Prisustvo acesulfama u vodi beogradskih reni bunara kao indikatora komunalnog zagađenja

Abstract

Grad Beograd je jedna od retkih evropskih prestonica koja ne poseduje postrojenje za prečišćavanje komunalnih otpadnih voda, usled čega se velika količina neprečišćenih otpadnih voda ispušta u reke Savu i Dunav. Ove otpadne vode sadrže različite vrste organskih i neorganskih zagađujućih materija, kao i patogenih organizama koji transportom kroz zemljište mogu da dospeju do podzemnih voda i izvora vode za piće. Iz ovog razloga, u okruženju sa velikim komunalnim opterećenjem, za efikasnu kontrolu kvaliteta voda, veoma su važni pouzdani markeri fekalnog zagađenja. Korišćenje bakterijskih indikatora najčešća je metoda u proceni kontaminacije komunalnim otpadnim vodama, međutim ovaj pristup ima svoje nedostatke poput nespecifičnosti za izvor, kratak životni vek u prirodnim vodama i duže vreme potrebno za analizu. Poslednjih godina sve više su u upotrebi hemijski markeri za identifikaciju kanalizacionog zagađenja, koji omogućavaju bržu i pouzdaniju detekciju, imaju veću specifičnost za izvor i otpornost na degradaciju. Među njima, veštački zaslađivači, kao široko korišćeni prehrambeni aditivi, predstavljaju veoma pouzdane i usko specifične markere zagađenja komunalnim otpadnim vodama, zbog njhove metaboličke inertnosti u ljudskom telu i prisutnosti u visokim koncentracijama u otpadnim vodama, kao i velike stabilnosti u životnoj sredini