Location of Repository

Μαθαίνοντας από την αφή: νους, εργαλεία και ύλη σε μία μετα-ψηφιακή υπόθεση διάδρασης

By Μαρούλα Μπαχαρίδου and Maroula Bacharidou

Abstract

H παρούσα εργασία εξετάζει δυνητικά μοντέλα συγχρονισμού και συνεργασίας μεταξύ φυσικών και ψηφιακών περιβαλλόντων, διαδικασιών και εργαλείων σχεδιασμού. Η αναζήτηση αυτού του συγχρονισμού αποτελεί στην πραγματικότητα μία αναζήτηση της ισορροπίας μεταξύ της άμεσης -ή φυσικά διαμεσολαβημένης- επαφής με την ύλη που συναντάται στα φυσικά εργαλεία σχεδιασμού, σκέψης και διαχείρισης της ύλης, και στην εικονική διαχείριση της ύλης όπως αυτή πραγματοποιείται μέσα από τη χρήση ψηφιακών περιβαλλόντων, λογισμικών και εφαρμογών. Στο πλαίσιο της ψηφιακής κουλτούρας σχεδιασμού, η γνώση και η πληροφορία συμβολίζονται κυρίως μέσω της οπτικής γλώσσας και εισάγουν νέες υπολογιστικές δυνατότητες και τεχνικές στις διαδικασίες του αρχιτεκτονικού σχεδιασμού, αποκλείοντας, ωστόσο, την εμπλοκή ενός μεγάλου μέρους των ανθρωπίνων κιναισθητικών, αισθητηριακών και αντιληπτικών μηχανισμών. Τις τελευταίες δύο δεκαετίες, o παραπάνω προβληματισμός έχει αποτελέσει αντικείμενο συζήτησης στο χώρο της αρχιτεκτονικής θεωρίας μέσα από μία σειρά διαφορετικών προσεγγίσεων. Με αφορμή την παρατήρηση πως η πλειοψηφία των προσεγγίσεων αυτών εστιάζει στην κριτική της κυριαρχίας της όρασης ως της βασικής αίσθησης έναντι των υπολοίπων αισθήσεων στις ψηφιακές διαδικασίες σχεδιασμού, παρά στη διερεύνηση θεωριών και εφαρμογών ικανών να ξεπεράσουν τους περιορισμούς που θέτει στο σχεδιασμό αυτή η κυριαρχία, η έρευνα θα κινηθεί σε τρεις διαδοχικούς άξονες κατανόησης και αντιμετώπισης αυτής της κυριαρχίας

Topics: Διάδραση, Ύλη, Μετα-ψηφιακό, Αφή, Meta-data, Digital design
Year: 2016
OAI identifier: oai:dspace.lib.ntua.gr:123456789/43717
Provided by: DSpace at NTUA

Suggested articles

Preview


To submit an update or takedown request for this paper, please submit an Update/Correction/Removal Request.