3D voksel litološko modeliranje u GIS okruženju: uticaj obima i prostornog rasporeda istražnih bušotina

Abstract

Tokom poslednjih decenija, sa razvojem digitalnih alata i tehnologija, geotehnička praksa beleži pomak sa tradicionalnog modeliranja tla/stena na 3D modele bogate podacima i sa mogućnošću realnijeg prikaza geološko‐geotehničke kompleksnosti. Temelj ovakvih modela čine podaci iz terenskih istražnih radova. S tim u vezi, ključno pitanje ostaje otvoreno: koliko istražnih radova je potrebno i kako ih optimalno rasporediti u prostoru, kako bi se unapredila pouzdanost prediktivnih modela i iskoristila informativna vrednost postojećih podataka? U ovom radu primenjen je empirijski bajesov kriging u GIS okruženju za generisanje 3D voksel litoloških modela. Analizirani su podskupovi od 10 do 70 istražnih bušotina, grupisani u različite prostorne rasporede. Tačnost predviđanja litologije analizirana je pomoću nezavisnog seta validacionih bušotina i u odnosu na kvazi‐referentni model baziran na svih 94 bušotina. Standardna greška predviđanja korišćena je kao indikator nepouzdanosti uz pristup zasnovan na graničnoj vrednosti. Rezultati pokazuju porast tačnosti predviđanja i smanjenje nepouzdanosti sa rastom broja bušotina i sa njihovim optimalnim prostornim rasporedom,posebno u domenu modela sa ograničenom gustinom istraživanja