34 research outputs found
Antybiotyki dla os贸b podr贸偶uj膮cych
W niniejszym artykule om贸wiono najcz臋stsze zaka偶enia bakteryjne u os贸b podr贸偶uj膮cych,
a tak偶e mo偶liwo艣ci stosowania antybiotyk贸w w profilaktyce oraz leczeniu tych
zaka偶e艅. Do najcz臋艣ciej spotykanych nale偶膮 zaka偶enia przewodu pokarmowego. W leczeniu
empirycznym biegunki podr贸偶nych zaleca si臋 przede wszystkich fluorochinolony,
azytromycyn臋 oraz rifaksymin臋. W sytuacji, gdy potrzebny jest antybiotyk skuteczny
w wi臋kszo艣ci zaka偶e艅 przewodu pokarmowego, sk贸ry oraz uk艂adu oddechowego,
mo偶na zastosowa膰 azytromycyn臋 lub nowe fluorochinolony
Management of cancer pain in Primary Care in Poland
Cancer pain remains a big challenge to modern medicine. General Practitioners (GPs) supported by Palliative
Care teams play a key role in the care of terminally ill cancer patients. The quality of pain management
depends very much on GPs’ knowledge and skills.
The aim of this study was to assess GPs’ knowledge about pain management.
The questionnaire with clinical situations based on recommended guidelines connected with pain management
was sent to all GPs within the Kujawsko-Pomorski and Podlaski provinces.
The response rate was 51%. The GPs in Kujawsko-Pomorski province had better access to palliative care for
their patients. In the whole sample, the median of appropriate responses to eight questions equalled 4. The
biggest percentage of correct answers (85.6%) was given to question concerning the characteristic of
neuropathic pain. Besides, more than 50% of correct answers were given to questions which concerned the
breakthrough pain (54.4%) and pain management of an unconscious patient (56.9%). The lowest percentage
of correct answers (24.6%) concerned the conversion of oral to subcutaneous opioids in case of
vomiting and reappearance of intensive pain.
The results of this study indicate a considerable difference between the official guidelines and every day
practice of pain management.
The results underline also the need for changes in vocational training of general practitioners, with special
emphasis on pain management in terminally ill patients.Cancer pain remains a big challenge to modern medicine. General Practitioners (GPs) supported by Palliative
Care teams play a key role in the care of terminally ill cancer patients. The quality of pain management
depends very much on GPs' knowledge and skills.
The aim of this study was to assess GPs' knowledge about pain management.
The questionnaire with clinical situations based on recommended guidelines connected with pain management
was sent to all GPs within the Kujawsko-Pomorski and Podlaski provinces.
The response rate was 51%. The GPs in Kujawsko-Pomorski province had better access to palliative care for
their patients. In the whole sample, the median of appropriate responses to eight questions equalled 4. The
biggest percentage of correct answers (85.6%) was given to question concerning the characteristic of
neuropathic pain. Besides, more than 50% of correct answers were given to questions which concerned the
breakthrough pain (54.4%) and pain management of an unconscious patient (56.9%). The lowest percentage
of correct answers (24.6%) concerned the conversion of oral to subcutaneous opioids in case of
vomiting and reappearance of intensive pain.
The results of this study indicate a considerable difference between the official guidelines and every day
practice of pain management.
The results underline also the need for changes in vocational training of general practitioners, with special
emphasis on pain management in terminally ill patients
Wiedza ginekolog贸w i po艂o偶nych na temat ryzyka transmisji wertykalnej HIV
Abstract Aim: The aim of the study was to assess the knowledge of gynaecologist and midwives concerning the risk of vertical transmission of HIV. Material and methods: Anonymous questionnaires have been filled in by thirty gynaecologists/obstetricians and thirty midwives who work at hospital wards and ambulatory gynaecological surgeries in Bia艂ystok. Results: When asked about chances of an HIV positive woman, aware of her infection, giving birth to a healthy baby, only 3 doctors (10%) and 4 midwives (13.3%) provided the correct answer, namely that such chances exceed 98%. Natural delivery was considered safer for the baby by 12 doctors (36,7%) and 7 (23,3%) midwives. The others chose elective caesarean section as the preferred mode of delivery. Twenty鈥揻ive doctors (13,3%) and 23 midwives (76,7%) were aware that HIV infected women should not breast-feed. Four doctors (13,3%) and 6 midwives (20,0%) favoured breast-feeding. Only 7 doctors (23,3%) and 9 midwives (30,0%) knew that the diagnosis whether a child is infected or not, based on anti-HIV antibodies, is possible only after the child reaches the age of 18 months. Conclusions: Being aware of the limitations of our study, it is possible to formulate the following conclusion: Knowledge of gynaecologists/obstetricians and midwives about possibilities of HIV vertical transmission is insufficient for effective transmission prophylaxis.Streszczenie Cel pracy: Podj臋to pr贸b臋 okre艣lenia wiedzy ginekolog贸w i po艂o偶nych na temat ryzyka transmisji wertykalnej HIV. Materia艂 i metody: Anonimowa ankiet麓 dotycz膮c膮 wiedzy o HIV/AIDS wype艂ni艂o 30 lekarzy ginekolog贸w-po艂o偶nik贸w i 30 po艂o偶nych pracuj膮cych na oddzia艂ach szpitalnych i w gabinetach ginekologicznych Bia艂egostoku. Wyniki: Na pytanie o szanse na urodzenie zdrowego dziecka przez kobiet臋 偶yj膮c膮 z HIV, 艣wiadom膮 swojego zaka偶enia tylko 3 badanych lekarzy (10%) i 4 po艂o偶ne (13,3%) wskaza艂o prawid艂owo, 偶e szanse te wynosz膮 ponad 98%. Za bezpieczniejszy dla dziecka spos贸b rozwi膮zania ci膮偶y kobiety zaka偶onej HIV 11 lekarzy (36,7%) i 7 (23,3%) po艂o偶nych uzna艂o por贸d naturalny. Pozostali badani wybierali opcj臋 elektywnego cesarskiego ci臋cia. 25 lekarzy (13,3%) i 23 po艂o偶ne (76,7%) wiedzia艂o, i偶 kobieta zaka偶ona HIV nie powinna karmi膰 swojego dziecka piersi膮. Za karmieniem naturalnym opowiedzia艂o si臋 4 lekarzy (13,3%) i 6 po艂o偶nych (20,0%). Tylko 7 lekarzy (23,3%) i 9 po艂o偶nych (30,0%) wiedzia艂o, i偶 wy艂膮cznie na podstawie obecno艣ci przeciwcia艂 antyHIV u dziecka potwierdzenie lub wykluczenie zaka偶enia HIV mo偶liwe jest dopiero po uko艅czeniu przez nie 18 miesi臋cy. Wnioski: Po uwzgl臋dnieniu ogranicze艅 przeprowadzonych bada艅 mo偶liwe jest sformu艂owanie nast臋puj膮cego wniosku: 1. Wiedza ginekolog贸w i po艂o偶nych dotycz膮ca transmisji wertykalnej HIV jest dalece niewystarczaj膮ca dla profilaktyki zaka偶e艅 nast臋puj膮cych ta drog膮
Family physicians’ knowledge about opioid therapy in province of Kujawy-Pomorze and Podlasie
The World Health Organization and many national professional associations are engaged in implementation
of principals of symptom control but the cancer pain control is still insufficient. Family physicians who offer continuous and holistic care should know principles of pain management. The purpose of this study was to
assess the knowledge of family physicians about using opioids in cancer pain. A postal questionnaire
surveyed a sample of 384 family physicians from kujawsko-pomorski (kpp) and podlaski province (pp). The
response rate was 51% (n = 195). The questionnaire consisted of clinical cases connected with pain control.
The average number of correct answers for five questions was 2.2 ± 1.4. Physicians from kpp obtained
significantly more points (correct answers) than from pp. The higher score was related to younger responders,
with shorter time from specialization exam, better access to palliative care and competence for treating
of breakthrough pain. The way of treatment of pain when 600 mg of tramadol was ineffective was also
analyzed. The immediate release opioids were significantly more often chosen, in this situation, by physicians
from kpp and this choice correlated with better knowledge on opioids. The strongest predictor of
higher than average knowledge was competence for treating of breakthrough pain. The results show that
family physicians’ knowledge about pain control is insufficient and demands continuous education for all,
especially for longer working doctors.Mimo du偶ego zaanga偶owania 艢wiatowej Organizacji Zdrowia i krajowych towarzystw naukowych we wdra偶anie
zasad leczenia objawowego wiedza lekarzy z zakresu kontroli b贸lu nowotworowego nadal jest niewystarczaj膮ca.
Lekarze rodzinni z racji sprawowania opieki skoncentrowanej na ca艂o艣ciowym rozwi膮zywaniu problem贸w
chorego powinni zna膰 zasady leczenia przeciwb贸lowego. Celem pracy by艂o uzyskanie informacji od lekarzy
rodzinnych o sposobie stosowania przez nich lek贸w opioidowych na podstawie rozwi膮zywania typowych
problem贸w klinicznych dotycz膮cych pacjent贸w z b贸lem nowotworowym. Badaniem obj臋to wszystkich lekarzy
rodzinnych (n = 384) z terenu wojew贸dztwa kujawsko-pomorskiego i podlaskiego. Odes艂ano 195 (51%) wys艂anych
ankiet. 艢rednia prawid艂owych odpowiedzi na 5 pyta艅 dotycz膮cych stosowania opioid贸w w ca艂ej grupie
respondent贸w wynosi艂a 2,2 ± 1,4 pkt, przy czym lekarze z wojew贸dztwa kujawsko-pomorskiego uzyskali
istotnie wi臋cej punkt贸w (prawid艂owych odpowiedzi) ni偶 lekarze z wojew贸dztwa podlaskiego. Wy偶sza punktacja
wi膮za艂a si臋 z m艂odszym wiekiem, kr贸tszym sta偶em pracy od momentu zdobycia specjalizacji, lepszym dost臋pem
do o艣rodka opieki paliatywnej i umiej臋tno艣ci膮 leczenia b贸lu przebijaj膮cego. Na podstawie przeprowadzonej
ankiety poddano te偶 analizie wyb贸r sposobu post臋powania w przypadku nieskuteczno艣ci tramadolu w dawce
600 mg/d. W艂膮czenie preparatu morfiny o szybkim uwalnianiu w takiej sytuacji znamiennie cz臋艣ciej proponowali
lekarze z wojew贸dztwa kujawsko-pomorskiego. Taki wyb贸r korelowa艂 te偶 z wy偶szym poziomem wiedzy na
temat opioid贸w. Stwierdzono, 偶e najsilniejszym predyktorem uzyskania ponadprzeci臋tnej liczby prawid艂owych
odpowiedzi w ankiecie by艂a umiej臋tno艣膰 leczenia b贸lu przebijaj膮cego. Uzyskane wyniki wskazuj膮 na niski poziom
wiedzy respondent贸w na temat stosowania opioid贸w u pacjent贸w z b贸lem nowotworowym i konieczno艣膰
ci膮g艂ej edukacji obejmuj膮cej wszystkich, a szczeg贸lnie starszych sta偶em lekarzy rodzinnych
Impairment of microcirculation in juvenile idiopathic arthritis : studies by nailfold videocapillaroscopy and correlation with serum levels of sICAM and VEGF
Osteoporoza. Post臋powanie profilaktyczne, diagnostyczne i lecznicze. Wytyczne dla lekarzy podstawowej opieki zdrowotnej
Lekarze podstawowej opieki zdrowotnej (POZ) mog膮 najskuteczniej dociera膰 do populacjizagro偶onej osteoporoz膮, rozpoznawa膰 chorob臋 oraz rozpoczyna膰 i/lub kontynuowa膰jej terapi臋. W wielu przypadkach pacjenci nie s膮 poddani leczeniu przeciwosteoporotycznemumimo obecno艣ci czynnik贸w ryzyka z艂amania, obni偶onej mineralnej masy kostnej,a nawet wyst膮pienia osteoporotycznego z艂amania.Celem wytycznych jest przedstawienie jednoznacznych regu艂 post臋powania skierowanychdo lekarzy rodzinnych, z uwzgl臋dnieniem kompetencji diagnostycznych tej grupyzawodowej. Podstaw膮 decyzji terapeutycznych i wyboru leku s膮 wyniki bada艅 klinicznychz randomizacj膮 kontrolowanych placebo, oceniaj膮cych wp艂yw badanej interwencjina ryzyko z艂ama艅 oraz wskazania rejestracyjne poszczeg贸lnych preparat贸w farmaceutycznych.Lekarze POZ zaanga偶owani w akcje profilaktyczne oraz podejmuj膮cy stosownedzia艂ania maj膮 szans臋 na dobr膮 wsp贸艂prac臋 z chorymi, co jest warunkiem uzyskaniapozytywnego rezultatu terapii.W niniejszym opracowaniu przedstawiono zalecenia dotycz膮ce profilaktyki, diagnostykioraz strategii leczenia osteoporozy dla lekarzy POZ na podstawie najnowszych danychz pi艣miennictwa oraz stanowiska Polskich Towarzystw Naukowych
Recommendations for vitamin D supplementation
Mimo braku jednoznacznego zdefiniowania optymalnego zaopatrzenia organizmu cz艂owiekaw witamin臋 D uwa偶a si臋, 偶e jej niedobory s膮 powszechne na ca艂ym 艣wiecie i dotycz膮 wszystkichgrup wiekowych. Wobec udokumentowanego wp艂ywu witaminy D na wiele proces贸w偶yciowych konieczne jest utrzymanie prawid艂owego st臋偶enia witaminy D w surowicy krwi.Poniewa偶 zalecenia dotycz膮ce uzupe艂niania niedobor贸w witaminy D odnosz膮 si臋 do bardzozr贸偶nicowanej grupy os贸b, istotna jest rola lekarza podstawowej opieki zdrowotnej w realizowaniuwytycznych w populacji swoich pacjent贸w.Poni偶sze propozycje systematyzuj膮 informacje na temat w艂a艣ciwej suplementacji i leczeniawitamin膮 D w zale偶no艣ci od wieku i sytuacji klinicznej pacjent贸w dla kt贸rych s膮 rekomendowane.Despite lack of one, unequivocal definition of proper vitamin D status in humans, hypovitaminosisD has been considered as the widespread phenomenon al l over the world andamong all age groups. As the impact of vitamin D on numerous vi tal functions has beenwell documented, the importance of maintaining proper vitamin D serum concentrationsneeds to be emphasized. Since the recommendations for vitamin D supplementation mayrefer to diverse groups of patients, there is significant role of primary care physician inimplementation of the guidelines in the population of their patients. The following proposalssystematize information on proper supplementation and therapy with vitamin D, dependingon the age and clinical condition of patients for which they are recommended
The experiences of patients ill with COVID-19-like symptoms and the role of testing for SARS-CoV-2 in supporting them: a qualitative study in eight European countries during the first wave of the pandemic
Background
Access to testing during the first wave of the COVID-19 pandemic was limited, impacting patients with COVID-19-like symptoms. Current qualitative studies have been limited to one country or were conducted outside Europe.
Objectives
To explore - in eight European countries - the experiences of patients consulting in primary care with COVID-19-like symptoms during the first wave of the pandemic.
Methods
Sixty-six semi-structured interviews, informed by a topic guide, were conducted by telephone or in person between April and July 2020. Patients with COVID-19-like symptoms were purposively recruited in primary care sites in eight countries and sampled based on age, gender, and symptom presentation. Deductive and inductive thematic analysis techniques were used to develop a framework representing data across settings. Data adequacy was attained by collecting rich data.
Results
Seven themes were identified, which described the experiences of patients consulting. Two themes are reported in this manuscript describing the role of COVID-19 testing in this experience. Patients described significant distress due to their symptoms, especially those at higher risk of complications from COVID-19, and those with severe symptoms. Patients wanted access to testing to identify the cause of their illness and minimise the burden of managing uncertainty. Some patients testing positive for COVID-19 assumed they would be immune from future infection.
Conclusion
Patients experiencing novel and severe symptoms, particularly those with comorbidities, experienced a significant emotional and psychological burden due to concerns about COVID-19. Testing provided reassurance over health status and helped patients identify which guidance to follow. Testing positive for SARS-CoV-2 led to some patients thinking they were immune from future infection, thus influencing subsequent behaviour