Article thumbnail

The Investigation of Leydig Cell Numbers in the New Zealand Rabbit by Using Stereological Methods

By Murat Sırrı Akosman

Abstract

Bu Tez Afyon Kocatepe Üniversitesi Bilimsel Araştırma Projeleri Komisyonunca 07.VF.08 Numaralı Proje ile DesteklenmiştirTestisler erkeklerde üremeyle ilgili bir çift organdır. Spermatozoa ve testosteron hormonu üretiminden sorumludurlar. Testosteron hormonu Leydig hücrelerinden salgılanır. Biz bu çalışmamızda on iki adet Yeni Zelanda Tavşanının testislerindeki Leydig hücrelerini stereolojik metotlarla saydık. Sayımlar tavşanlardan altısının sağ testisleri altısının da sol testisleri üzerinde gerçekleştirildi. Testisler Düz (Smooth) Parçalama metoduyla örneklendi ve Leydig hücreleri Optik Disektör sondaları kullanılarak sayıldı. Ortalama Leydig hücre sayısı her bir testis için 28x106, hata katsayısı CE(N) 0,082 ve CV’de 0,14 olarak bulundu. Çıkan bu sonuçlar stereolojik açıdan uygun bulunmuştur. Sonuçlar stereolojik metotlar ve varsayıma dayalı metotlardan elde edilen sonuçlarla karşılaştırıldı. Veriler stereolojik çalışmalardan elde edilen verilerle uyuşurken, varsayıma dayalı çalışmalardan elde edilen verilerden farklıydı. Araştırmalarımız sonucunda varsayıma dayalı metotların aynı türe uygulansa bile farklı sonuçlara ulaştığı gözlemlenmiştir.Testicles are paired organs that related with the reproduction of the males. They produce spermatozoa and testosterone hormone. That hormone secrets from the Leydig cells. In this study our aim was to count the 12 New Zealand Rabbit’s Leydig cells by stereological methods. The results were compared with model-based methods. Testicles were sampled using smooth fractionator approach and Leydig cell number was estimated via optical disectors. Counts were performed on six rabbit’s right and six rabbit’s left testis. The mean leydig cell number was found 28x106 for one testis. The mean CE(N) was 0.082 and the CV was 0.14. We concluded these findings are well matched with other stereological studies which performed on testicles. But results were different from model-based studies. Because model-based methods generates erroneus values. They produce different results when they apply even on the same species

Publisher: Afyon Kocatepe Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü
Year: 2009
OAI identifier: oai:acikerisim.aku.edu.tr:11630/4006
Download PDF:
Sorry, we are unable to provide the full text but you may find it at the following location(s):
  • http://hdl.handle.net/11630/40... (external link)
  • Suggested articles


    To submit an update or takedown request for this paper, please submit an Update/Correction/Removal Request.