74 research outputs found

    The concept of strategic partnership as an input in the modern alliance theory

    Get PDF
    Artyku┼é po┼Ťwi─Öcony jest nowej instytucji mi─Ödzynarodowych stosunk├│w politycznych ÔÇô partnerstwu strategicznemu. Autorka analizuje w nim realia prowadzenia polityki zagranicznej w pierwszej dekadzie XXI wieku oraz zabiera g┼éos w dyskusji pomi─Ödzy neolibera┼éami a neorealistami odno┼Ťnie naturalnej sk┼éonno┼Ťci pa┼ästw do rywalizacji lub wsp├│┼épracy. Osadzaj─ůc swoj─ů koncepcj─Ö w ramach realistycznej teorii sojuszy omawia tak┼╝e stan bada┼ä literatury przedmiotu oraz rozr├│┼╝nienie na sojusze sensu stricte i sensu largo, przychylaj─ůc si─Ö do szerszego rozumienia tego terminu. G┼é├│wny trzon tekstu stanowi jednak prezentacja modelu idealnego badanej instytucji. Autorka przedstawia i uzasadnia w nim swoj─ů definicj─Ö oraz zestaw cech konstytutywnych materialnego partnerstwa strategicznego.The article is devoted to the new institution of the international political relations ÔÇô a strategic partnership. The author analysis the realities of the foreign policy conduct in the first decade of the 21st century and takes side on the discussion between neoliberals and neorealists on the states' natural tendency to rivalry or cooperation. Settling her concept in the framework of the realists theory of allliances, the author describes the condition of research on the issue and differentiate between the sensu stricte and sensu largo alliance, moving closer the the wider understanding of the term. The core of the essay though is the presentation of the perfect model of the issue. Therefore, the author presents and justifies her own definition and sets constitutive features of the material strategic partnership

    Joint Bodies and the Regularization of Strategic Interaction: A Comparison of the European Union's Strategic Partnerships with Japan and India

    Get PDF
    In recent years, the European UnionÔÇÖs strategic partnerships have undergone a new wave of institutionalization. Relations with both India and Japan are a case in point: after a decade or more of under-institutionalized and situational interaction generally framed by political declarations, a more contractual model of bilateral relations has emerged and with it the proliferation of joint bodies. Such joint bodies and the overall regularization of bilateral contacts play an important but largely overlooked role in sustaining the strategic partnership. This article assesses the rationale and performance of joint institutional frameworks devised for the EUÔÇôJapan and EUÔÇôIndia strategic partnerships. Informed by an original conceptual approach, the article assesses the regularization and intensification of strategic interaction in these two partnerships

    Strategic partnerships, international politics and IR theory

    Get PDF
    Strategic partnerships are the ÔÇśnew normalÔÇÖ in International Relations. They emerged at the close of the twentieth century and are most likely here to stay for the decades to come. The acquis acad├ęmiques on strategic partnerships is thriving in the business and economics literature, wherefrom it originates. In political science scholarship, a serious theoretical problematizing of the nature and meaning of the concept is, to a wider extent, lacking. This chapter problematizes strategic partnerships as an emerging political category and provides a thematic literature overview. It more closely addresses several domain-featured typologies of strategic partnerships as well as typologies of partnership-constitutive elements. By elucidating on the scholarly achievements and drawbacks from the so far three waves of studies on strategic partnerships, this chapter critically analyses the current situation in the field and develops a plea for a structural-functional analysis of strategic partnerships within the realist-constructivist epistemological framework

    Ma┼é┼╝e┼ästwo z rozs─ůdku? Opiesza┼ée partnerstwo strategiczne UE-Indie

    Get PDF
    Some significant similarities in values and the democratic system itself as well as extraordinary number of common bodies and dialogues notwithstanding, the relationship between the european Union and India lends itself to a rather unenthusiastic qualification as a static, reluctant and even disappointing bilateralism. Both actors seem to acknowledge one anotherÔÇÖs status as major international players, but cannot reach the cohesion about one anotherÔÇÖs role (to be) played in shaping contemporary international affairs. The first question that this chapter seeks to address is how the interplay of (largely weak) strategic goals and roles convergence has so far shaped partnersÔÇÖ cooperation willingness. It also examines two foundations of trust between the partners: mutual understanding and respect. Morover, the chapter provides the detailed analysis of factors that determine actorsÔÇÖ cooperation sustainability and offers insights into why the highly potential Indo-european partnership has so far ranked amongst worldÔÇÖs most disappointing underachievers

    Realia prowadzenia polityki zagranicznej państw w pierwszej dekadzie XXI wieku

    Get PDF
    There is no doubt that after the end of the Cold War the structure of the International System had to reformulate. 20 years after the fall of the Soviet Union, it is worth asking the question: Are the Contemporary International Relation turning into the unipolar or multipolar system? And what impact on present-day statesÔÇÖ capabilities to conduct foreign policy the globalization has and will be having? To capture the essence of the contemporary international environment the text is devoted to the historical evolution of International Relations which highlights the characteristics of the current period. The article reveals that, as a result of unsettled structure of the Contemporary International System and increasing influence of the globalization, present-day governments tend to look for different reference systems, depending on the objective to be achieved. In order to maximize security and development opportunities and minimize the level of dependence states are creating flexible networks of key partners. It seems that, at the threshold of the 21th century a successful foreign policy making is seen as the ability to balance between efficient management and independent management.Nie ulega w─ůtpliwo┼Ťci, ┼╝e po zako┼äczeniu zimnowojennych zmaga┼ä bipolarny system mi─Ödzynarodowy musia┼é ulec przeformu┼éowaniu. Po 20 latach od upadku Zwi─ůzku Radzieckiego warto postawi─ç pytanie: Czy wsp├│┼éczesna scena polityczna zmierza w kierunku uk┼éadu jedno- czy wielobiegunowego? Nie mniej istotny jest wp┼éyw globalizacji i regionalizacji (fragmentaryzacji) ÔÇô wielop┼éaszczyznowych proces├│w, kt├│re od po┼éowy XX wieku coraz intensywniej kszta┼étuj─ů sytuacj─Ö gospodarczo-spo┼éeczn─ů oraz polityczn─ů ┼Ťwiata . Aby uchwyci─ç sedno wsp├│┼éczesnego otoczenia mi─Ödzynarodowego niniejszy tekst po┼Ťwi─Öcony zosta┼é historycznej ewolucji stosunk├│w mi─Ödzynarodowych, kt├│ra uwypukli cechy charakteryzuj─ůce okres obecny. W rezultacie systemowych uwarunkowa┼ä wsp├│┼éczesne rz─ůdy b─Öd─ů szuka┼éy r├│┼╝nych uk┼éad├│w odniesienia w zale┼╝no┼Ťci od rodzaju celu, jaki chc─ů osi─ůgn─ů─ç. Wobec pragmatyzacji polityki wsp├│┼éczesnych pa┼ästw, sieci kluczowych partner├│w, odpowiadaj─ůce poszczeg├│lnym priorytetom ich strategii rozwoju, wydaj─ů si─Ö by─ç rozwi─ůzaniem maksymalizuj─ůcym szanse i minimalizuj─ůcym zagro┼╝enia. Skuteczna polityka doby XXI wieku jawi si─Ö wi─Öc, jako umiej─Ötno┼Ť─ç balansowania pomi─Ödzy sprawnym zarz─ůdzaniem, a niezale┼╝nym zarz─ůdzaniem, daj─ůcym aktorom maksymalne bezpiecze┼ästwo i mo┼╝liwo┼Ťci rozwoju, przy mo┼╝liwym do zaakceptowania poziomie uzale┼╝nienia

    Polskie a ukrai┼äskie pojmowanie partnerstwa strategicznego pomi─Ödzy Warszaw─ů a Kijowem

    Get PDF
    This article is supposed to reveal Ukrainian and Polish specificity of understanding of the notion: strategic partnership through the studies of the priorities of the two countriesÔÇÖ foreign policies. Secondly, it covers the question of PolishÔÇôUkrainian relations in the term of strategic partnership. Strategic partnership can be understood formally and substantively. The first meaning arises as a result of various declarations made by political leaders expressing the will of joining their states by a sort of special attachment. The second one concerns current relations between the states and is composed of five constitutive attributes: mutual preference and intensification of contacts, definitively more intensive than typical relations with other countries; formalising mutual relations by establishing bilateral institutions, joint military units and regular meetings on all governmental levels; dedication to common goals in the scope of foreign affairs, leading to higher integrity; refraining from acting against partnerÔÇÖs strategic aims and equal status of partners. Analysing the priorities of Polish foreign policy, it is possible to observe that since 1989 Warsaw has been permanently struggling to become an equal member of the EuroÔÇôAtlantic community (NATO, UE) and to develop strategic partnership with the most influential states (USA, FRG, France). Furthermore, strategic relations with neighbours, especially Ukraine, remain PolandÔÇÖs high priorities. It is important to notice that Warsaw attaches visibly greater importance to this bond than Kiev, balancing between the West and the East, does. As far as substantive strategic partnership is concerned, it must be affirmed that only few of the five constitutive attributes are fulfilled. Certainly, the mentioned countries maintain intensive diplomatic relations on all governmental levels and frequently demonstrate mutual preference. Unfortunately, despite gestures of friendship, still only a few mutual projects, especially in the fields of economy and power industry, are conducted. There are comparatively many PolishÔÇô Ukrainian institutions and a military unit: POLUKRBAT. On the other hand, several examples of acting against partnerÔÇÖs strategic aims can be found. However the lack of foreign policiesÔÇÖ integrity disqualifies the authentic strategic partnership between Poland and Ukraine, there is no point of denying all positive changes. The reconciliation after many years of tragic history is a valuable success of both governments. To conclude, present PolishÔÇôUkrainian relations ought to be defined as plenty of prospects for the future, but not to such an extent which would allow us to call them strategic partnership.Celem artyku┼éu jest ukazanie polskiej i ukrai┼äskiej specyfiki rozumienia poj─Öcia ÔÇ×partnerstwo strategiczneÔÇŁ na podstawie prezentowanych przez nie priorytet├│w polityki zagranicznej, a tak┼╝e rozstrzygni─Öcie czy wsp├│┼éczesne stosunki na linii Warszawa ÔÇô Kij├│w mog─ů by─ç okre┼Ťlone mianem materialnego partnerstwa strategicznego. Opisuj─ůc instytucj─Ö partnerstwa strategicznego nale┼╝y odr├│┼╝ni─ç jej znaczenie formalne od materialnego. W znaczeniu formalnym partnerstwo strategiczne to takie stosunki pomi─Ödzy okre┼Ťlonymi podmiotami, kt├│re s─ů w ten spos├│b nazywane przez przedstawicieli tych podmiot├│w. Z kolei w znaczeniu materialnym to taki uk┼éad stosunk├│w pomi─Ödzy okre┼Ťlonymi podmiotami, kt├│ry niezale┼╝nie od u┼╝ywanych na jego okre┼Ťlenie termin├│w, spe┼énia pewne przes┼éanki. Na cechy konstytutywne partnerstwa strategicznego sk┼éadaj─ů si─Ö: wzajemne uprzywilejowanie oraz intensyfikacja kontakt├│w, id─ůce du┼╝o dalej ni┼╝ typowe stosunki z innymi podmiotami stosunk├│w mi─Ödzynarodowych czy w ramach organizacji mi─Ödzynarodowych; instytucjonalizacja wzajemnych stosunk├│w poprzez powo┼éanie wsp├│lnych organ├│w, jednostek wojskowych oraz mechanizmu regularnych spotka┼ä na wszystkich szczeblach; wsp├│lnota cel├│w strategicznych w obr─Öbie bezpiecze┼ästwa i polityki zagranicznej, prowadz─ůca do koordynacji poczyna┼ä w tych dziedzinach; powstrzymanie si─Ö od dzia┼éa┼ä niezgodnych z celami strategicznymi partnera; r├│wnoprawna pozycja partner├│w, bez znamion dominacji jednej ze stron. Analizuj─ůc priorytety polskiej polityki zagranicznej mo┼╝na zauwa┼╝y─ç, ┼╝e III RP praktycznie od momentu powstania stara┼éa si─Ö zosta─ç r├│wnoprawnym cz┼éonkiem wsp├│lnoty euroatlantyckiej (NATO, UE) oraz rozwija─ç uprzywilejowane stosunki z najbardziej wp┼éywowymi pa┼ästwami z jej obr─Öbu (USA, RFN, Francja). Ponadto wysokie miejsce w┼Ťr├│d jej priorytet├│w zajmowa┼éy strategiczne stosunki z s─ůsiadami, zw┼éaszcza z Ukrain─ů. Co wa┼╝ne, Warszawa przywi─ůzywa┼éa wyra┼║nie wi─Öksz─ů wag─Ö do tej wi─Özi ni┼╝ Kij├│w, kt├│ry wi─Ökszo┼Ť─ç czasu stara┼é si─Ö lawirowa─ç mi─Ödzy Zachodem i Wschodem. W zwi─ůzku z tym tylko cz─Ö┼Ť─ç cech konstytutywnych partnerstwa strategicznego zosta┼éo w tej relacji spe┼énionych. Pa┼ästwa utrzymuj─ů intensywne stosunki dyplomatyczne i cz─Östo demonstruj─ů wzajemne preferencje. Niestety, pomimo gest├│w przyja┼║ni, ┼é─ůczy je tylko kilka wsp├│lnych projekt├│w. Istnieje stosunkowo wiele polsko-ukrai┼äskich instytucji, w tym wsp├│lna jednostka wojskowa: Polukrbat. Z drugiej strony, mo┼╝na znale┼║─ç kilka przyk┼éad├│w dzia┼éania wbrew strategicznym celom partnera. Bez w─ůtpienia pozytywna zmiana zasz┼éa na polu pojednania mi─Ödzy narodami, niemniej wsp├│┼éczesne stosunki na linii Warszawa ÔÇô Kij├│w mog─ů co najwy┼╝ej sta─ç si─Ö w przysz┼éo┼Ťci materialnym partnerstwem strategicznym

    Refleksy my┼Ťli politycznej J├│zefa Pi┼ésudskiego oraz Romana Dmowskiego w powojennych koncepcjach polskiej polityki wschodniej

    Get PDF
    Tekst ukaza┼é si─Ö pod panie┼äskim nazwiskiem autorki - Lucyna Osi┼äska.Celem artyku┼éu jest analiza miejsca my┼Ťli politycznej J├│zefa Pi┼ésudskiego oraz Romana Dmowskiego w powojennych koncepcjach polskiej polityki wschodniej. Autorka w pierwszej kolejno┼Ťci por├│wnuje stanowiska obu polityk├│w odno┼Ťnie do kluczowych zagadnie┼ä z pocz─ůtk├│w XX wieku. Badaniu poddano stosunek polityk├│w do Rosji i Niemiec przed i w trakcie I wojny ┼Ťwiatowej, do granic i ustroju terytorialnego odradzaj─ůcej si─Ö Rzeczypospolitej, do jej polityki zagranicznej po odzyskaniu niepodleg┼éo┼Ťci, a tak┼╝e do niepodleg┼éo┼Ťci mniejszych narod├│w by┼éego imperium Romanow├│w. Nast─Öpnie autorka analizuje za┼éo┼╝enia polskiej polityki wschodniej w dobie PRL oraz III RP odnajduj─ůc refleksy pogl─ůd├│w wymienionych powy┼╝ej polityk├│w: w oficjalnej polityce w┼éadz Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej, my┼Ťli politycznej ÔÇ×londy┼äskiejÔÇŁ emigracji oraz kr─Ög├│w paryskiej ÔÇ×KulturyÔÇŁ, a tak┼╝e koncepcji polsko-ukrai┼äskiego partnerstwa strategicznego, ÔÇ×wschodniego wymiaruÔÇŁ UE oraz tzw. koncepcji neorealistycznej.The purpose of this article is to analyze the impact of political thought of Jozef Pilsudski and Roman Dmowski in the post-war Polish eastern policy concepts. The author first compares the positions of the two politicians with regard to the key issues of the early twentieth century. Text analyzes the ratio of the politicians to Russia and Germany before and during World War I, the borders and territorial system of the reborn Poland, foreign policy after restoring independence, as well as to the independence of smaller nations of the former RomanovsÔÇÖ empire. Then the author analyzes the assumptions of Polish eastern policy in the era of the Peoples Republic of Poland (PRL) and the Third Republic of Poland (III RP) by finding reflections of PilsudskiÔÇÖs and DmowskiÔÇÖs views in the official policy of PRLÔÇÖs authorities, the political thought of "London" emigration, and circles of Paris "Culture", as well as in the concept of Polish -Ukrainian strategic partnership, the concept of the "eastern dimension" of the EU and the so-called neo-realistic concept

    Klucz do sukcesu dwustronnych komisji podr─Öcznikowych

    Get PDF
    The aim of this article is to analyze the efficiency of the three currently working on the Polish side bilateral textbook commissions (Polish-German, Polish-Lithuanian and Polish-Ukrainian). Its added value lies, firstly, in rarely undertaken in the literature comparative research ÔÇô the authorÔÇÖs ambitions go beyond simple description of several different textbook committees. Secondly, in the formulation of concrete conclusions, which to some extent can be applied in practice. The used research method was studying the documents. Using the technique of critical analysis of the content the author revealed similarities and differences in the functioning of the three institutions in terms of: the history of creation; tasks, procedures and organization of their work; discussed topics and appearing controversies; the effects of undertaken actions. On that basis, she formulated the conviction that a decisive impact on the effectiveness of the mentioned institutions have the following factors: ambitions and chosen by commissions course of action, the framework of statesÔÇÖ educational policies, the political support of the governments, wide debate on commissionsÔÇÖ findings, attitudes of the societies on the both sides of the border and objective factors like: time, stage of nation-building process and partnersÔÇÖ financial capacities

    ÔÇ×Zaufani przyjaciele, dynamiczni partnerzyÔÇŁ: skromne, ale trwa┼ée partnerstwo strategiczne ASEAN-Nowa Zelandia

    Get PDF
    among all ten dialogue Partners of ASEAN, New Zealand is in many ways an exceptional case. It is the only minor regional power among global and major regional powers; the size of its territory, population as well as its economic or military strength place it at the bottom of the ranking list. yet in ASEAN's partnership network, this small Western democracy was able to gain the status comparable to China, the US or the eU. among the ASEAN partnerships, it is a modest one as regards the quantity of produced bilateral manifestos, contacts level and pursued activities; however, it clearly stands out in terms of strategic roles convergence, shared experiences, mutual respect and resistance to internal challenges. Content analysis, strategic narratives analysis and statistical analysis were deployed to evaluate the past progress and anticipate the future dynamics of the aSeaN-New Zealand strategic partnership

    Miejsce Ukrainy w koncepcjach polityki wschodniej III RP

    Get PDF
    The aim of this article is to study the place of Ukraine within the most important ideas of the Polish Eastern Policy (PEP). In order to systematize the following presentation we must begin with strategies created in the times of the PeopleÔÇÖs Republic of Poland and conclude by depicting the latest conceptions, introduced within the external policy of the European Union. The first who used this term was Juliusz Mieroszewski. In 1972 in the article entitled ÔÇťPolish OstpolitikÔÇŁ, he presented a set of his opinions about the policy against the Soviet Empire. Since then, the territorial range of the notion has evolved (nowadays it concerns relations between Poland and Ukraine, Belarus, Russia, Moldova, Georgia, Azerbaijan and Armenia) but its characteristics remain quite the same. Among them we can mention: treating the eastern neighborhood of the RP like a multifaceted area, which needs a different approach; traditional accusations of its anti-Russian attitude and making the Ukraine the most important part of each single idea and action taken within the PEP. The last feature of Polish Eastern Policy is a constant struggle between the followers of the ÔÇťpromethean ideaÔÇŁ of J├│zef Pi┼ésudski and the supporters of the ÔÇťrealistic conceptÔÇŁ of Roman Dmowski. The article presents fundamental assumptions of the conception of Mieroszewski and Giedroy─ç, who believed that only rank-and-file initiatives were able to destroy the communistic system, so the nations which depended on Moscow should unite their strives against the ÔÇťolder brotherÔÇŁ. Mieroszewski encouraged the Poles to struggle with the system but not with the Russian society. From his point of view, the key to peaceful relations in our region was the reconciliation and the abandonment of territorial requests among neighbours. On the opposite, realists claimed that there was no need to waste time on rearranging the proper relations between the Poles and the small east-european nations because only Moscow counted in world politics. Another notion connected with neo-realist idea is the concept of making the economic issues the priority of the foreign policy and making the Polish-Ukrainian relation base on a rational calculation of profits. Another concept of the Polish Eastern Policy is the idea of a strategic partnership between Warsaw and Kiev. Its essential presumptions - the Polish-Ukrainian reconciliation and cooperation as the key to our safety and welfare - derive from ÔÇ×The CultureÔÇŁ conception. As the supplement to the above-mentioned concept, politicians of III RP have introduced the idea of creation the Eastern Dimension of the EUÔÇÖs external policy. The followers of this concept believe that by supporting euroatlantic aspiration of Ukraine, Moldova and the Caucasian states Warsaw would gain not only a guarantee of peace in the region but also an improvement of its image and status inside the Community.Artyku┼é ma na celu zbadanie miejsca Ukrainy w ramach najwa┼╝niejszych koncepcji polskiej polityki wschodniej. Aby usystematyzowa─ç ich prezentacj─Ö, rozpocz─ů─ç nale┼╝y od strategii powsta┼éych jeszcze w epoce Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej, a maj─ůcych wymierny wp┼éyw na sytuacj─Ö w III RP, a zako┼äczy─ç na koncepcjach najnowszych, stworzonych ju┼╝ w ramach polityki zewn─Ötrznej Unii Europejskiej. Pierwszym, kt├│ry u┼╝y┼é terminu ÔÇ×polska polityka wschodniaÔÇŁ by┼é Juliusz Mieroszewski. W 1972 roku w artykule zatytu┼éowanym "Polska Ostpolitik" przedstawi┼é on zestaw swoich opinii na temat polityki wobec sowieckiego imperium. Od tego czasu, zasi─Ög terytorialny poj─Öcia ewoluowa┼é (obecnie dotyczy ono stosunk├│w mi─Ödzy Polsk─ů a Ukrain─ů, Bia┼éorusi─ů, Rosj─ů, Mo┼édawi─ů, Gruzj─ů, Azerbejd┼╝anem i Armeni─ů), niemniej jego cechy charakterystyczne pozosta┼éy co do zasady niezmienne. W┼Ťr├│d nich mo┼╝na wymieni─ç: traktowanie wschodniego s─ůsiedztwa RP jako zr├│┼╝nicowanego obszaru, kt├│ry wymaga r├│┼╝norodnego podej┼Ťcia, oskar┼╝enia o antyrosyjski wyd┼║wi─Ök PPW oraz czynienie Ukrainy najwa┼╝niejsz─ů cz─Ö┼Ťci─ů praktycznie ka┼╝dej idei czy dzia┼éa┼ä podj─Ötych w jej ramach. Ostatni─ů cech─ů polskiej polityki wschodniej jest ci─ůg┼éa walka mi─Ödzy zwolennikami "idei prometejskiej" J├│zefa Pi┼ésudskiego i zwolennik├│w "koncepcji realistycznej" Romana Dmowskiego. W artykule przedstawiono podstawowe za┼éo┼╝enia koncepcji Mieroszewskiego i Giedroycia, kt├│rzy uwa┼╝ali, ┼╝e tylko oddolne inicjatywy s─ů w stanie zniszczy─ç system komunistyczny, wi─Öc narody b─Öd─ůce zale┼╝ne od Moskwy powinny zjednoczy─ç swoje starania przeciwko "starszemu bratu". Mieroszewski zach─Öca┼é Polak├│w do walki z systemem, ale nie z rosyjskim spo┼éecze┼ästwem. Z jego punktu widzenia, kluczem do pokojowych stosunk├│w w naszym regionie by┼éo pojednanie i rezygnacja z ┼╝─ůda┼ä terytorialnych. W przeciwie┼ästwie do niego, reali┼Ťci twierdzili, ┼╝e nie powinno si─Ö traci─ç czasu na ustanawianie w┼éa┼Ťciwych stosunk├│w mi─Ödzy Polakami a ma┼éymi narodami Europy Wschodniej, poniewa┼╝ tylko Moskwa liczy w polityce ┼Ťwiatowej. Innym poj─Öciem zwi─ůzanym z my┼Ťleniem neorealistycznym jest koncepcja ekonomizacji polityki zagranicznej i uczynienia podstaw─ů relacji polsko-ukrai┼äskich czystej kalkulacji zysk├│w i strat. Rozwini─Öciem linii my┼Ťlenia paryskiej ÔÇ×KulturyÔÇŁ jest koncepcja partnerstwa strategicznego mi─Ödzy Warszaw─ů a Kijowem. Jej zasadniczym za┼éo┼╝eniem jest polsko-ukrai┼äskie pojednanie i wsp├│┼épraca, jako klucz do bezpiecze┼ästwa i dobrobytu obu pa┼ästw. Jej uzupe┼énieniem jest z kolei idea stworzenia wschodniego wymiaru polityki zewn─Ötrznej UE. Zwolennicy tej koncepcji uwa┼╝aj─ů, ┼╝e poprzez wspieranie euroatlantyckich aspiracji Ukrainy, Mo┼édawii i pa┼ästw kaukaskich Warszawa zyska nie tylko gwarancj─Ö pokoju w regionie, ale tak┼╝e popraw─Ö wizerunku i statusu wewn─ůtrz Unii Europejskiej
    • ÔÇŽ
    corecore