicated by severe pulmonary hypertension is presented. The patent ductus arteriosus was successfully closed by the Amplatzer duct occluder. The physical capacity improved from functional NYHA class III at baseline to class I one month after the procedure. A significant reduction of systolic blood pressure in the pulmonary artery and pulmonary resistance was also observed. Indications for transcatheter closure of the patent ductus arteriosus in patients with severe pulmonary hypertension are discussed