Retrospective evaluation of the autoacoustic emission test and auditory brainstem response in risky newborns

Introduction: The early development of the sense of hearing in the baby affects both language and language development considerably, as well as emotional, social and mental development. Hearing loss, which higher in newborns with risk factors, is 1-2% incidence in 1000 live births. Evoked Otoacoustic Emissions (EOAE) and Auditory Brainstem Response (ABR) methods are used in neonatal hearing screenings. We aimed to evaluate the EOAE and ABR results of the newborns in this study and the comparison of the two tests. Methods: Between January 2011 and July 2011, 104 newborns with a high-risk factor in our hospital were evaluated retrospectively. Results: The risk factors for the congenital anomaly, be in intensive care and neonatal hyperbilirubinemia, were found to be statistically significantly higher in the Hearing Loss group (+) than in the Hearing Loss group (-). In logistic regression analysis, it was determined that neonatal hyperbilirubinemia was a significant risk factor for hearing loss. Discussion and Conclusion: Our findings contributed to the national data and our findings suggest that neonatal hyperbilirubinemia increases the risk of hearing loss

The Influence of Management Style Perceptions on Burnout Levels of Employees at 4 and 5 Stars Hotels in Canakkale

Aldoğan Şenol, Funda, ( Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi Turizm Fakültesi Seyahat İşletmeciliği ve Turizm Rehberliği Bölümü) ; Diker, Oğuz, (Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi, Turizm Fakültesi, Konaklama İşletmeciliği Bölümü) ; Atay, Lütfi, (Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi Turizm Fakültesi Seyahat İşletmeciliği ve Turizm Rehberliği Bölümü)Tükenmişlik, çalışma hayatında hem bireysel performansı hem de örgüt performansı olumsuz yönde etkileyen bir sendromdur. Tükenmişlik sendromu yaşayan çalışanlar, kendilerine atfedilen sorumlulukları yerine getirmemekte ve müşterilere karşı tutumlarında olumsuz davranışlar sergilemektedir. Bireysel motivasyon başta olmak üzere takım ve grup motivasyonları, çalışanların işe ve örgüte bağlılıkları, devamsızlık, işe geç kalma, kaytarma, işten ayrılma niyeti ile işten ayrılma gibi örgütsel faktöre doğrudan etki eden tükenmişlik sendromu yöneticiler için pozitif performansın sağlanması adına çözümlenmesi gereken temel sorunlardan birisidir. Bu çalışmanın amacı otel çalışanlarının algıladıkları yönetim tarzları ile tükenmişlik düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesidir. Bu amaç doğrultusunda Çanakkale ilindeki 4 ve 5 yıldızlı otellerde çalışan 411 katılımcıya anket uygulanmıştır. Araştırma sonuçlarına göre algılanan demokratik ve paternalist yönetim tarzlarının otel çalışanlarının tükenmişlik düzeyini azalttığı, otoriter ve tam serbesti yönetim tarzlarının ise otel çalışanlarının tükenmişlik düzeyini arttırdığı belirlenmiştir. Araştırma sonuçlarından yola çıkarak algılanan yönetim tarzları ile çalışanların tükenmişlik düzeyi arasında anlamlı bir ilişkinin söz konusu olduğu görülmektedir. Otel işletmelerinde çalışanların motivasyon düzeylerinin yüksek olması örgütsel bağlılıklarının, verimliliklerinin ve iş tatminlerinin artmasına yardımcı olacaktır. Yöneticilerin bu nedenlerden dolayı çalışanlarının tükenmişlik düzeylerini en aza indirmek amacıyla olumlu yönetim tarzları sergilemesi gerekmektedir. Bu araştırma Çanakkale ilinde faaliyet gösteren 4 ve 5 yıldızlı otel çalışanları üzerinde gerçekleştirilmiştir. Bu doğrultuda araştırmanın dâhil edilmediği diğer illerde ve konaklama işletmelerinde daha derinlemesine araştırmaların yapılması ve yapılacak araştırmalar arasında karşılaştırma yapma olanağı sunması açısından ilgili kişi, kurum ve kuruluşlar açısından faydalı olacaktır. Ayrıca çatışma yönetim tarzı, paylaşımcı yönetim tarzı gibi araştırmada yer almayan yönetim tarzlarının otel çalışanlarının tükenmişlik düzeyleri üzerine etkisi gelecek araştırmalarda yer alabilirBurnout is a syndrome that affects both individual performance and organizational performance negatively in working life. Employees who experience burnout syndrome show negative behaviors in their responsibilities attributed to them and their attitudes towards customers. Burnout syndrome, which has a direct affect on internal motivation in particular; as well as on other structural factors such as team and group motivation, employee’s commitment to work and the organization, absence, tardiness, slacking and intention of leaving work as well as decision of leaving work, is one of the primary issues that managers must resolve in order to ensure positive performance. The aim of the study is to determine the relationship between perceived management style and burnout level of Hotel employees. In this context, the survey was conducted to 411 hotel employees who work 4 and 5 star hotel in Çanakkale. As a result of the study, perceived democratic and paternalist management styles decrease the burnout level of hotel employees, authoritarian and laissez-faire management styles increase the hotel employees’ burnout level. Hotels should show care to psychological conditions of their staff to ensure their high motivational level, job satisfaction, increased organizational commitment and productivity. A positive management style should be demonstrated in order to minimize burnout levels. This research has been conducted on the hotel staff who work in four and five-star hotels in Çanakkale. This research will be significant for enabling individuals and organizations to carry out in-depth research and to offer a possibility to make a comparison between the future research to be made in different hotels and cities which this research did not include. The effect of the burnout levels on the hotel staff such as conflict management style, and a participative management style which this research also did not include could be within the scope of the future research

Evaluation of demographic features, clinical and laboratory findings of probable cases with Crimean-Congo hemorrhagic fever

Amaç: Biz, 2007-2009 yılları arasında Kırım Kongo Kanamalı Ateş Hastalığı riski taşıyan, kene tarafından ısırılarak kliniğimize getirilen çocukları semptomlar, demografik özellikler ve laboratuvar bulguları açısından değerlendirmeyi amaçladık. Materyal ve metod: Bu çalışmaya, kene tarafından ısırılmış yaşları 0-14 yaş arası olan 32 erkek ve 31 kız çocuğu alınmıştır. Kız çocuklar için ortalama yaş aralığı 3,92 ± 2.75, erkek çocuklar için ise 4,42 ± 2.77 yaş idi. Başvuru semptomları, hematolojik bulgular (hemogram, AST, ALT, INR, PT ) ve hastalığın sonucu değerlendirildi. Bulgular: Kliniğimize yatırılarak, takip ve tedavi edilen çocuklarda 3-10 günlük inkübasyon dönemini takiben akut başlangıçlı ateş en sık görülen semptomdu. Ateşi baş ağrısı, myalji, artralji, iştahsı zlık, güçsüzlük gibi nonspesifik semptomlar takip etti. Laboratuvar bulgularında lökositoz, düşük hemoglobin ve hematokrit değerleri, yüksek AST, uzamış PT ve trombositopeni görüldü. Tüm çocuklarda tam iyileşme sağlandı. Sonuç: 2007-2009 salgınlarında, Kırım Kongo Kanamalı Ateşi etkeni olan Hyalomma cinsi kenenin İstanbul daki olgulardan sorumlu olmadığını gözledik. Kırım Kongo Kanamalı Ateşi epidemiyolojisi ve yayılımını; iklim, çevresel etmenler ve kişilerin alışkanlıkları gibi faktörler etkilediğinden, halkın bilinçlendirilmesini içeren kene kontrol ve korunma stratejilerinin farkında olmalıyız.Objective: We aimed to evaluate the symptoms, demographic features and laboratory findings of children who were bited by ticks and taken to our clinic with risk assessment of Crimean- Congo Hemorrhagic Fever (CCHF) between 2007- 2009 years. Materials and methods: This study included 32 male and 31 female children aged between 0 and 14 years old who were bited by ticks. The mean ages were 3.92 ± 2.75 years for girls and 4.42 ± 2,77 years for boys. Presenting symptoms, haematological manifestations (hemogram, AST, ALT, INR, PT ) and outcome of the disease were evaluated. Results: Following an incubation period of 3-10 days, acute- onset fever was the most commonly seen symptom among our hospitalized children. Nonspesific symptoms such as headache, myalgia, arthalgia, nausea, weakness followed the fever. Laboratory findings revealed leucocytosis, decreased hemoglobin and haematocrit levels, elevated AST, prolonged prothrombin time and thrombocytopenia. Full recovery was obtained in all children without any fatal outcome. Conclusion: We experienced that, the vector for CCHF, the Hyalomma tick was not present in ‹stanbul between 2007-2009 outbreaks. Since climate, environmental factors and human behaviour influence CCHF epidemiology and spread, whe should be aware of tick-control and prevention strategies including public education

The effects of antiepileptic therapies on se-rum lipid levels in childhood

Amaç: Biz bu çalışmayı, epileptik çocukların uzun süreli izleminde uygulanan antiepileptik tedavinin, lipid profiline etkisini araştırmak için yaptık. Materyal Metod: Bu çalışma, yaşları 2.5 ile 14 yaş arası değişen 56 çocuğu kapsamaktadır. Bunların ,ortalama yaş aralığı 8.71±3.3 yaştır. Çocukların 24’ü kız, 32’si erkektir. Çalışmaya alınan 19 çocuk generalize epilepsi, 37’si parsiyel epilepsi geçirmişti. Karbamazepin kullanan 16 çocuk grup I’i, okskarbazepin kullanan 21 çocuk grup II’yi, sodyum valproat kullanan 19 çocuk grup III’ü oluşturdu. Tedavinin başlangıcında, 3., 6. ve 12. aylarında, venöz kan alınarak serum kolesterol, VLDL, LDL, HDL, trigliserit seviyeleri bakıldı. Bulgular: Gruplar arasında başlangıç, 3., 6. ve 12. serum total kolesterol, VLDL, LDL, HDLve trigliserit seviyeleri açısından anlamlı farklılık bulunmadı. Sonuç: Oniki ay boyunca uygulanan antiepileptik tedavi, gruplar arasında lipid seviyeleri ( kolesterol, HDL, LDL, VLDL, trigliserit )üzerine anlamlı değişiklik göstermedi. Bir yıllık,izlemde serum lipid seviyelerinin etkilenmediği sonucuna vardık.Objective: We performed this study, in order to investigate the effects of antiepileptic therapies on serum lipid levels during long term follow- up of epileptic children. Material and Method: This study included 56 children, whose ages were 8.71±3.3 years. Twentyfour of children were female and 32 of whom were male. When 19 children had generalize epilpsies, 37 had parsiyel ones. Carbamazepin has been experienced on 16 ( grup I ), Okskarbazepin on 21 ( grup II ) and sodium valproat has been experienced on 19 children .At beginning and during, the third, sixth and twelfth months of antiepileptic therapies, serum lipid levels were evaluated. Results: There was no statiscially difference for serum total colesterol levels among the groups during the 3., 6., 12. months controls. Serum trigliserit LDL, HDL, VLDLcholesterol levels revealed no significant difference as well, among the groups during monthly (3., 6., 12. month) controls. Conclusion : The groups who were followed by different antiepileptic therapies revealed no significant difference for serum lipid levels during 12 months.We concluded that, antiepileptic therapies did not affect serum lipid levels during one year follow-up

A Comparison of Slow Infusion Intermittent Feeding versus Gravity Feeding in Preterm Infants: A Randomized Controlled Trial

Background: The transition to full enteral feeding is important for ensuring adequate growth in preterm infants. Aims: The aim of this study was to investigate the effects of two different intermittent feeding methods on the transition to full enteral feeding in preterm infants. Study design: A prospective, randomized controlled study was conducted in a neonatology and perinatology center. Subjects: Preterm infants with a gestational age between 24 + 0/7 and 31 + 6/7 were included in this study. They were divided into two groups: the SIF (slow infusion feeding) group and the IBF (intermittent bolus feeding) group. In the SIF group, feed volumes were administered over one hour using an infusion pump through an orogastric tube, with feeding occurring every three hours. The IBF group received enteral feeding using a gravity-based technique with a syringe through an orogastric tube, completed within 10 to 30 min. Outcome measures: The primary outcome was the achievement of full enteral feeding and the occurrence of feeding intolerance. Results: A total of 103 infants were enrolled in the study (50 in SIF and 53 in IBF). The time to achieve full enteral feeding did not differ significantly between the two groups (p = 0.20). The SIF group had significantly fewer occurrences in which gastric residual volume exceeded 50% (p = 0.01). Moreover, the SIF group had a significantly shorter duration of non-per-oral (NPO) status than the IBF group (p = 0.03). Conclusions: It is our contention that the use of the SIF method as an alternative feeding method is appropriate for infants with feeding intolerance and those at high risk of feeding intolerance