Zorgverzekeraars kampen met vertrouwensprobleem

Sinds de invoering van het nieuwe zorgstelsel in 2006 hebben verzekeraars een belangrijke rol als zorginkoper gekregen. Zij worden geacht, in naam van hun verzekerden, te onderhandelen met zorgaanbieders over de prijs en kwaliteit van de zorg. Een cruciale conditie voor verzekeraars om effectief te kunnen onderhandelen met zorgaanbieders is dat zij verzekerden naar geselecteerde zorgaanbieders kunnen sturen. Want alleen dan moet een zorgaanbieder er serieus rekening mee houden dat een verzekeraar en zijn verzekerden niet naar de concurrent overstappen (Varkevisser et al., 2006) ... etc

Tussen regels en praktijken in de sociale economie : overheid en middenveld in interactie

In deze working paper vragen de auteurs zich af of de introductie van het nieuwe maatwerkdecreet tot een sterke(re) NPM-achtige aansturing leidt van de sociale economie sector in Vlaanderen? Zien we een overheid die eenzijdig regelgeving oplegt die effectief leidt tot meer nadruk op competitie, efficiëntie en marktproductie

Naar nieuwe beheersstructuren in de Nederlandse gezondheidszorg?

De economische ordening van de Nederlandse gezondheidszorg staat aan de vooravond van drastische veranderingen, waarbij prijsvorming en toetreding aanzienlijk zullen worden geliberaliseerd. Deze veranderingen nopen tot een herziening van de relaties tussen en binnen de (organisaties van) zorgvragers, zorgverzekeraars en zorgaanbieders. In dit artikel geven wij een aanzet om te komen tot een systematische indeling van mogelijke beheerstructuren voor de relaties tussen zorgverzekeraars, ziekenhuizen en medische specialisten. Doel van een dergelijke indeling is te komen tot een selectie van beheersstructuren die geschikt zijn voor de gewijzigde verantwoordelijkheidsverdeling in het nieuwe zorgstelsel

De onderhandelingen over het Franco-Belgisch Verdrag van 1861 en de eerste onvoorwaardelijke most-favoured-nation-clausule in de Belgische handelspolitiek

In 1860, France and Great-Britain concluded the so-called Cobden-Chevalier commercial treaty, comprising the first unconditional most-favoured-nation clause in history. From an economic perspective, for a neutral country with a small, open economy, the most-favoured-nation clause and its potential for the liberalisation of international trade is to be welcomed. Notwithstanding, Belgian policymakers were not pleased with these new evolutions. They foremost feared the loss of preferential access to the French market. Consequently, the Belgian head diplomat in Paris even argued for an interpretation of ‘the most favoured nation’ as a clause that is purely stylistic. He also warned for the adverse effects on the rights of third parties. In the end, Belgian policymakers realised that the most-favoured-nation clause also entailed benefits and the State concluded a commercial treaty with France in 1861, comprising a most-favoured-nation clause that is strikingly similar to the most-favoured-nation clause in the Anglo-French Treaty of 1860. From 1861 to 1865, Belgium engaged in a treaty-making campaign all over Europe, contributing to the establishment of the Cobden-Chevalier Treaty-network and a liberal era of trade in Europe

Media en politici bashen vakbonden, geven geen enkele informatie

Trade unions were recently publicly attacked by members of the government and media; in contrast to being largely ignored usually. This is explained by the announced strike of the public services on October 10th. I show that the extensive information provided by the trade unions about their daily negociations and actions in sectors and companies, is ignored by the media. As a consequence politicians and the public at large have a very incomplete and biased perception of the trade unions. The paper includes an extensive list of websites of (the Dutch speaking) union activities and proposals, as of half September 2017. The reason for the silence of the media is their corporate ownership: owners and advertisers do not want to promote unionism; actually they hope for a society without unions

Leren van ervaringen met interactief beleid in het Drentsche Aa-gebied

Bij complexe problemen waarbij het individuele belang op gespannen voet staat met het natuurbelang, wordt vaak gekozen voor een interactief proces. Toch blijkt in de Nationaal Landschap de Drentsche Aa dat dit niet zaligmakend is, zeker niet als de doelen van tevoren al vastliggen. Pogingen om in een Overlegorgaan tot een gezamenlijke toekomstvisie te komen van natuur en landbouw, liepen hopeloos vast. Uit ons onderzoek naar het planproces bleek dat oud zeer daarbij zeker een rol speelde. Maar ook is duidelijk dat interactieve processen alleen werken als er ruimte is om samen over de doelen en de problemen te onderhandelen. Verder blijkt het heel belangrijk dat de onderhandelaars in zo’n overlegorgaan nauw contact houden met hun achterban. Tenslotte is het van groot belang dat de verschillende soorten beleid waarin het gebiedsproces is ingebed goed is afgestemd