14 research outputs found
Homograft aortic valve implantation in patients with critical aortic stenosis : two case studies
Problemy stymulacji czasowej i sta艂ej u chorych po transplantacji serca
Stymulacja serca u chorych po transplantacji Celem pracy by艂a analiza zaburze艅 bod藕cotw贸rczo艣ci i przewodzenia, okresu stymulacji czasowej oraz wskaza艅 do sta艂ej stymulacji u pacjent贸w po ortotopowym przeszczepie serca. Rytm serca oceniano na podstawie spoczynkowych elektrokardiogram贸w oraz zapis贸w 24-godzinnego EKG metod膮 Holtera. Badaniem obj臋to 140 chorych (117 m臋偶czyzn i 23 kobiety) w wieku od 10 do 68 lat (艣r. 47,3 lat). U wi臋kszo艣ci chorych (84%) stosowano zewn臋trzn膮 stymulacj臋 czasow膮 przeszczepionego serca przez okres 1-2 d贸b. W p贸藕nym okresie pooperacyjnym stymulacji zewn臋trznej wymaga艂o 14 chorych, najcz臋艣ciej z powodu bradykardii zatokowej (12 chorych), bloku przedsionkowo-komorowego III stopnia w jednym przypadku i wolnego zast臋pczego rytmu komorowego u jednego chorego. Spo艣r贸d tych chorych u 3 os贸b uznano za wskazane wszczepienie stymulatora na sta艂e, u 2 chorych wszczepiono stymulator typu VVI, a u 1 chorego - typu DDD. W obserwacji odleg艂ej, wynosz膮cej 6-18 miesi臋cy, u 2 spo艣r贸d os贸b, kt贸rym wszczepiono stymulator na sta艂e zaobserwowano powr贸t rytmu zatokowego o cz臋sto艣ci typowej dla przeszczepionego serca. Przeprowadzone obserwacje wskazuj膮, 偶e chorzy po przeszczepie serca mog膮 wymaga膰 przed艂u偶onej stymulacji czasowej, najcz臋艣ciej z powodu dysfunkcji w臋z艂a zatokowego. Implantacji stymulatora na sta艂e wymaga艂o 2% chorych i we wszystkich przypadkach by艂o to spowodowane dysfunkcj膮 w臋z艂a zatokowego w nast臋pstwie ostrej reakcji odrzucania przeszczepionego narz膮du. Potwierdzono, 偶e u chorych po przeszczepie serca w r贸偶nym okresie od implantacji rozrusznika istnieje mo偶liwo艣膰 powrotu rytmu zatokowego przeszczepionego serca
Problemy stymulacji czasowej i sta艂ej u chorych po transplantacji serca
Stymulacja serca u chorych po transplantacji Celem pracy by艂a analiza zaburze艅 bod藕cotw贸rczo艣ci i przewodzenia, okresu stymulacji czasowej oraz wskaza艅 do sta艂ej stymulacji u pacjent贸w po ortotopowym przeszczepie serca. Rytm serca oceniano na podstawie spoczynkowych elektrokardiogram贸w oraz zapis贸w 24-godzinnego EKG metod膮 Holtera. Badaniem obj臋to 140 chorych (117 m臋偶czyzn i 23 kobiety) w wieku od 10 do 68 lat (艣r. 47,3 lat). U wi臋kszo艣ci chorych (84%) stosowano zewn臋trzn膮 stymulacj臋 czasow膮 przeszczepionego serca przez okres 1-2 d贸b. W p贸藕nym okresie pooperacyjnym stymulacji zewn臋trznej wymaga艂o 14 chorych, najcz臋艣ciej z powodu bradykardii zatokowej (12 chorych), bloku przedsionkowo-komorowego III stopnia w jednym przypadku i wolnego zast臋pczego rytmu komorowego u jednego chorego. Spo艣r贸d tych chorych u 3 os贸b uznano za wskazane wszczepienie stymulatora na sta艂e, u 2 chorych wszczepiono stymulator typu VVI, a u 1 chorego - typu DDD. W obserwacji odleg艂ej, wynosz膮cej 6-18 miesi臋cy, u 2 spo艣r贸d os贸b, kt贸rym wszczepiono stymulator na sta艂e zaobserwowano powr贸t rytmu zatokowego o cz臋sto艣ci typowej dla przeszczepionego serca. Przeprowadzone obserwacje wskazuj膮, 偶e chorzy po przeszczepie serca mog膮 wymaga膰 przed艂u偶onej stymulacji czasowej, najcz臋艣ciej z powodu dysfunkcji w臋z艂a zatokowego. Implantacji stymulatora na sta艂e wymaga艂o 2% chorych i we wszystkich przypadkach by艂o to spowodowane dysfunkcj膮 w臋z艂a zatokowego w nast臋pstwie ostrej reakcji odrzucania przeszczepionego narz膮du. Potwierdzono, 偶e u chorych po przeszczepie serca w r贸偶nym okresie od implantacji rozrusznika istnieje mo偶liwo艣膰 powrotu rytmu zatokowego przeszczepionego serca
Dobowa zmienno艣膰 rytmu anatomicznie odnerwionego serca po przesczepie
Zmienno艣膰 rytmu przeszczepionego serca. Celem pracy by艂a ocena dobowej zmienno艣ci rytmu serca we wczesnym okresie po przeszczepie serca. Zbadano 65 os贸b. Grup臋 I stanowi艂o 32 chorych w wieku 22-67 lat (4 K i 28 M) w okresie dw贸ch tygodni po ortotopowym przeszczepie serca. Grupa II obejmowa艂a 33 zdrowych ochotnik贸w w wieku 23-68 lat (5 K i 28 M). Dobow膮 zmienno艣膰 rytmu serca oceniano poprzez analiz臋 24-godzinnego zapisu EKG metod膮 Holtera z wykorzystaniem komputerowego systemu Medilog EXCEL-1. Oceniano: 艣redni膮 dobow膮 cz臋sto艣膰 akcji serca (S24), 艣redni膮 cz臋sto艣膰 akcji serca w ci膮gu dnia (SD) i nocy (SN) oraz amplitud臋 (A) definiowan膮 jako po艂ow臋 r贸偶nicy mi臋dzy maksymaln膮 a minimaln膮 cz臋sto艣ci膮 akcji serca w ci膮gu doby. Stwierdzono istotnie wy偶sze warto艣ci: 艣redniej dobowej (85,0 i 75,3 p < 0,001), 艣redniej dziennej (87,0 i 78,4; p < 0,01), 艣redniej nocnej cz臋sto艣ci akcji serca (79,0 i 66,1; p < 0,001), a tak偶e obni偶enie dobowej amplitudy (9,1 i 15,9; p < 0,001) w grupie chorych po przeszczepie serca w por贸wnaniu z grup膮 kontroln膮. Ponadto obserwowano wy偶sze warto艣ci S24 (96,3 i 83,0), SD (99,6 i 84,8), SN (86,6 i 77,7) i A (12,7 i 8,5) u kobiet w por贸wnaniu do m臋偶czyzn w grupie chorych po przeszczepie serca.
Wnioski: U chorych po przeszczepie serca wyst臋puje wzrost 艣redniej cz臋sto艣ci akcji serca zar贸wno w ci膮gu dnia, jak i nocy, przy jednoczesnym obni偶eniu dobowej amplitudy. W grupie chorych po przeszczepie serca 艣rednie warto艣ci cz臋sto艣ci akcji serca oraz dobowa amplituda by艂y wy偶sze u kobiet ni偶 u m臋偶czyzn. (ESS 1994; 1: 31-36