TOFtracker: combination of time-of-flight and high-accuracy bidimensional tracking in a single gaseous detector

A 5-gap timing RPC equipped with patterned electrodes coupled to both charge-sensitive and timing circuits yields a time accuracy of 77 ps along with a position accuracy of 38 μm. These results were obtained by calculating the straight-line fit residuals to the positions provided by a 3-layer telescope made out of identical detectors, detecting almost perpendicular cosmic-ray muons. The device may be useful for particle identification by time-of-flight, where simultaneous measurements of trajectory and time are necessary

The role of the blood viscosity in the pathogenesis of the arterial hypertension

Lepkość krwi jest jej podstawową własnością fizyczną, wyrażającą opór przeciwko płynięciu i określającą warunki przepływu w całym układzie naczyniowym. Podlega ona wpływom zewnętrznym (temperatury, prędkości przepływu), w największym jednak stopniu jest determinowana składem krwi (wartością hematokrytu, własnościami krwinek czerwonych, składem białek osocza). Lepkość krwi stała się najpierw obiektem zainteresowania w schorzeniach hematologicznych. Dlatego znaczenie patologii lepkości jest tutaj najlepiej zbadane. Złożone zaburzenia hemoreologiczne są jednak obserwowane również w licznych chorobach układu sercowo-naczyniowego. Podkreśla się ich znaczenie w patogenezie miażdżycy i w rozwoju powikłań sercowo-naczyniowych, w cukrzycy, zespole metabolicznym oraz w zaburzeniach gospodarki lipidowej. Nadciśnienie tętnicze jest powszechnie uważane za jednostkę chorobową, w której zaburzenia lepkości są stałym elementem obrazu klinicznego, zwłaszcza w jej bardziej zaawansowanych postaciach. Do czynników odpowiedzialnych za podwyższoną lepkość krwi u chorych z nadciśnieniem tętniczym zalicza się w pierwszej kolejności podwyższoną wartość hematokrytu i hiperfibrynogenemię. Lepkość krwi, według prawa Poiseuille’a, przez wzrost oporów przepływu podwyższa ciśnienie systemowe. Jednak, będąc podstawowym warunkiem wystąpienia sił naprężenia ścinającego (shear stress) oddziałujących na śródbłonek naczyniowy, odpowiada również za pobudzenie go do produkcji substancji naczyniorozszerzających (mechanotransdukcja). Rola lepkości krwi w regulacji ciśnienia tętniczego jest zatem złożona. Patologiczny wzrost lepkości krwi usposabia do rozwoju powikłań narządowych nadciśnienia, sama zaś lepkość wykazuje silny pozytywny związek ze śmiertelnością całkowitą chorych z nadciśnieniem tętniczym. Obniżenie lepkości krwi w przebiegu nadciśnienia tętniczego jest potencjalnie ważnym kierunkiem działań terapeutycznych. Wpływ nowych leków przeciwnadciśnieniowych na lepkość krwi jest oceniany jako korzystny. Niemniej dotychczasowe wyniki wymagają potwierdzenia w prospektywnych, randomizowanych badaniach klinicznych.Blood viscosity, the principal physical property of each fluid, is the force acting against the flow which defines the flow conditions in whole circulatory system. Blood viscosity is influenced by external factors like temperature, flow velocity and oscillations but mainly depends on blood itself i. e. the value of hematocrite, red blood cell deformability and plasma proteins composition. Hematology was the first branch of medicine interested in blood viscosity thus blood viscosity disturbances are most widely described in hematological disorders. Composite haemorheologic disturbances are observed in numerous cardiovascular diseases too. Importance of the blood viscosity is emphasized in the pathogenesis of atherosclerosis, and its cardio-vascular complications including acute myocardial infarction and ischaemic stroke as well as in diabetes, metabolic syndrome and hyperlipidemia. Blood viscosity disturbances are commonly considered as clinical steady components of the arterial hypertension especially in the more advanced stages (ESH/ESC 2 and 3 stage). Factors responsible for elevated blood viscosity in patients with arterial hypertension include elevated hematocrite values and hyperfibrynogenemia. According to Poiseuille’s law, blood viscosity increases systemic blood pressure via increased vascular resistance. On the other hand blood viscosity is necessary for shear stress forces development between blood and vascular wall. Shear stress acts on vascular endothelium where increases the synthesis of vasodilators (mechanotransduction). The role of blood viscosity in blood pressure regulation is composite. Pathological increase in blood viscosity is responsible for hypertensive complications and remains in strong correlation with total mortality among hypertensive patients. The influence on blood viscosity can be important in antihypertensive therapy. The influence of new antihypertensive drugs on blood viscosity is considered to be positive. However, results from the research carried out up to now need to be confirmed in prospective randomized clinical trials

The role of the blood viscosity in the pathogenesis of the arterial hypertension

Lepkość krwi jest jej podstawową własnością fizyczną, wyrażającą opór przeciwko płynięciu i określającą warunki przepływu w całym układzie naczyniowym. Podlega ona wpływom zewnętrznym (temperatury, prędkości przepływu), w największym jednak stopniu jest determinowana składem krwi (wartością hematokrytu, własnościami krwinek czerwonych, składem białek osocza). Lepkość krwi stała się najpierw obiektem zainteresowania w schorzeniach hematologicznych. Dlatego znaczenie patologii lepkości jest tutaj najlepiej zbadane. Złożone zaburzenia hemoreologiczne są jednak obserwowane również w licznych chorobach układu sercowo-naczyniowego. Podkreśla się ich znaczenie w patogenezie miażdżycy i w rozwoju powikłań sercowo-naczyniowych, w cukrzycy, zespole metabolicznym oraz w zaburzeniach gospodarki lipidowej. Nadciśnienie tętnicze jest powszechnie uważane za jednostkę chorobową, w której zaburzenia lepkości są stałym elementem obrazu klinicznego, zwłaszcza w jej bardziej zaawansowanych postaciach. Do czynników odpowiedzialnych za podwyższoną lepkość krwi u chorych z nadciśnieniem tętniczym zalicza się w pierwszej kolejności podwyższoną wartość hematokrytu i hiperfibrynogenemię. Lepkość krwi, według prawa Poiseuille’a, przez wzrost oporów przepływu podwyższa ciśnienie systemowe. Jednak, będąc podstawowym warunkiem wystąpienia sił naprężenia ścinającego (shear stress) oddziałujących na śródbłonek naczyniowy, odpowiada również za pobudzenie go do produkcji substancji naczyniorozszerzających (mechanotransdukcja). Rola lepkości krwi w regulacji ciśnienia tętniczego jest zatem złożona. Patologiczny wzrost lepkości krwi usposabia do rozwoju powikłań narządowych nadciśnienia, sama zaś lepkość wykazuje silny pozytywny związek ze śmiertelnością całkowitą chorych z nadciśnieniem tętniczym. Obniżenie lepkości krwi w przebiegu nadciśnienia tętniczego jest potencjalnie ważnym kierunkiem działań terapeutycznych. Wpływ nowych leków przeciwnadciśnieniowych na lepkość krwi jest oceniany jako korzystny. Niemniej dotychczasowe wyniki wymagają potwierdzenia w prospektywnych, randomizowanych badaniach klinicznych.Blood viscosity, the principal physical property of each fluid, is the force acting against the flow which defines the flow conditions in whole circulatory system. Blood viscosity is influenced by external factors like temperature, flow velocity and oscillations but mainly depends on blood itself i. e. the value of hematocrite, red blood cell deformability and plasma proteins composition. Hematology was the first branch of medicine interested in blood viscosity thus blood viscosity disturbances are most widely described in hematological disorders. Composite haemorheologic disturbances are observed in numerous cardiovascular diseases too. Importance of the blood viscosity is emphasized in the pathogenesis of atherosclerosis, and its cardio-vascular complications including acute myocardial infarction and ischaemic stroke as well as in diabetes, metabolic syndrome and hyperlipidemia. Blood viscosity disturbances are commonly considered as clinical steady components of the arterial hypertension especially in the more advanced stages (ESH/ESC 2 and 3 stage). Factors responsible for elevated blood viscosity in patients with arterial hypertension include elevated hematocrite values and hyperfibrynogenemia. According to Poiseuille’s law, blood viscosity increases systemic blood pressure via increased vascular resistance. On the other hand blood viscosity is necessary for shear stress forces development between blood and vascular wall. Shear stress acts on vascular endothelium where increases the synthesis of vasodilators (mechanotransduction). The role of blood viscosity in blood pressure regulation is composite. Pathological increase in blood viscosity is responsible for hypertensive complications and remains in strong correlation with total mortality among hypertensive patients. The influence on blood viscosity can be important in antihypertensive therapy. The influence of new antihypertensive drugs on blood viscosity is considered to be positive. However, results from the research carried out up to now need to be confirmed in prospective randomized clinical trials

The High-Acceptance Dielectron Spectrometer HADES

HADES is a versatile magnetic spectrometer aimed at studying dielectron production in pion, proton and heavy-ion induced collisions. Its main features include a ring imaging gas Cherenkov detector for electron-hadron discrimination, a tracking system consisting of a set of 6 superconducting coils producing a toroidal field and drift chambers and a multiplicity and electron trigger array for additional electron-hadron discrimination and event characterization. A two-stage trigger system enhances events containing electrons. The physics program is focused on the investigation of hadron properties in nuclei and in the hot and dense hadronic matter. The detector system is characterized by an 85% azimuthal coverage over a polar angle interval from 18 to 85 degree, a single electron efficiency of 50% and a vector meson mass resolution of 2.5%. Identification of pions, kaons and protons is achieved combining time-of-flight and energy loss measurements over a large momentum range. This paper describes the main features and the performance of the detector system

External validation of VO2max prediction models based on recreational and elite endurance athletes

In recent years, numerous prognostic models have been developed to predict VO2max. Nevertheless, their accuracy in endurance athletes (EA) stays mostly unvalidated. This study aimed to compare predicted VO2max (pVO2max) with directly measured VO2max by assessing the transferability of the currently available prediction models based on their R$^{2}$, calibration-in-the-large, and calibration slope. 5,260 healthy adult EA underwent a maximal exertion cardiopulmonary exercise test (CPET) (84.76% male; age 34.6±9.5 yrs.; VO2max 52.97±7.39 mL·min$^{-1}$·kg$^{-1}$, BMI 23.59±2.73 kg·m$^{-2}$). 13 models have been selected to establish pVO2max. Participants were classified into four endurance subgroups (high-, recreational-, low- trained, and “transition”) and four age subgroups (18–30, 31–45, 46–60, and ≥61 yrs.). Validation was performed according to TRIPOD guidelines. pVO2max was low-to-moderately associated with direct CPET measurements (p>0.05). Models with the highest accuracy were for males on a cycle ergometer (CE) (Kokkinos R$^{2}$ = 0.64), females on CE (Kokkinos R$^{2}$ = 0.65), males on a treadmill (TE) (Wasserman R$^{2}$ = 0.26), females on TE (Wasserman R$^{2}$ = 0.30). However, selected models underestimated pVO2max for younger and higher trained EA and overestimated for older and lower trained EA. All equations demonstrated merely moderate accuracy and should only be used as a supplemental method for physicians to estimate CRF in EA. It is necessary to derive new models on EA populations to include routinely in clinical practice and sports diagnostic

Reconstruction of primary vertices at the ATLAS experiment in Run 1 proton–proton collisions at the LHC

This paper presents the method and performance of primary vertex reconstruction in proton–proton collision data recorded by the ATLAS experiment during Run 1 of the LHC. The studies presented focus on data taken during 2012 at a centre-of-mass energy of √s=8 TeV. The performance has been measured as a function of the number of interactions per bunch crossing over a wide range, from one to seventy. The measurement of the position and size of the luminous region and its use as a constraint to improve the primary vertex resolution are discussed. A longitudinal vertex position resolution of about 30μm is achieved for events with high multiplicity of reconstructed tracks. The transverse position resolution is better than 20μm and is dominated by the precision on the size of the luminous region. An analytical model is proposed to describe the primary vertex reconstruction efficiency as a function of the number of interactions per bunch crossing and of the longitudinal size of the luminous region. Agreement between the data and the predictions of this model is better than 3% up to seventy interactions per bunch crossing

Search for dark matter produced in association with bottom or top quarks in √s = 13 TeV pp collisions with the ATLAS detector

A search for weakly interacting massive particle dark matter produced in association with bottom or top quarks is presented. Final states containing third-generation quarks and miss- ing transverse momentum are considered. The analysis uses 36.1 fb−1 of proton–proton collision data recorded by the ATLAS experiment at √s = 13 TeV in 2015 and 2016. No significant excess of events above the estimated backgrounds is observed. The results are in- terpreted in the framework of simplified models of spin-0 dark-matter mediators. For colour- neutral spin-0 mediators produced in association with top quarks and decaying into a pair of dark-matter particles, mediator masses below 50 GeV are excluded assuming a dark-matter candidate mass of 1 GeV and unitary couplings. For scalar and pseudoscalar mediators produced in association with bottom quarks, the search sets limits on the production cross- section of 300 times the predicted rate for mediators with masses between 10 and 50 GeV and assuming a dark-matter mass of 1 GeV and unitary coupling. Constraints on colour- charged scalar simplified models are also presented. Assuming a dark-matter particle mass of 35 GeV, mediator particles with mass below 1.1 TeV are excluded for couplings yielding a dark-matter relic density consistent with measurements