49 research outputs found

    Objawy otolaryngologiczne u chorych leczonych z powodu chor贸b przenoszonych przez kleszcze

    Get PDF
    Wst臋p: Choroby przenoszone przez kleszcze sta艂y si臋 w ci膮gu kilkunastu ostatnich lat bardzo powa偶nym problemem. Najbardziej rozpowszechnionymi s膮 borelioza oraz kleszczowe zapalenie m贸zgu (KZM). W ostatnim czasie znacz膮co ro艣nie r贸wnie偶 liczba zaka偶e艅 patogenami z rodzaju Bartonella, Babesia, Anaplasma, Brucella i in. Podobie艅stwo objaw贸w chor贸b odkleszczowych do objaw贸w innych chor贸b jest powa偶nym wyzwaniem diagnostycznym. Materia艂y i metody: Badaniem obj臋to grup臋 216 chorych w wieku 18鈥55 lat, zg艂aszaj膮cych si臋 na wizyt臋 w poradni otolaryngologicznej z powodu chor贸b odkleszczowych w latach 2014鈥2016. Chorzy mieli zdiagnozowan膮 borelioz臋 i koinfekcje, a g艂贸wnymi testami potwierdzaj膮cymi obecno艣膰 tych chor贸b by艂y testy: ELISA, Western-Blot oraz badanie KKI (kr膮偶膮ce kompleksy immunologiczne). Wyniki: Spo艣r贸d 216 chorych wyodr臋bniono grup臋 162 pacjent贸w manifestuj膮cych objawy otolaryngologiczne. G艂贸wnym objawem zg艂aszanym przez pacjent贸w by艂y uci膮偶liwe szumy uszne (76,5%) 鈥 w przewa偶aj膮cej mierze wysokocz臋stotliwo艣ciowe, zawroty g艂owy i zaburzenia r贸wnowagi (53,7%), b贸le g艂owy (39%), niedos艂uch odbiorczy jednostronny (16,7%). W艣r贸d badanych opr贸cz boreliozy zaobserwowano r贸wnie偶 obecno艣膰 innych chor贸b odkleszczowych. Najliczniejsz膮 grup臋 stanowili pacjenci zaka偶eni bakteriami z rodzaju Bartonella henselae (33,4%) oraz Bartonella quintana (13%). Dyskusja: Objawy otolaryngologiczne s膮 cz臋st膮 manifestacj膮 chor贸b przenoszonych przez kleszcze. Najcz臋艣ciej wyst臋puj膮 w przebiegu boreliozy oraz zaka偶e艅 bakteriami z rodzaju Bartonella spp. Objawy ze strony narz膮d贸w g艂owy i szyi najcz臋艣ciej wyst臋puj膮 w przebiegu przewlek艂ego procesu chorobowego. 艢wiadczy o tym zdecydowana przewaga przeciwcia艂 IgG i antygenu VlsE w grupie badanych chorych

    Rehabilitation after surgical treatment of retrobulbar tumors

    Get PDF
    The authors propose a set of rehabilitation exercises concerning the muscles which are responsible for movement of the eyeball. After surgical treatments of retrobulbar tumors, the function of the eyeball muscles is often inadequate. Some compensation should be created at the level of the central nervous system, which means trigging adaptation, substitution and habituation. The exercises should be started just after the patient is awakened: first in the horizontal position, then sitting position and finally standing position. The highest number of exercises should be done in the direction of extreme diplopi

    Terapia radioizotopowa 131-MIBG z艂o艣liwych guz贸w chromoch艂onnych i przyzwojak贸w 鈥 badanie jednoo艣rodkowe

    Get PDF
    Introduction: Pheochromocytomas and paragangliomas are rare tumors deriving from chromaffin cells of adrenal medulla or paraganglia. They are usually benign but 10-35% of them present malignant behavior. The aim of the study was to evaluate the efficacy and safety of 131-I MIBG therapy in malignant pheochromocytoma /paraganglioma patients (MPPGL). Material and methods: 18 patients (7 women and 11 men) were included in this study. Between 2002 and 2016 they underwent 131-I MIBG therapy because of MPPGL and their medical data were analyzed retrospectively. Clinical indications for the treatment included progressive disease or massive tissue involvement independently from disease progression. Tumor response for the first time was assessed 3 months after the last treatment according to Response Evaluation Criteria in Solid Tumors criteria and by 131-I MIBG scans. Results: The mean single dose used was 7.25 GBq (196 mCi) and mean cumulative dose 33.08 GBq ( 894 mCi). In 2 (11%) patients complete tumor response was achieved. In 1 (6%) patient partial response was obtained. In 13 (72%) patients stable disease was observed. In 2 (11%) patients progression was diagnosed three months after treatment discontinuation. In the whole studied group the progression free survival time was 85 months and overall 5-year survival was 87%. Conclusions: Radionuclide treatment with use of 131-I MIBG may be effective form of palliative treatment for patients with inoperative neoplasm spread, progressive disease or patients requiring alleviation of symptoms. Wst臋p: Guzy chromoch艂onne i przyzwojaki s膮 rzadkimi guzami wywodz膮cymi si臋 z tkanki chromoch艂onnej rdzenia nadnerczy i cia艂ek przyzwojowych. Zwykle s膮 to nowotwory 艂agodne, jednak w 10鈥35% mog膮 prezentowa膰 potencja艂 z艂o艣liwy. Celem pracy by艂a ocena skuteczno艣ci i bezpiecze艅stwa leczenia radioizotopowego 131-I MIBG w z艂o艣liwych guzach chromoch艂onnych i przyzwojakach poddawanych terapii w pojedynczym o艣rodku onkologicznym. Materia艂 i metody: Do badania w艂膮czono 18 pacjent贸w (7 kobiet, 11 m臋偶czyzn). Dokumentacja medyczna pacjent贸w ze z艂o艣liwymi guzami chromoch艂onnymi i przyzwojakami, kt贸rzy zostali poddani leczeniu radioizotopowemu 131-I MIBG w latach 2002鈥2016 zosta艂a przeanalizowana retrospektywnie. Kliniczne wskazania do terapii obejmowa艂y progresj臋 choroby (5 pacjent贸w), du偶膮 mas臋 nowotworu niezale偶nie od dynamiki choroby (13 pacjent贸w). Odpowied藕 na leczenie oceniano po raz pierwszy po 3 miesi膮cach przy u偶yciu tomografii komputerowej wed艂ug kryteri贸w Response Evaluation Criteria in Solid Tumors oraz scyntygrafii 131-MIBG. Wyniki: 艢rednia pojedyncza dawka radiofarmaceutyku zastosowana podczas leczenia wynosi艂a 7,25 GBq (196 mCi), 艣rednia skumulowana 33,08 GBq (894 mCi). 艢redni czas obserwacji pacjent贸w po leczeniu wynosi艂 78 miesi臋cy (zakres: 7鈥197 mies.). U 2 pacjent贸w (11%) uzyskano ca艂kowit膮 remisj臋, u 1 pacjenta (6%) cz臋艣ciow膮 remisj臋, a u 13 pacjent贸w (72%) obserwowano stabiln膮 chorob臋. U 2 pacjent贸w (11%) 3 miesi膮ce po zako艅czeniu leczenia potwierdzono progresj臋 choroby. W ca艂ej analizowanej grupie czas wolny do progresji wyni贸s艂 85 miesi臋cy, a 5-letnie prze偶ycie 87%. Wnioski: Leczenie radioizotopowe z u偶yciem 131-I MIBG mo偶e by膰 efektywn膮 metod膮 leczenia paliatywnego z艂o艣liwych guz贸w chromoch艂onnych lub przyzwojak贸w w przypadku choroby nieoperacyjnej, rozsianej, z potwierdzon膮 progresj膮, czy te偶 u pacjent贸w wymagaj膮cych leczenia objawowego

    Cz臋sto艣膰 wyst臋powania mutacji somatycznych RAS w raku rdzeniastym tarczycy 鈥 analiza populacji polskiej

    Get PDF
    Introduction: Somatic RET mutations are detectable in two-thirds of sporadic cases of medullary thyroid cancer (MTC). Recent studies reported a high proportion of RAS somatic mutations in RET negative tumours, which may indicate RAS mutation as a possible alternative genetic event in sporadic MTC tumorigenesis. Thus, the aim of the study was to evaluate the frequency of somatic RAS mutations in sporadic medullary thyroid cancer in the Polish population and to relate the obtained data to the presence of somatic RET mutations.Material and methods: Somatic mutations (RET, RAS genes) were evaluated in 78 snap-frozen MTC samples (57 sporadic and 21 hereditary) by direct sequencing. Next, three randomly selected RET-negative MTC samples were analysed by the next generation sequencing.Results: RAS mutation was detected in 26.5% of 49 sporadic MTC tumours. None of all the analysed samples showed N-RAS mutation. When only RET-negative samples were considered, the prevalence of RAS mutation was 68.7%, compared to 6% observed in RET-positive samples. Most of these mutations were located in H-RAS codon 61 (72%). None of 21 hereditary MTC samples showed any RAS mutations.Conclusions: RAS mutations constitute a frequent molecular event in RET-negative sporadic medullary thyroid carcinoma in Polish patients. However, their role in MTC tumorigenesis remains unclear. (Endokrynol Pol 2015; 66 (2): 121鈥125)Wst臋p: Somatyczne mutacje proto-onkogenu RET wykrywane s膮 w trzech czwartych wszystkich sporadycznych rak贸w rdzeniastych tarczycy (MTC). Ostatnie badania wykaza艂y, 偶e mutacja genu RAS jest r贸wnie偶 cz臋stym wydarzeniem w sporadycznych guzach MTC, co mo偶e oznacza膰, 偶e mutacje gen贸w z rodziny RAS s膮 alternatywnym wydarzeniem molekularnym w kancerogezie sporadycznej postaci tego raka. Z tego wzgl臋du celem niniejszej pracy by艂o oszacowanie cz臋sto艣ci wyst臋powania mutacji gen贸w RAS w sporadycznym raku rdzeniastym tarczycy w populacji polskiej i odniesieniu cz臋sto艣ci ich wyst臋powania do obecno艣ci mutacji somatycznych proto-onkogenu RET.Materia艂 i metody: Materia艂 do bada艅 stanowi艂o 78 fragment贸w guza raka rdzeniastego tarczycy (57 pr贸bek postaci sporadycznej i 21 dziedzicznej MTC). Analizowano mutacje genu RET, H-RAS, K-RAS i N-RAS metod膮 bezpo艣redniego sekwencjonowania a tak偶e 3 pr贸bki raka sporadycznego, wybrane losowo, zosta艂y zeskwencjonowane metod膮 g艂臋bokiego sekwencjonowania (Illumina).Wyniki: Mutacj臋 gen贸w RAS wykryto w 26,5% z 49 przeanalizowanych guz贸w sporadycznej postaci MTC. Natomiast, gdy tylko brano pod uwag臋 pr贸bki RET-negatywne, cz臋sto艣膰 wyst臋powania mutacji gen贸w RAS wynosi艂a 68,7% w por贸wnaniu z 6% obserwowanych w guzach RET-pozytywnych. Nie wykryto, w 偶adnej z pr贸bek, mutacji genu N-RAS. Najcz臋艣ciej wykrywan膮 mutacj膮 by艂a zmiana w kodonie 61 genu H-RAS (72%). Nie wykryto mutacji gen贸w RAS w 偶adnej z pr贸bek dziedzicznego guza raka tarczycy.Wnioski: Mutacje somatyczne gen贸w RAS s膮 cz臋stym wydarzeniem obserwowanym w RET-negatywnych sporadycznych rakach rdzeniastych tarczycy w populacji polskiej. Jednak偶e rola tych mutacji w rozwoju rdzeniastego raka tarczycy nie jest do ko艅ca poznana. (Endokrynol Pol 2015; 66 (2): 121鈥125

    COVID-19 pandemic and allergen immunotherapy-an EAACI survey

    Get PDF
    Background As in many fields of medical care, the coronavirus disease 2019 (COVID-19) resulted in an increased uncertainty regarding the safety of allergen immunotherapy (AIT). Therefore, the European Academy of Allergy and Clinical Immunology (EAACI) aimed to analyze the situation in different countries and to systematically collect all information available regarding tolerability and possible amendments in daily practice of sublingual AIT (SLIT), subcutaneous AIT (SCIT) for inhalant allergies and venom AIT. Methods Under the framework of the EAACI, a panel of experts in the field of AIT coordinated by the Immunotherapy Interest Group set-up a web-based retrospective survey (SurveyMonkey(R)) including 27 standardized questions on practical and safety aspects on AIT in worldwide clinical routine. Results 417 respondents providing AIT to their patients in daily routine answered the survey. For patients (without any current symptoms to suspect COVID-19), 60% of the respondents informed of not having initiated SCIT (40% venom AIT, 35% SLIT) whereas for the maintenance phase of AIT, SCIT was performed by 75% of the respondents (74% venom AIT, 89% SLIT). No tolerability concern arises from this preliminary analysis. 16 physicians reported having performed AIT despite (early) symptoms of COVID-19 and/or a positive test result for severe acute respiratory syndrome coronavirus 2 (SARS-CoV-2). Conclusions This first international retrospective survey in atopic diseases investigated practical aspects and tolerability of AIT during the COVID-19 pandemic and gave no concerns regarding reduced tolerability under real-life circumstances. However, the data indicate an undertreatment of AIT, which may be temporary, but could have a long-lasting negative impact on the clinical care of allergic patients.Peer reviewe

    Interdyscyplinarna opieka nad pacjentem z chorob膮 nowotworow膮

    Get PDF
    Praca recenzowana / peer-reviewed paperZ przyjemno艣ci膮 przekazujemy Pa艅stwu kolejny tom monografii Interdyscyplinarna opieka nad pacjentem z chorob膮 nowotworow膮, kt贸ra powsta艂a przy wsp贸艂pracy Polskiego Stowarzyszenia Piel臋gniarek Onkologicznych z Wydzia艂em Zdrowia i Nauk Medycznych Krakowskiej Akademii im. Andrzeja Frycza Modrzewskiego. Problematyka przedstawiona w publikacji dotyczy wieloaspektowej opieki nad chorym na nowotw贸r. Opracowania s膮 doniesieniami z bada艅 naukowych, w kt贸rych autorzy przedstawiaj膮 wnioski i kierunki dzia艂a艅 dla praktyk贸w. R贸wnie du偶膮 warto艣膰 maj膮 rozdzia艂y, w kt贸rych praktycy dziel膮 si臋 swoj膮 wiedz膮 i do艣wiadczeniem z pracy z chorymi i ich rodzinami. Tematyka monografi i dotyczy m.in.: edukacji zdrowotnej, komunikowania si臋, opieki nad chorym poddawanym chemioterapii, leczeniu chirurgicznemu, radioterapii i rehabilitacji. Pragniemy, aby ta ksi膮偶ka swoj膮 merytoryczn膮 zawarto艣ci膮 sta艂a si臋 istotnym wk艂adem w uczczenie tak wa偶nych dla piel臋gniarstwa rocznic, obchodzonych w 2011 r
    corecore