Balance policy of Türkiye in the Russia – Ukraine war

Abstract

Türkiye, Rusya - Ukrayna (Doğu - Batı) savaşında jeopolitik ve jeostratejik konumu nedeniyle bir denge politikası yürütmek zorunda kalmıştır. Rusya, sınırlarının ötesindeki etki alanlarını korumak ve Batı'nın sınırlarına baskı yapmasını engellemek için Ukrayna'ya savaş ilan etmiştir. Sovyet Sosyalist Cumhuriyetler Birliği 1991 yılında dağılsa da onun halefi olan Rusya Federasyonu, geri kalan Sovyet coğrafyasında hegemonyasını koruma eğilimini sürdürmüştür. Öte yandan NATO'nun nüfuzunu genişletme ve Rusya’yı çevreleme politikası kaçınılmaz sonu getirmiştir. NATO ve Batı Bloku doğrudan silahlı bir savaşa girmese de Ukrayna'ya her türlü lojistik ve askeri desteği sağlamıştır. Bu bağlamda NATO üyesi Türkiye'nin konunun doğrudan tarafı olması bekleniyordu ancak Türkiye bu süreçte Batı’yla olan tarihi geçmişinin etkisi ve teröre karşı mücadelesindeki deneyimlerinden yola çıkarak farklı bir politika izlemiştir. Türkiye'nin enerji ve ekonomik çıkarlarının yanı sıra güvenlik nedeniyle de Rusya ile bağlarını sürdürmesi ve dengeli bir politika izlemesi gerekmektedir.Türkiye had to carry out a balanced policy due to its geopolitical and geostrategic position in the Russia - Ukraine (East-West) war. Russia declared war on Ukraine to protect its hinterland and prevent The West from pressuring its borders. On the other hand, NATO’s policy of expansion and suppression of Russian influence has brought about an inevitable end. Even though NATO and The Western Bloc did not directly engage in a shooting war, they provided all kinds of logistical and military support to Ukraine. In this context, Türkiye, a member of NATO, was expected to be the direct party of the issue; however, in the process, Türkiye pursued a different policy based on the influence of its historical past with The West and its experiences in the fight against terrorism. Due to energy, economic interests, and security reasons, Türkiye must maintain its ties with Russia and pursue a balanced policy