Veel betekenisaspecten van taal liggen opgeslagen in het semantische geheugen. Het semantische geheugen is gebaseerd op onze ervaring met concrete objecten zoals planten, dieren en gereedschappen. Onderzoek met mensen die als gevolg van een hersenbeschadiging moeite hebben met het begrijpen van taal, heeft uitgewezen dat de betekenis van taal ook afhankelijk is van diverse sensorische en motorische gebieden van de hersenen, met name de visuele hersengebieden. Het ventrale pad is betrokken bij het herkennen van objecten, het dorsale pad maakt het mogelijk acties uit te voeren met objecten. Resultaten van experimenten die in dit proefschrift beschreven zijn geven aan dat het semantische geheugen een zeer nauwe relatie onderhoudt met het visuele systeem in onze hersenen. Dit ondersteunt ook de gedachte van een model van visuele semantiek waarin visueel-beschrijvende informatie eerst wordt opgehaald uit het lange-termijngeheugen en vervolgens wordt geactiveerd in het object-werkgeheugen. Het werkgeheugen is waarschijnlijk van belang in de koppeling tussen talige en visuele informatie. Visuele semantiek ligt dus eigenlijk op het kruispunt van semantische, visuele en talige processen
Bron:Taaluniversum