Wstępne polskie doświadczenia z użyciem igły Flex 19G do przezoskrzelowej biopsji pod kontrolą ultrasonografii wewnątrzoskrzelowej

Abstract

WSTĘP: EBUS (endobronchial ultrasonography) jest małoinwazyjną metodą diagnostyczną o dobrze ugruntowanej pozycji w diagnostyce limfadenopatii śródpiersia i wnęk płucnych. ViziShotFlex 19G needle to nowa igła przeznaczona do zastosowania w tym badaniu wprowadzona na rynek przez firmę Olympus w 2015 roku. Jej konstrukcja ma zapewnić większą giętkość uzbrojonego endoskopu oraz uzyskanie większej ilości materiału tkankowego do analizy. Cele niniejszej pracy to ocena wydolności diagnostycznej procedury EBUS-TBNA (EBUS — transbronchial needle aspiration) z zastosowaniem igły Flex 19G oraz prezentacja opinii endoskopistów na temat badania z jej użyciem. MATERIAŁ I METODY: Igły Flex 19G zastosowano w diagnostyce pacjentów z adenopatią śródpiersia i/lub wnęk w dwóch ośrodkach pulmonologicznych w Polsce. Wykonywano zarówno rozmazy cytologiczne, jak i bloki komórkowe (CB — cell blocks). Dokonano prospektywnej analizy zebranych danych. WYNIKI: Dwudziestu dwóch wybranych pacjentów z adenopatią potwierdzoną w tomografii komputerowej (średnia wieku 58 ± 12 lat) podano badaniu EBUS-TBNA z użyciem igieł Flex 19G. Wszystkie wykonane rozmazy cytologiczne okazały się diagnostyczne (wydolność diagnostyczna 100%). Złośliwy charakter zmiany stwierdzono w 15 przypadkach (68,2%), natomiast łagodną adenopatię u 7 pacjentów (31,8%). W 12 z 14 przypadków raka płuca wykonane CB mogły być użyte do oznaczeń immunohistochemicznych i molekularnych. Po biopsji węzłów chłonnych, zwłaszcza wnękowych, nie obserwowano nasilonego krwawienia. W porównaniu ze standardową procedurą EBUS-TBNA z użyciem igły 21/22G endoskopiści podkreślali większą giętkość uzbrojonego endoskopu oraz jakość bioptatu, natomiast w pozostałych aspektach biopsji różnice były nieznaczące. WNIOSKI: Pierwsze polskie doświadczenia z użyciem igieł Flex 19G okazują się być podobne do standardowej techniki z użyciem igieł 21/22G oraz prezentują wysoką wydolność diagnostyczną w raku płuca, szczególnie z zastosowaniem CB. Profil bezpieczeństwa biopsji jest akceptowalny.WSTĘP: EBUS (endobronchial ultrasonography) jest małoinwazyjną metodą diagnostyczną o dobrze ugruntowanej pozycji w diagnostyce limfadenopatii śródpiersia i wnęk płucnych. ViziShotFlex 19G needle to nowa igła przeznaczona do zastosowania w tym badaniu wprowadzona na rynek przez firmę Olympus w 2015 roku. Jej konstrukcja ma zapewnić większą giętkość uzbrojonego endoskopu oraz uzyskanie większej ilości materiału tkankowego do analizy. Cele niniejszej pracy to ocena wydolności diagnostycznej procedury EBUS-TBNA (EBUS — transbronchial needle aspiration) z zastosowaniem igły Flex 19G oraz prezentacja opinii endoskopistów na temat badania z jej użyciem. MATERIAŁ I METODY: Igły Flex 19G zastosowano w diagnostyce pacjentów z adenopatią śródpiersia i/lub wnęk w dwóch ośrodkach pulmonologicznych w Polsce. Wykonywano zarówno rozmazy cytologiczne, jak i bloki komórkowe (CB — cell blocks). Dokonano prospektywnej analizy zebranych danych. WYNIKI: Dwudziestu dwóch wybranych pacjentów z adenopatią potwierdzoną w tomografii komputerowej (średnia wieku 58 ± 12 lat) podano badaniu EBUS-TBNA z użyciem igieł Flex 19G. Wszystkie wykonane rozmazy cytologiczne okazały się diagnostyczne (wydolność diagnostyczna 100%). Złośliwy charakter zmiany stwierdzono w 15 przypadkach (68,2%), natomiast łagodną adenopatię u 7 pacjentów (31,8%). W 12 z 14 przypadków raka płuca wykonane CB mogły być użyte do oznaczeń immunohistochemicznych i molekularnych. Po biopsji węzłów chłonnych, zwłaszcza wnękowych, nie obserwowano nasilonego krwawienia. W porównaniu ze standardową procedurą EBUS-TBNA z użyciem igły 21/22G endoskopiści podkreślali większą giętkość uzbrojonego endoskopu oraz jakość bioptatu, natomiast w pozostałych aspektach biopsji różnice były nieznaczące. WNIOSKI: Pierwsze polskie doświadczenia z użyciem igieł Flex 19G okazują się być podobne do standardowej techniki z użyciem igieł 21/22G oraz prezentują wysoką wydolność diagnostyczną w raku płuca, szczególnie z zastosowaniem CB. Profil bezpieczeństwa biopsji jest akceptowalny

    Similar works