Genieten, een literatuuronderzoek naar het verband tussen

In deze scriptie heb ik me gericht op twee onderzoeksvragen. De eerste onderzoeksvraag gaat over het verband, in de literatuur, tussen de ervaring van genieten en het zinvolle leven. In het eerste hoofdstuk de ervaring van genieten langs een fysieke benadering, een psychologische benadering en een filosofische benadering verkend. Hierbij zijn onder andere de bio-energetica, de positieve psychologie en het hedonisme aan bod gekomen. In het tweede hoofdstuk heb ik me gericht op het zinvolle leven vanuit de existentiële benadering en een conceptuele verkenning van zingeving van Alma en Smaling. Het tweede deel van het tweede hoofdstuk staat in het teken van het verband tussen genieten en het zinvolle leven. Hieruit blijkt dat genieten op verschillende manieren kan bijdragen aan de beleving van zin in het leven. De tweede onderzoeksvraag en het derde hoofdstuk gaan over de manier waarop genieten ingezet zou kunnen worden bij de humanistische geestelijke begeleiding. Hiertoe heb ik me gericht op de humanistische geestelijke begeleiding en de houding van het humanisme ten opzichte van genieten. Daarna heb ik bekeken welke mogelijkheden er zijn om genieten te bevorderen, te versterken of te verlengen en hoe dit kan passen binnen de humanistische geestelijke begeleiding

La quête du sens et du vécu : la phénoménologie en géographie

Cet article présente succinctement la pensée et la méthode phénoménologiques que les géographes tentent d'intégrer à la connaissance et à leur pratique, de même que les critiques qui en sont faites. L'absence d'études appliquant les relations entre phénoménologie, existentialisme et géographie y est constatée.This article suggests a succinct presentation of the phenomenological thought and metho-dology geographers attempt to integrate to their field and practice. The critical analyses of the phenomenological approach are also presented. It is noted that there is an absence of studies dealing with the relationship between phenomenology and existentialism in geography

Verdrongen kwetsbaarheid. Een theoretisch afstudeeronderzoek naar de duiding van grenservaringen

In dit literatuuronderzoek staat de volgende vraag centraal: ‘Hoe worden binnen verschillende wetenschappelijke disciplines grenservaringen geduid, welke visie op transitie wordt zichtbaar en wat betekent dit voor de oriëntatie op kwetsbaarheid?’ In een sociologische analyse van de hedendaagse oriëntatie op kwetsbaarheid, wordt een tendens tot verdringing en beheersing zichtbaar, ten aanzien van ervaringen ‘waarin de vanzelfsprekende geborgenheid van het bestaan wegvalt’ - grenservaringen. Dit zijn vaak ervaringen van verlies: van een baan, gezondheid, geliefde of het eigen bestaan. De tendens om deze ervaringen te verdringen en te beheersen maakt de hedendaagse oriëntatie op kwetsbaarheid problematisch, doordat de mogelijkheid tot betekenisgeving uit beeld verdwijnt. Dit vraagt om een heroriëntatie. Vanuit een interdisciplinaire benadering wordt gekeken wat denkers uit de ontwikkelingspsychologie, het existentialisme, de theologie, de gendertheorie en het zenboeddhisme ten aanzien van deze heroriëntatie te bieden hebben. Zij wijzen erop de kwetsbaarheid niet toe te dekken, maar aan te gaan (Epstein, 2000; Yalom, 2008), te erkennen (Butler, 2004) en erover in gesprek te treden (Anbeek, 2013). Afsluitend volgt een kritische dialoog waarin een aantal noties worden uitgelicht die in een heroriëntatie op kwetsbaarheid van belang zijn: de betekenis van de ander, de ontoereikendheid van de taal en de tweezijdigheid van de grenservaring