Skip to main content
Article thumbnail
Location of Repository

Cultuurbeleid en Diversiteit in de multiculturele maatschappij: ontwikkeling van het beleid van Rick van der Ploeg en vertaling daarvan naar de praktijk vanaf 1999

By Emina Beslagic

Abstract

Deze scriptie onderstreept vanuit een internationaal, Europees en Nederlands perspectief de culturele en sociale impact van diversiteit op de beleidsontwikkeling in de multiculturele maatschappij. Ik stel mezelf daarbij ten doel te onderzoeken op welke wijze wordt er in het culturele veld een antwoord of oplossing gezocht voor de multiculturele kwestie op Internationaal, Europees en nationaal niveau. Meer specifiek: Hoe heeft zich de multiculturele kwestie vertaald naar het beleid van Rick van der Ploeg Nederlands en implementatie daarvan in de praktijk sinds 1999, met in acht neming van een theoretisch kader en beleidsinvloeden vanuit internationaal en Europees perspectief? \ud Een aantal maatschappelijk veranderingen heeft ertoe geleid dat de diversiteit en de multiculturaliteit hoog op de beleidsagenda staan. Sinds eind jaren tachtig is de migratie in de wereld enorm toegenomen, met name in Europa en daarmee ook in Nederland. Hiermee is de diversiteit van de bevolking ook toegenomen. Ook de globalistaie heeft bijgedragen aan de verandering in de matschappelijke houding. Door de expansieve ontwikkeling van de communicatie technologieën en doordat het reizen voor iedereen toegankelijk is geworden (in het Westen), is de kennis over de wereldbevolking toegenomen, maar daarmee ook de verschillen. Eind jaren tachtig viel ook Sovjet Unie uiteen, wat een verstoring in de wereldorde betekende. Daarnaast heeft de uitbreiding van de Europese samenwerking, tot 1992 alleen beperkt tot de handel, zich ook uitgebreid op andere gebieden, ook op het culturele gebied. Aan de ene kant wilde de EU diversiteit promoten en beschermen, wat vastgelegd is in het artikel 151, aan de andere kant werd de nadruk gelegd op Europese Burgerschap en identiteit. Deze veranderingen leiden ook tot een tweedeling in de maatschappij en opleving van nationalisme. Doordat men het gevoel had dat de nationale identiteit bedreigd was door de migratie en door de globalisatie, werd de nationaal “cultuur” juist belangrijker geacht. Ook UNESCO hield zich bezig met het onderwerp van de diversiteit. De economische stagnatie en de overtuiging dat de economie profijt kan hebben van de diversiteit, werd de diversiteit, promotie en bescherming ervan zich vertaald naar het cultuurbeleid. De maatschappelijke veranderingen hadden dus weerslag op het beleid, zowel op het internationale niveau, als op nationaal niveau. Niet alleen de transnationale instanties als Europese Unie en UNESCO hadden de diversiteit als agenda punt opgenomen, maar ook de afzonderlijke nationale staten. Het gevoerde assimilatiebeleid van de jaren tachtig bleek geen gewenst effect te hebben en werkte juist averechts. Dit riep tot aanpassing, niet allen in het beleid, maar ook in de definiëring. Alleen een dynamische definitie van cultuur en identiteit kon plaats bieden aan een multiculturele samenleving. Engeland was voorloper wat betreft het cultuurbeleid. Zij stelden een speciaal departement binnen de Raad voor de Kunsten die zich vijf jaar lang alleen met de diversiteit heeft bezig gehouden. Dit leidde deels tot een gewenst effect, dat het beste te zien is in de musea. Uit de kritiek van Stuart Hall, een leidende theoreticus op het gebied van culturele studies, blijkt dat Engeland nog lang niet zo ver is. Ook in Nederland werd de trend van diversiteit in het beleid opgenomen. Ad Nuis was eerste die de diversiteit en de multiculturaliteit in zijn beleid had opgenomen. Echter door een ingewikkelde procedure, had het beleid weinig effect. Zijn opvolger, Rick van der Ploeg, plaatste culturele diversiteit met de nota’s Cultuur als Confrontatie en Ruim Baan voor de Culturele Diversiteit hoog op de agenda. Het doel was de afspiegeling van de multiculturele maatschappij in het culturele veld in Nederland. Niet alleen moest er meer diversiteit komen tussen de kunstenaars, maar ook het aanbod en publiek moest in de diversiteit toenemen. Daarvoor stelde hij Actieplan Cultuurbereik en Zeven Actiepunten op. Echter in de praktijk bleek het beleid anders vertaald te zijn, wat ook gebleken was uit uitgevoerde transnationale onderzoeken in Europa naar de uitvoering van het diversiteitsbeleid. Ondanks dat de diverse deel van de samenleving graag deel wil uitmaken van het culturele veld, blijkt het bij de uitvoerende instanties vooral om de kwantiteit te gaan. Gesubsidieerde culturele instanties bevinden zich in een lastige positie. Zij krijgen subsidie om het beleid uit te voeren, waarbij zij bij de tegenvallende resultaten de subsidie weer kwijtraken. Hierdoor wordt met het beleid vooral korte termijn effect nagestreefd. Deze houding roept ook weerstand bij de culturele diverse deel van de samenleving, dis graag deel willen uitmaken, maar tegelijkertijd gefrustreerd raken doordat er in het culturele veld geen brede draagvlak is en doordat er niet wordt nagestreefd om lange termijn doelen te stellen. Hiermee wordt de beoogde doelstelling van Rick van der Ploeg ook niet behaald, namelijk de afspiegeling van de diversiteit in het culturele veld en vanzelfsprekendheid dat de kwaliteit hierdoor zeker wordt behouden

Topics: Letteren, cultuurbeleid, diversiteit, multicultureel, Rick van der Ploeg
Year: 2007
OAI identifier: oai:dspace.library.uu.nl:1874/22814
Download PDF:
Sorry, we are unable to provide the full text but you may find it at the following location(s):
  • http://dspace.library.uu.nl:80... (external link)
  • Suggested articles


    To submit an update or takedown request for this paper, please submit an Update/Correction/Removal Request.