Inny, bo uzdolniony czy opóźniony?

The article presents the problem of talented persons in the context of their own difficulties resulting from their understated self-esteem. The subject is presented as an examples of an adult and a child exposing the need of the early diagnosis of the child’s ability. A proper and early diagnosis is the basis of comprehensive development, building an adequate and high self-esteem and prevention of social exclusion.The article presents the problem of talented persons in the context of their own difficulties resulting from their understated self-esteem. The subject is presented as an examples of an adult and a child exposing the need of the early diagnosis of the child’s ability. A proper and early diagnosis is the basis of comprehensive development, building an adequate and high self-esteem and prevention of social exclusion

Opportunities Unlimited : Bryant College Helps Girls Win High Positions in Business

This is a brochure from 1949 written to attract potential female students to Bryant College. It tells the story of Ginny, a fictional young woman attending Bryant with plans to enter the business world after graduation. The old high school crowd was breaking up, Ginny thought. Madge was going to the University to study English. Helen wanted to be a nurse. Eileen planned to continue her violin studies. But Ginny had other plans

Inny/inni w domu pomocy społecznej

W ukazaniu Domu Pomocy Społecznej autor próbuje wykorzystać własne doświadczenie zawodowe, swoją stałą obecność w jednej z takich instytucji, własne obserwacje, by świat jego mieszkańców opisać i tym samym symbolicznie otworzyć. Próbuje pokazać procesy przymusu i zniewolenia, procesy, które są obecne w życiu tej instytucji, jako szczególny efekt przyjętych idei, założeń i umów. Pragnie również wskazać na specyficzną, inną niż pozostali, grupę mieszkańców. Inni nie posiadają zainteresowań i nie mają żadnego hobby. Nie należy więc do łatwych inkluzja społeczna tych pensjonariuszy, szczególnie, kiedy ma się do czynienia z typową Instytucją, a nie miejscem, w którym Inny chce lub po prostu musi spędzić ostatnie lata swojego życia. Dlatego Inni wciąż pozostają w opozycji do sprawnego funkcjonowania Domu

Managing discourse in conversation during lessons of Polish as a foreign language

Udostępnienie publikacji Wydawnictwa Uniwersytetu Łódzkiego finansowane w ramach projektu „Doskonałość naukowa kluczem do doskonałości kształcenia”. Projekt realizowany jest ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego w ramach Programu Operacyjnego Wiedza Edukacja Rozwój; nr umowy: POWER.03.05.00-00-Z092/17-00

Kalin Yanakiev as a Writer of Apocrypha? Remarks on the Essay Дебат върху теодицеята (A Debate on Theodicy)

Translated by Piotr SzymczakThe article engages with the philosophical and theological notion of theodicy as formulated by Kalin Yanakiev in Дебат върху теодицеята (A Debate on Theodicy), an essay which appeared in Yanakiev’s book Философски опити върху самотата и надеждата (Philosophical Essays on Solitude and Hope,2008). The article uses the category of apocryphalness to analyse the ideas sparked off in Yanakiev’s work by a passage from Dostoevsky’s The Brothers Karamazov, along with a series of Yanakiev’ s philosophical and poetic images which are interpreted in the biblical and philosophical context. The article also touches on the relationships between Yanakiev’s ideas and Orthodox Christian theodicy

The call and the response. Martin Heidegger and Martin Buber on responsibility

Filozofia subiektywności dotarła w XX wieku do granic swoich możliwości. Jako odpowiedź na jej ograniczenia rozmaici filozofowie podjęli próby nowego rodzaju myślenia. Takie próby to m.in. myśl dialogiczna, która pierwszy wyraz znalazła w pismach takich filozofów, jak Franz Rosenzweig, Martin Buber czy Eberhard Grisebach. Innym przykładem jest postulat powrotu do pytania o bycie Martina Heideggera. W niniejszym artykule staram się pokazać, że obie próby mają ze sobą wiele wspólnego, choć ich przedstawiciele odnosili się do siebie nawzajem raczej krytycznie, o ile w ogóle to czynili. Okazuje się jednak, że myśl Martina Bubera oraz Martina Heideggera ujmują człowieka jako byt dynamiczny, który staje w obliczu nachodzącego go wezwana. Dlatego też analizuję najpierw koncepcję Martina Heideggera z okresu Bycia i czasu, następnie przedstawiam myślenie Martina Bubera, głównie w oparciu o jego traktat Ja i Ty. Na koniec dokonuję zestawienia i porównania wątków wspólnych obu filozofom, jak również zaznaczam różnice, które dzielą obie próby przekroczenia filozofii podmiotowości

Стосунок «Я-інший» («Я-інший Я») у генезі усвідомленої комунікативної діяльності

The article theoretically substantiates the phenomenology of the “I–the Other” (“I–the Other Self”) relation during formation of deliberated communicative activities. The theoretical and methodological approaches to interpret the communicative “I–the Other” relation as well as transformational potential of the Other for the deliberated communication genesis are defined. The article theoretically proves that any object of a person’s external or internal activities (another personified or impersonal person, an imaginary partner, the cultural Other) can become the Other in human interactions according to the inter-subjective psychological paradigm. The article reveals that this relation evolves into a more complex relationship during the said interactions and mutual penetration of I and objects: “I (the Other)–the Other (I)” and “I (the Other in me)–I (I in the Other)”. Moreover, the Other/Others are positioned not only as an ontological reality, but as epistemological and axiological determinacy.W artykule teoretycznie uzasadniono fenomenologię stosunku „Ja-Inny” („Ja-Inny Ja”) w kształtowaniu uświadomionej działalności komunikatywnej. Określono teoretyczne i metodologiczne podejścia do interpretacji stosunku komunikatywnego „Ja-Inny” i transformacyjny potencjał „Innego” w genezie uświadomionej działalności komunikatywnej. Teoretycznie uzasadniono, że w systemie intersubiektywnego paradygmatu poznania psychologicznego i interakcji ludzi w roli „Innego” może być dowolny obiekt zewnętrznej lub wewnętrznej aktywności osobowości (zindywidualizowany czy bezosobowy inny człowiek, wyimaginowany partner, „Inny” w kulturze). Ujawniono, że w trakcie określonego współdziałania i wzajemnego przenikania „Ja” i obiektów aktywności ten związek ewoluuje w bardziej skomplikowane relacje „Ja (Inna)-Inne (Ja)” i „Ja (Inne w Ja)-Ja (Ja w Innym)”. „Inny”/„Inne” przy tym pozycjonowane są nie tylko jako pewnik ontologiczny, ale też jako pewność epistemologiczna i aksjologiczna.У статті теоретично обґрунтовано феноменологію стосунку «Я-Інший» («Я-Інший Я») у становленні усвідомленої комунікативної діяльності. Визначено теоретико-методологічні підходи до потрактування комунікативного стосунку «Я-Інший» та з’ясовано трансформаційний потенціал Іншого в ґенезі усвідомленої комунікативної діяльності. Теоретично обґрунтовано, що в системі інтерсуб’єктивної парадигми психологічного пізнання і взаємодії людей в ролі Іншого може виступати будь-який об’єкт зовнішньої або внутрішньої активності особистості (персоніфікована чи знеособлена інша людина, уявний партнер, Інший в культурі). Розкрито, що в ході зазначеної взаємодії і взаємного проникнення Я і об’єктів активності даний зв’язок еволюціонує в більш складні взаємини «Я (Інша)-Інше (Я)» і «Я (Інше в Я)-Я (Я в Іншому); Інший / Інші при цьому позиціонуються не тільки як онтологічна даність, але і як гносеологічна та аксіологічна визначеність

Shaping of Correlations Between Our-Stranger-Other in Baroque Ukrainian Literature

У статті досліджено проблему формування співвідношення між опозиціями Своє–Чуже і Наше–Інше в літературі україн- ського бароко. Ці опозиції у XVII cт. проявлялися передусім на рівні конфе- сійної свідомості, яка поступово перетворювалася у свідомість етнонаціо- нальну. Релігійні дихотомії християнин–мусульманин, православний–католик, православний–протестант, православний–уніат у контексті розгортання чи зга- сання політичних конфліктів переходили в опозиції козак (русин) – турок чи козак (русин) – лях (поляк). Змінився також характер співвідношення між Своїм, Чужим й Іншим. Інше, яке часто сприймалося як Чуже, але невороже, у процесі змін, що відбувалися в І Речі Посполитій, перетворилося в Чуже, у значенні ворога. In this article was analyzed the problem of shaping correlations between oppositions like Our – Stranger – Other in baroque Ukrainian literature. Those oppositions appears in 17th century, initially on a level of confessional identity, which from that point had started transformed into ethnicnational consciousness. Religious dichotomies Christian-Muslim, member of the Orthodox church-Catholic, member of the Orthodox church-Protestant, member of the Orthodox church-Uniate, together with political conflicts, which was stopping and starting, had been transforming into oppositions Cossack (Ruthenian)- Turk or Cossack (Ruthenian)- Lach (Pole). The character of the correlations between Our – Stranger – Other had changed as well. Otherness, which often was understood as Strangeness, but not hostility, during the shifts, which took place in First Republic of Poland, had changed into Strangeness in meaning Hostility

Przeciw empatii — Sartre i Gombrowicz, czyli jak filozofia i literatura wyprzedzają koncepcje naukowe

the article presents Jean Paul Sartre’s idea of the human body and the bodiliness described in his book Being and nothingness (1943). In this book, Sartre argued that every human relation is based on the objecti cation of one human by another, and entering into empathic contact is basically impossible. the author of the article has con onted this thesis with contemporary psychological and neuropsychological thought (mirror neuron theory) and has investigated how the category of empathy functions in literary studies. A very important part of this article is the re ection on the presence and topicality of Sartre’s beliefs in the literature. the author has conducted an interpretation of Witold gombrowicz’s story Tancerz mecenasa Kraykow‐ s ego (1926) om the collection Bakakaj (1957), and has shown that the ideas presented by Sartre are re ected there in a very interesting way. Sartre’s philosophy turns out to be abso‐ lutely up‐to‐date right now, more than many psychological theories — it not only supplies a philosophical base for the analysis of human relations (those also presented in literature), but also gives a certain tool for describing them in the form of speci c language and terminology