بررسی اثر سمیت نانوذره پروپولیس بر روی تکثیر و بیان ژن‌های BAX و BCL-2 در رده سلولی A-375 ملانوما

Abstract

پیش زمینه: سرطان ملانوما امروزه مسئول 80 درصد مرگ و میر های ناشی از سرطان پوست است. رایج ترین و موثرترین درمان های موجود برای این بیماری، جراحی ، شیمی درمانی و رادیو تراپی است که به علت محدودیت ها و عوارض جانبی ناشی از این درمان ها، محققان امروزه درمان با ترکیبات طبیعی را هدف قرار داده اند. مطالعات اخیر، پتانسیل ضدسرطاني پروپولیس را به عنوان مکملی جهت درمان انواع سرطان ها نشان داده است. اين ترکیب با اثر بر رشد و تکثیر سلول‌های سرطانی، مسیرهای مولكولي و پروتئین های چرخه ی سلولي منجر به مهار پیشرفت سرطان شده و همچنین با اثر بر پروتئین های مرتبط با چسبندگي و مهاجرت سلولي از متاستاز سلول‌های سرطاني نیز جلوگیری ميکند. با اين حال به دلیل حلالیت کم، جذب کم و همچنین رهاسازی غیر هدفمنو استفاده از آن با محدوديت هايي روبه رو است. هدف اين مطالعه بررسی اثر سمیت نانوذره پروپولیس بر روی تکثیر و بیان ژن های BAX و BCL-2 برروی رده سلولی A-375 سرطان ملانوما است. روش کار: پروپولیس قزوین بعد از عصاره گیری اتانولی، به فرم نانو به روش سونیکاسیون آماده شد. اندازه ذرات و بار سطحی آن ها با DLS و پتانسیل زتا تعیین شد. سنجش MTT برای مقايسه ی اثرات عصاره پروپولیس و نانوپروپولیس در غلظت های (10تا 100 میكروگرم برمیلي لیتر) جهت ارزيابي زنده ماني سلول های A-375 ملانوما و تعیین IC50 در 24 و 48 ساعت انجام شد. ارزیابی اثر عصاره پروپولیس و نانوپروپولیس توسط تست های مختلفی شامل : بررسی میزان آپوپتوز (سنجش رنگ آمیزی دو گانهPI/V-Annexin در فلوسايتومتری )، بررسی متاستاز ( سنجش ترمیم زخم (خراش) )، ارزیابی تغییرات فیزیکوشیمیایی سلول‌های سرطانی ( میکروسکوپ نیروی اتمی (AFM))، بررسی میزان تکثیر سلول های ( با بررسی چرخه سلولی( ، بررسی بیان ژن های مرتبط با آپوپتوز(BAX, BCL-2و Caspase-3 )، ارزیابی اثرحساسیت پرتویی و محافظت پرتویی ( سنجش Comet ، در سلول های سرطانی A-375 و سلول‌های نرمال Vero ) انجام شد. در نهایت برهمکنش پروتیین های بررسی شده در بیان ژن با استفاده از نرم افزار String تعیین شدند. نتایج: نتایج DLS و پتانسیل زتا اندازه نانوذرات را بین 100-1 نانومتر تایید کرد و بارسطحی را با 33- پایدار گزارش کرد. مقادیر تخمینی IC50 برای عصاره پروپولیس و نانوپروپولیس در بازه 24 و 48 ساعت نشان دهنده اثر سمیت ترکیبات بر روی سلول‌های A-375 بود که نانوپروپولیس در بازه 48 ساعت بهترین عملکرد را نشان داد. اين ترکیبات سمیت معناداری برروی سلول‌های نرمال نداشتند. نتایج نشان داد که نانوپروپولیس نسبت به عصاره پروپولیس در غلظت IC50 باعث آپوپتوز، تغییرات مورفولوژیکی، ضد متاستازی و همچنین مهار رشد و تکثیر بیشتری شد. نتایج بیان ژن نشان داد نانوپروپولیس باعث افزایش بیان ژن‌های BAX و Caspase-3 و کاهش بیان Bcl-2 شد. سنجش Comet، اثر حساسیت پرتویی ترکیبات را در سلول‌های سرطانی A-375 و اثر محافظت پرتویی آن‌ها را در سلول‌های نرمال Vero تایید کرد. نتیجه‌گیری: با توجه به مزایای نانوپروپولیس و نتایج مثبت حاصل شده این ترکیب می‌تواند یک کاندید مناسب به عنوان یک مکمل درمانی در کنار شیمی درمانی و رادیوتراپی در جهت درمان سرطان باشد که نیازمند مطالعات تکمیلی در این زمینه می‌باشد. کلمات کلیدی: سرطان ملانوما، عصاره پروپولیس، نانوپروپولیس، A-375، BAX، Bcl-2، Caspase-