Burnout among surgeons before and during the SARS-CoV-2 pandemic: an international survey

Background: SARS-CoV-2 pandemic has had many significant impacts within the surgical realm, and surgeons have been obligated to reconsider almost every aspect of daily clinical practice. Methods: This is a cross-sectional study reported in compliance with the CHERRIES guidelines and conducted through an online platform from June 14th to July 15th, 2020. The primary outcome was the burden of burnout during the pandemic indicated by the validated Shirom-Melamed Burnout Measure. Results: Nine hundred fifty-four surgeons completed the survey. The median length of practice was 10 years; 78.2% included were male with a median age of 37 years old, 39.5% were consultants, 68.9% were general surgeons, and 55.7% were affiliated with an academic institution. Overall, there was a significant increase in the mean burnout score during the pandemic; longer years of practice and older age were significantly associated with less burnout. There were significant reductions in the median number of outpatient visits, operated cases, on-call hours, emergency visits, and research work, so, 48.2% of respondents felt that the training resources were insufficient. The majority (81.3%) of respondents reported that their hospitals were included in the management of COVID-19, 66.5% felt their roles had been minimized; 41% were asked to assist in non-surgical medical practices, and 37.6% of respondents were included in COVID-19 management. Conclusions: There was a significant burnout among trainees. Almost all aspects of clinical and research activities were affected with a significant reduction in the volume of research, outpatient clinic visits, surgical procedures, on-call hours, and emergency cases hindering the training. Trial registration: The study was registered on clicaltrials.gov "NCT04433286" on 16/06/2020

Παθογεννητικοί παράγοντες στην αποτυχία εμφύτευσης στην εξωσωματική γονιμοποίηση

Η αποτυχία εμφύτευσης στην εξωσωματική γονιμοποίηση αποτελεί ένα μείζον και πολυπαραγοντικό πρόβλημα για τις σύγχρονες τεχνικές υποβοηθούμενης αναπαραγωγής και αποτελεί στοίχημα για τον μαιευτήρα-γυναικολόγο, τον εμβρυολόγο και τους ειδικούς στην εξωσωματική γονιμοποίηση ώστε να εντοπίσουν και να αποκαταστήσουν την αιτία της αποτυχίας, προκειμένου να επιτευχθεί ο στόχος της πολυπόθητης για το ζευγάρι εγκυμοσύνης. Πολλοί παράγοντες έχουν ενοχοποιηθεί για την αποτυχία εμφύτευσης μετά από εξωσωματική γονιμοποίηση, οι οποίοι μπορούν να ταξινομηθούν σε παράγοντες μητρικής προέλευσης, εμβρυϊκής προέλευσης, παράγοντες που σχετίζονται με κακό συγχρονισμό εμβρύου και ενδομητρίου, παράγοντες εργαστηρίου και σε άλλους παράγοντες. Πιο συγκεκριμένα, έχουν ενοχοποιηθεί συγγενείς και επίκτητες ανατομικές διαταραχές της ενδομητρικής κοιλότητας, ανεπαρκές πάχος ενδομητρίου κατά την εμβρυομεταφορά, ενδοκρινικές διαταραχές, λοιμώξεις της μητέρας και συστηματικά νοσήματα, ανοσολογικοί και θρομβοφιλικοί παράγοντες, χρωμοσωμικές ανωμαλίες των εμφυτευόμενων εμβρύων προερχόμενες είτε από τους γαμέτες, είτε από το αναπτυσσόμενο έμβρυο, διαταραχές στην αλληλεπίδραση εμφυτευόμενου εμβρύου και επιφάνειας ενδομητρίου, τραυματική ή δυσχερής εμβρυομεταφορά, σφάλμα τεχνικής εμβρυομεταφοράς ή εσφαλμένο πρωτόκολλο ωοθηκικής διέγερσης και άλλες διαταραχές. Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι η λεπτομερής ανασκόπηση των παθογενετικών παραγόντων που έχουν συνδεθεί με την αποτυχία εμφύτευσης των εμβρύων μέσω εξωσωματικής γονιμοποίησης, ώστε να εξαχθούν χρήσιμα συμπεράσματα σχετικά με τις στρατηγικές που θα πρέπει να ακολουθούνται για να τεκμηριωθούν οι ιατρικές παρεμβάσεις που θα βοηθήσουν ουσιαστικά τα ζευγάρια αυτά να τεκνοποιήσουν.Implantation failure in in vitro fertilization is a multifactorial problem for the modern techniques used in assisted reproduction and is quite challenging for the obstetrician-gynecologist, embryologist and in vitro fertilization specialists. There are many factors accountable for these events, which can be classified as factors that include the mother, the fetus and factors related to wrong synchronization between embryo and endometrium, laboratory factors etc. The purpose of this study is to thoroughly review the pathogenetic factors related to implantation failure in in vitro fertilization, so that it is possible to exclude some useful conclusions about the strategies that need to be followed in order to substantially help the affected couples